အာရုံနဲ့ သတိ မတူဘူး။
Attention အာရုံက
ဘယ်ကိုမဆို ရောက်သွားတယ်။
ဖုန်းမြည်ရင် ရောက်သွားတယ်။
Notification တက်ရင် ရောက်သွားတယ်။
လူတစ်ယောက် ဘာပြောပြော ရောက်သွားတယ်။
အာရုံဆိုတာ သူများဆွဲချင်ရာ ဆွဲသွားလို့ရတယ်။
Mindfulness သတိကတော့
ကိုယ်က ရွေးတာ။
ဘယ်ကိုထားမလဲ ကိုယ်ဆုံးဖြတ်တာ။
ဒီနှစ်ခုကြား ခြားနားချက်ကို
မသိရင် ဒီခေတ်မှာ အရမ်းနစ်နာမယ်။
အခုခေတ်ကို
Attention Economy အာရုံစိုးမိုးရေးစီးပွားရေး လို့ခေါ်တယ်။
ကုမ္ပဏီကြီးတွေ၊ Platform တွေ၊ App တွေ
အကုန်လုံးက ကိုယ့်ရဲ့ Attention အာရုံကို လုယူဖို့
ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာ။
Facebook ဖွင့်လိုက်ရင်
ပြီးချင်မှ ပြီးတဲ့ Feed
TikTok ဖွင့်လိုက်ရင်
ရပ်ချင်မှ ရပ်တဲ့ Algorithm
YouTube ဖွင့်လိုက်ရင်
နောက်တစ်ခု Auto Play
ဒါတွေအကုန်လုံးက
ကိုယ့် Attention ကို ဖမ်းဖို့
Billion Dollar Company တွေက
ပုံကြီးချဲ့ ရင်းနှီးမြှပ်နှံထားတာ။
ကိုယ်က သတိမထားရင်
ကိုယ့်ရဲ့ အာရုံဟာ
သူများရဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်သွားတယ်။
ဗုဒ္ဓရဲ့ သတိပဋ္ဌာန်မှာ
သတိဆိုတာ ဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲ ပြောထားတယ်။
မနသိကာရ ဆိုတဲ့ စေတသိက်က
စိတ်ကို ဘယ်အာရုံဆီ ညွှန်ပေးမလဲ ဆိုတဲ့
Directing Force လမ်းညွှန်အင်အား။
ဒါပေမယ့် မနသိကာရ တစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံဘူး။
သတိ Sati ပါမှ
ကိုယ်က ဘာကိုအာရုံပေးနေလဲ
ဘာကိုလုပ်နေလဲ
ဒါကို သိနေတာ။
အာရုံက အလိုအလျောက် ရောက်သွားတယ်။
သတိက ကိုယ်တိုင်ထားတာ။
ဒါ တစ်ခုတည်းသောကွာခြားချက်
ဒါပေမယ့် ဘဝပြောင်းသွားလောက်တဲ့ ကွာခြားချက်ပဲ။
လက်တွေ့ဘဝမှာ ဘယ်လိုသုံးမလဲဆိုရင်
ဖုန်းကောက်ကိုင်တိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမေးကြည့်ပါ။
ဒါ ကိုယ်ရွေးလို့ ကိုင်တာလား
ဒါ အာရုံဆွဲလို့ ကိုင်တာလား။
Scroll လုပ်နေတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမေး။
ဒါ ကိုယ့်အတွက် တန်ဖိုးရှိလို့လား
ဒါ Algorithm က ဖမ်းထားလို့လား။
ဒီမေးခွန်းလေး နေ့တိုင်းမေးရင်
ကိုယ့်ဘဝရဲ့ Quality အရည်အသွေး
သိသိသာသာ ပြောင်းသွားမယ်။
Attention ကို သူများကိုပေးတဲ့သူက
သူများရဲ့ Product ဖြစ်သွားတယ်။
Attention ကို ကိုယ်ရွေးတဲ့သူက
ကိုယ့်ဘဝရဲ့ Director ဖြစ်တယ်။
Phyo Paing @ Derek