ကိုယ့်အတွေးအခေါ်လောက်ကိုယ့်ကို ဒုက္ခပေးတဲ့အရာမရှိဘူး။ အတွေးတွေကို စီမံနိုင်ရင်အကြံအစီတွေကို စီမံနိုင်တယ်။အကြံအစီကို စီမံနိုင်ရင်အလုပ်အကိုင်ကို စီမံနိုင်တယ်။ အလုပ်အကိုင်ကို စီမံနိုင်ရင်ရလဒ်တွေကို စီမံနိုင်တယ်။ အတွေးတွေကို စီမံဖို့ ကိုယ်ဘယ်လိုတွေးလဲသိဖို့လိုသလိုဘယ်လိုတွေးရင် ကိုယ့်အတွက်အကောင်းဆုံးလဲသိဖို့လိုတယ်။ Phyo Paing @ Derek
ဘယ်လိုတွေးရင် ကိုယ့်အတွက်အကောင်းဆုံးလဲ
သိဖို့လိုတယ်။ Read More »
သူများတော့ မသိဘူး။ဘဝမှာတော့ သေချာ ခဏခဏတွေးနေရင်၊တကယ့်ကို ရမယ်လို့လည်း ယုံယုံကြည်ကြည်ရှိနေရင်၊တဖြည်းဖြည်း ဘဝထဲ ရောက်လာတတ်တယ်။ Thought → Attention → Perception Filter →Behavior Pattern → Environmental Selection → Outcome အတွေး → အာရုံ → အထင်အမြင်ကန့်သတ်ချက် →အပြုအမူ → ပတ်ဝန်းကျင်ရွေးချယ်မှု → ရလဒ် အတွေးတွေက အရေးကြီးတယ်။ Neuroscience အရဆိုReticular Activating System (RAS) ဆိုတာဦးနှောက်ထဲက အာရုံစစ်ထုတ်ပေးတဲ့ system တစ်ခုပါ။ ကိုယ်ယုံကြည်တာကိုပဲ အာရုံစိုက်မိတာပေါ့။ ကားအဝါရောင်တစ်စီး ဝယ်လိုက်တာနဲ့လမ်းပေါ်မှာ အဝါရောင်ကားတွေရုတ်တရက် များလာသလို ထင်ရတာမျိုးပဲ။ ကားတွေ များလာတာ မဟုတ်ဘူး။ကိုယ့်ဦးနှောက်က ခုမှ မြင်တာ။ ဗုဒ္ဓဘာသာအရဆို
စဉ်းစားခြင်းနဲ့စိုးရိမ်ခြင်း တူပုံပေါ်တယ်။တကယ်က မတူဘူး။စဉ်းစားက အဖြေကို ရှာတယ်။စိုးရိမ်က အဖြေကို ရှောင်တယ်။ Phyo Paing @ Derek
စဉ်းစားက အဖြေကို ရှာတယ်။စိုးရိမ်က အဖြေကို ရှောင်တယ်။ Read More »
လူတွေ ခန္ဓာကိုယ် မကျန်းမာရင်ဆေးခန်း သွားတယ်။ဆေးသောက်တယ်။ကုသမှု ခံယူတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ် မကျန်းမာရင်ဘာ လုပ်လဲ။ အများစုက ဘာမှ မလုပ်ဘူး။ခံစားတယ်။သိမ်းထားတယ်။မေ့အောင် လုပ်တယ်။ပြီးရင် ထပ်နာတယ်။ စိတ်ရဲ့ ဆေးက ဘာလဲ။အတွေးအခေါ်။ အတွေးအခေါ်ဆိုတာပညာတတ်တွေ ဆွေးနွေးတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး။ဒုက္ခ ကြုံတဲ့သူတွေအတွက် ဖြေဆေးပါ။ Stoic ပညာရှင် Epictetus က ပြောခဲ့ပါတယ် “It is not things that disturb us,but our judgments about things.” ဖြစ်ရပ်က ကိုယ့်ကို မနှောင့်ယှက်ဘူး။ဖြစ်ရပ်အပေါ် ကိုယ့်ရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်က နှောင့်ယှက်တယ်။ ဒါ ဆေးပါ။ အလုပ်ပြုတ်တယ် ဆိုပါတော့။ဖြစ်ရပ်က တစ်ခုပဲ။ “ငါ့ဘဝ ပြီးပြီ” လို့ အကဲဖြတ်ရင်ဒုက္ခ ပိုကြီးလာတယ်။
အတွေးကို ရေးချကြည့်ပါ။ ခေါင်းထဲမှာ ရှိနေတုန်းအတွေးတွေက ရှုပ်နေတယ်။ထွက်လမ်းမရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် — စာရွက်ပေါ် ရေးချလိုက်တာနဲ့အတွေးတွေက စီတန်းလာတယ်။ ခေါင်းထဲမှာ တစ်ထောင်ရှိတယ်ထင်တာရေးကြည့်လိုက်ရင် ဆယ်ခုပဲ။ဆယ်ခုထဲက အရေးကြီးတာ သုံးခုပဲ။သုံးခုထဲက ဒီနေ့လုပ်ရမှာ တစ်ခုပဲ။ ရေးတာက စဉ်းစားတာနဲ့ မတူဘူး။ စဉ်းစားတာက ဝိုင်းပတ်နေတယ်။ရေးတာက ရှေ့ဆက်နေတယ်။ ၁၉၈၆ ခုနှစ်မှာ —တက္ကဆက်တက္ကသိုလ်က စိတ်ပညာပါမောက္ခJames Pennebaker ကသုတေသနတစ်ခု စတင်ခဲ့တယ်။ ကျောင်းသား ၄၆ ယောက်ကိုအုပ်စုနှစ်ခု ခွဲခဲ့တယ်။ တစ်အုပ်စုကရိုးရိုးအကြောင်းအရာတွေ ရေးရတယ်။ နောက်တစ်အုပ်စုကကိုယ့်ဘဝမှာ ခံစားခဲ့ရတဲ့ခက်ခဲမှုတွေ၊ နာကျင်မှုတွေကိုနေ့စဉ် ၁၅ မိနစ်၊ရက်ဆက်တိုက် ၄ ရက် ရေးခိုင်းခဲ့တယ်။ ရလဒ်က — အံ့သြစရာ။ ခံစားချက်တွေကို ရေးချခဲ့တဲ့ အုပ်စုဟာနောက် ၆ လအတွင်းမှာဆရာဝန်ဆီ သွားရတာ ထက်ဝက်လောက်
အတွေးကို ဖမ်းထားလို့ မရဘူး။ရေးချလိုက်မှ ကိုင်တွယ်လို့ရတာ။ Read More »
ကိုယ်စဥ်းစားတာနဲ့စျေးကွက်နဲ့ သဟဇာတဖြစ်ရင်စျေးကွက်မှာ အောင်မြင်မယ်။ ကိုယ်စဥ်းစားတာနဲ့သူစဥ်းစားတာ သဟဇာတဖြစ်ရင်သူနဲ့ ကိုယ်အဆင်ပြေမယ်။ ကိုယ်စဥ်းစားတာနဲ့ကိုယ့်ဝန်ထမ်းတွေစဥ်းစားတာသဟဇာတဖြစ်ရင်ကိုယ့်ဝန်ထမ်းတွေနဲ့ ကိုယ်နဲ့ဆင်ပြေမယ်။ ကိုယ်စဥ်းစားတာနဲ့လက်တွေ့ဘဝနဲ့ သဟဇာတဖြစ်ရင်လက်တွေ့ဘဝက အဆင်ပြေမယ်။ Phyo Paing @ Derek
အရင်နှစ်ထက် ဒီနှစ်ကပိုကျန်းမာကြံ့ခိုင်လာလား၊ဝင်ငွေပိုတိုးတက်လာလား၊ကိုယ့်မိသားစုနဲ့ဆက်ဆံရေးပိုကောင်းလာသလား၊အချစ်ရေးအဆင်ပိုပြေလာသလား၊ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးပိုကောင်းလာသလား၊စိတ်ပိုအေးချမ်းလာသလား။ ဒါတွေနဲ့ပဲတိုင်းတာရမှာပဲ။မကောင်းလာဘူးဆိုတွေးတဲ့အတွေးအခေါ်၊ကြံတဲ့အကြံအစည်နဲ့လုပ်ဆောင်မှုတွေကို ပြင်ရမှာပဲ။ Phyo Paing @ Derek
အလုပ်ဖြစ်ဖို့လုပ်နေတဲ့အလုပ်တွေကိုပြန်လည်ဆန်းစစ်။ အရေးမပါတာတွေကို ဖယ်၊ယုံကြည်မှုအမှားတွေကို ပယ်။ အရေးပါတာကို အရာပေး။ Phyo Paing @ Derek
အသက်ကြီးလာတော့အဿပြာကို ကိုးကွယ်တယ်။ ပိုက်ဆံမရတဲ့အလုပ် မလုပ်ဘူး။ကိုယ့်အချိန်နဲ့ ပြန်ရတာ မတန်တဲ့အလုပ်မလုပ်ဘူး။ကိုယ့်အတွက် အကျိုးမရှိတဲ့သူမပေါင်းဘူး။ အဲ့လို ခပ်ကြမ်းကြမ်းနဲ့ဘဝကိုဖြတ်သန်းတယ်။ လူတိုင်းက၁။ ငွေ၂။ ဂုဏ်၃။ တရား ဒီသုံးခုလိုချင်ကြတာပဲ။ အခြေခံကတော့ ငွေ။ ငွေပေးနိုင်တဲ့ပေါ်မူတည်ပြီးလေယာဉ်စီးရင်တောင်ထိုင်တဲ့နေရာမတူ၊ဆက်ဆံပုံမတူဘူးမဟုတ်လား။ အချစ်က ပြောင်းလဲတတ်တယ်။ပိုက်ဆံက မပြောင်းလဲဘူး။လူတိုင်း ပိုက်ဆံကြိုက်တယ်။ အဲ့လို ခပ်ကြမ်းကြမ်းရေးချင်တာ။ကောင်းမကောင်းမသိ။ Phyo Paing @ Derek
တော်တဲ့သူတွေနားရောက်ဖို့ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်တွေရောက်ရင်လဲတော်တဲ့သူတွေနဲ့ တွေ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် တက္ကသိုလ်တက်တဲ့သူတိုင်းကဘဝပြောင်းလဲသွားတာမဟုတ်ဘူး။ကမ္ဘာ့၊ နိုင်ငံ့ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်တက်တဲ့သူတွေပဲအပြောင်းအလဲဖြစ်သွားတာများတယ်။ တချို့က တက္ကသိုလ်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲဆရာကြောင့် အပြောင်းအလဲဖြစ်သွားတာများတယ်။ဥပမာ ဝါရင်ဘဖက်ဆိုရင်သူ့ဆရာ ဘန်ဂျမင် ဂရေဟန်ဆီကValue investing အတွေးအခေါ်တွေသင်ခဲ့တယ်။ ပညာရပ်တစ်ခုကို တကယ်ရူးသွပ်လို့၊လေ့လာချင်လို့၊ကိုယ့်လိုလူတွေနဲ့ထိတွေ့ဆွေးနွေးဖို့အဲ့လိုလူတွေနည်းတယ်။ ဒါကြောင့် အပြောင်းအလဲလုပ်နိုင်တဲ့သူအများစုက ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း၊နိုင်ငံထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်ကလူတွေပိုများကြတာကိုတွေ့လိမ့်မယ်။ အပြောင်းအလဲလုပ်ချင်ရင်Commercial တက္ကသိုလ်တွေအစားအချိန်ပေးနိုင်ရင် ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်တွေဝင်အောင်လုပ်၊ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်လေ့လာချင်တဲ့နယ်ပယ်ကဆရာကျတဲ့သူတွေကို follow လုပ်၊သူတို့ဆီကလေ့လာ။ Phyo Paing @ Derek
သာမန်တက္ကသိုလ်နဲ့ကျောင်းအများစုကဘွဲ့ရချင်လို့ လာတက်ကြတာများတယ်။ Read More »
