Education

ပညာဘာကြောင့်သင်လဲကျွန်တော့်အမြင်ပြောကြည့်မယ်။ ပညာသင်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကပြဿနာဖြေရှင်းနိုင်ဖို့။ ပညာကို ကျောင်းကသင်တယ်၊ ဆရာတွေဆီကသင်တယ်၊ စာအုပ်စာပေတွေဆီကသင်တယ်။ ဘဝထဲကသင်တယ်။စာတွေ့နဲ့သင်လို ငါတွေ့နဲ့လဲသင်တယ်။ ပညာကိုတန်ဖိုးထားတဲ့လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့အတွက်ပညာရွှေအိုးလူမခိိုးတို့လို ဆိုရိုးတွေရှိခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့ခေတ် ပညာသင်တယ်ဆိုတာ ဘယ်တက္ကသိုလ်က ဘာဘွဲ့ကိုယူခဲ့တယ်။ ဘယ်လိုလူတွေနဲ့သိတယ် status signaling တစ်ခုဖြစ်လာတယ်။ လူတွေအထင်ကြီးစေတယ်။ ဒါကလဲ ဘဝအတွက် အများကြီးသက်သောင့်သက်သာဖြစ်စေတယ်။ အရင်ခေတ်တုန်းကဆို ဆေးကျောင်းပေါ့။ ဒီနေ့ခေတ်က Ivy League တက္ကသိုလ်တွေပေါ့။ ပညာသင်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဆရာပြောတာကိုပဲ နားထောင်ဖို့မဟုတ်ဘဲကိုယ်ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ကိုယ်ကြုံတွေ့ရမည့် ပြဿနာကိုဖြေရှင်းနိုင်ဖို့။ ကိုယ့်သားသမီးအတွက်ပညာရေးဘယ်လိုမြင်လဲဆို သူ့ပြဿနာ သူဖြေရှင်းတတ်ပြီးပျော်ရင်ရပြီ။ လူတစ်ယောက်ပြဿနာကကျန်းမာကြံ့ခိုင်ရေး၊ငွေးကြေး၊ အလုပ်အကိုင်၊ စီးပွား၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး၊ ကျွမ်းကျင်မှု (ဘာသာစကားနဲ့ အသက်မွေးမှုပါတာပေါ့) စိတ်ငြိမ်းချမ်းရေး ဒီပြဿနာတွေ။ တခါတလေ ကျောင်းတက်ရင်းပညာဘာကြောင့် သင်လဲမေ့သွားတတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘဝမှာဆန္ဒတွေရှိနေသမျှဆန္ဒတွေမပြည့်ရင် ဝေဒနာတွေဖြစ်နေမယ်။ ဒီ ဆန္ဒတွေကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ပြဿနာတွေ ဖြေရှင်းရမယ်။ […]

ဆယ်တန်းအောင်စာရင်းထွက်တဲ့နေ့ကဘဝအပြောင်းအလဲတစ်ခုပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ကျောင်းတက်တဲ့အခါစိတ်ညစ်စရာအကောင်းဆုံးကစာသင်တဲ့အခါ အမှတ်ရဖို့အဓိကသင်ရတယ်။ ဒီအတွက်လုပ်နေရင်းနဲ့ ဒီပညာရပ်ကို ဘာကြောင့်လေ့လာရလဲဆိုတဲ့အနှစ်သာရပျောက်စူးစမ်းလေ့လာချင်စိတ်ပျောက်သွားတယ်။ ဥပမာ Physics သင်မယ်။ရူပဗေဒကို ဘာကြောင့်သင်ရသလဲ၊ရူပဗဒေဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဒါသိသွားရင် ဘာတွေလုပ်လို့ရမလဲနဲ့မစဘူး။ W = FS ဒါကို မှတ်ထား။စာမေးပွဲ ဒါအမေးများတယ်။ မှတ်မှတ်ရရ ရူပဗေဒ ပထမခန်း။ အဲ့တော့ စဥ်းစားကြည့်တယ်။ဆယ်တန်းမှာ အမှတ်များဖို့ကအမှတ်ပေးစည်းမျဥ်းလေ့လာရင်ရတာပဲ။ ဒါနဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမ စာသင်တဲ့အချိန်English စာအချိန်ကလွဲလို့လုပ်ချင်တာလုပ်နေဖြစ်တယ်။ စာမေးပွဲနီးတစ်လလိုတော့ဘာမှလဲ မပြင်ဆင်ရသေးဘူး။ အမှတ်ပေးစည်းမျဥ်းကလဲလေ့လာရပြီ။ အောင်စာရင်းထွက်ရင်လဲအောက်ကျနောက်ကျက မဖြစ်ချင်ဘူး။ ဒါနဲ့ သင်္ချာကို အခန်း ၈ circle ထိကြည့်။အခန်း ၁၂ differentiation ထိကို တစ်မှတ်တန်ကို Learner’s Choice ကြည့်။ Bio ကို အခန်း ၅ ဖြစ်မယ်။ ယုန်အခန်းကစကြည့်ပြီးတစ်မှတ်တန်မှတ်ထားလိုက်တယ်။ စာမေးပွဲအောင်စာရင်းထွက်တော့ကိုယ်ထင်ထားတာထက်

သင်ဖူးတဲ့ပညာအရည်အချင်း၊ သွားဖူးတဲ့နေရာ၊ တွေ့ဖူးတဲ့သူ၊ ကျော်လွှားဖူးတဲ့အခက်အခဲ၊ရဖူးတဲ့အတွေ့အကြုံ၊ ဆွတ်ခူးဖူးတဲ့ရလဒ်မတူရင်အမြင်တွေလဲမတူနိုင်ဘူး။ အမြင့်မတူရင် အမြင်တွေမတူသလို၊အမြင်မတူရင်လဲ အမြင့်တွေမတူတော့ဘူး။ တချို့ နယ်ပယ်တစ်ခုမှာထိပ်ဆုံးရောက်နေသူတွေရဲ့စကားတချို့ကို ကိုယ်က “ငပိန်း” လို့ကောက်ချက်ချချင်ပြီဆို “ငါမမြင်တာ သူဘာမြင်လို့လဲ၊ဘာတွေ ဆက်လေ့လာဖို့လိုမလဲ” ဒီမေးခွန်းမေးကြည့်လိုက်။ ကိုယ်လဲ ပိုတိုးတက်လာလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ အဲ့လိုပဲကျင့်သုံးတယ်။ Phyo Paing @ Derek

ပြဿနာအကုန်လုံးရဲ့အရင်းအမြစ်က မှန်ကန်တဲ့အမြင်မရှိလို့။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ မရှိလို့။ ဗုဒ္ဓက မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးမှာလဲနိဗ္ဗာန်ရောက်ဖို့ ပထမဆုံးတစ်ပါး သမ္မာဒိဋ္ဌိရှိဖို့ဟောကြားခဲ့တယ်။ လောကီမှာလဲအလားတူပဲပြဿနာအရင်းခံကအရှိကိုအရှိအတိုင်း အမှန်မမြင်နိုင်တာ။ အမှန်မမြင်ရင် နားမလည်နိုင်ဘူး။နားမလည်ရင် မှားမယ်။ အမှန်မြင်ဖို့ ပညာဆိုတာသင်တယ်။ပညာတကယ်သင်လို့တတ်ရင် မြင်မယ်။တကယ်မြင်ရင် တကယ်ပြင်မယ်။ဒါကြောင့် “သင်”၊ “မြင်”၊ “ပြင်” လို့ခေါ်တယ်။ ဘဝမှာဒီလိုကြုံဖူးလားမသိဘူး။အရင်ကမသိခဲ့တဲ့အရာတစ်ခုကဝုန်းကနဲ အလင်းပွင်းသွားတာမျိုး။ ဒါက “မြင်” သွားတာ။ မြင်မှ ပြင်တယ်။ မှန်ကန်တဲ့အမြင်ရှိဖို့ ပညာသင်ကြတယ်။ Phyo Paing @ Derek