စက်ရုပ်လို အလုပ်လုပ်။
အနုပညာသမားလို
ဘဝရဲ့အနှစ်သာရကိုခံစား။
သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ယောက်လိုလေ့လာ။
အတွေးအခေါ်ပညာရှင်တစ်ယောက်လို
မေးခွန်းထုတ်။
အင်္ဂျင်နီယာတစ်ယောက်လို
ဘဝကို တည်ဆောက်။
ဆရာဝန်တစ်ယောက်လို
ပြဿနာကို အဖြေရှာ။
ရှေ့နေတစ်ယောက်လို
ကိုယ့်အမှုကို ကာကွယ်။
ဒီ ၇ ခု တတ်ရင် ဘဝ ကို master လုပ်နိုင်ပြီ။
လူအများစုက
ဘဝ ကို အမျိုးအစား တစ်ခုတည်းနဲ့ နေကြတယ်။
တစ်ချို့က အလုပ် ပဲ လုပ်တတ်တယ်
ဒါပေမယ့် ခံစားမှု မရှိဘူး
တစ်ချို့က ခံစားမှု ပဲ ရှိတယ်
ဒါပေမယ့် စနစ်တကျ မလုပ်တတ်ဘူး
တစ်ချို့က မေးခွန်း ထုတ်တတ်တယ်
ဒါပေမယ့် အဖြေ ရှာမတတ်ဘူး
ဘဝ ကို ဆရာကျဖို့
အမျိုးအစား ၁ ခု နဲ့ မရဘူး
အနည်းဆုံး ၇ ခု လိုတယ်
ဒီ ၇ ခု ကို
ကိုယ့်ထဲ ပေါင်းစပ်ထားရမယ်။
၁။ စက်ရုပ်လို အလုပ်လုပ်
ခံစားချက် မပါဘဲ
ညီညွတ်စွာ consistency ရှိရှိ
ဆက်တိုက် လုပ်တတ်ဖို့ လိုတယ်။
လုပ်ချင်မှ လုပ်ရင်
ကောင်းတဲ့ ရက် ပဲ လုပ်ရင်
ခံစားချက် ကောင်းမှ ပဲ လုပ်ရင်
ရလဒ် ညီညွတ်မှု မရှိဘူး။
စက်ရုပ် ဘာကြောင့် အလုပ်ဖြစ်လဲ
ခံစားချက် မပါဘူး။
ပျင်းတာ မရှိဘူး။
ဒီနေ့ မလုပ်ချင်ဘူး မရှိဘူး။
ခိုင်းထားတာ လုပ်တယ်။
ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်တယ်။
ညီညွတ်စွာ လုပ်တယ်။
ဘဝမှာ
Routine ကို ခံစားချက်နဲ့ မလုပ်ပါနဲ့။
System နဲ့ လုပ်ပါ။
မနက် ၅ နာရီ ထ — ခံစားချက် မေးစရာ မလိုဘူး ထရုံပဲ။
လေ့ကျင့်ခန်း လုပ် — ပျင်းလည်း လုပ် မပျင်းလည်း လုပ်။
အလုပ် စ — စိတ်ဝင်စားလည်း စ မဝင်စားလည်း စ။
ဒါ discipline ဖြစ်တယ်
ဒါ စက်ရုပ် ဆီကနေ သင်ယူရမယ့် အရာ ဖြစ်တယ်
ခံစားချက် ကောင်းမှ လုပ်ရင်
amateur ခုမှစလုပ်တဲ့မကျွမ်းကျင်သေးတဲ့ချာတိတ်။
ခံစားချက် မကောင်းလည်း လုပ်ရင်
professional ကျွမ်းကျင်သူ။
ဒါ ပထမ skill ဖြစ်တယ်။
၂။ အနုပညာသမားလို ဘဝရဲ့ အနှစ်သာရကို ခံစား
စက်ရုပ်လို လုပ်တတ်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး
ဒါဆိုရင် စက်ရုပ် ဖြစ်သွားမယ်။
ခံစားမှု လိုတယ်။
မိုးရွာပြီးတဲ့ အနံ့ ကို ခံစားပါ။
ကော်ဖီ တစ်ခွက်ရဲ့ အရသာ ကို ခံစားပါ။
ချစ်တဲ့သူတွေရဲ့ အပြုံး ကို ခံစားပါ။
နေဝင်ချိန်ရဲ့ အလင်း ကို ခံစားပါ။
အနုပညာသမား တစ်ယောက်က
အရာရာ ထဲ အလှ ကို ရှာတတ်တယ်။
ခက်ခဲခြင်း ထဲ တောင် အဓိပ္ပာယ် ရှာတတ်တယ်။
ဘဝ ကို အလုပ်ပဲ ထင်ရင် — ပင်ပန်းတယ်။
ဘဝ ကို အနုပညာ လို့ မြင်ရင် — အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်။
စက်ရုပ်လို လုပ်ပါ
ဒါပေမယ့် စက်ရုပ် မဖြစ်ပါနဲ့။
လုပ်ရင်း ခံစားပါ
ခံစားရင်း လုပ်ပါ။
ဒါ ဒုတိယ skill ဖြစ်တယ်။
၃။ သိပ္ပံပညာရှင်လို လေ့လာ
ဘဝမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အရာတိုင်းကို
“ဒါ ဘာကြောင့်လဲ” မေးပါ။
ဖောက်သည် မလာဘူး — ဘာကြောင့်လဲ
ချစ်သူ စိတ်ဆိုးတယ် — ဘာကြောင့်လဲ
ဝန်ထမ်း ထွက်သွားတယ် — ဘာကြောင့်လဲ
ကိုယ့်ကိုကိုယ် မပျော်ဘူး — ဘာကြောင့်လဲ
သိပ္ပံပညာရှင် က
ယူဆချက် ကို ယူဆချက် အတိုင်း မထားဘူး။
စမ်းသပ်တယ်။
data ကြည့်တယ်။
သက်သေ ရှာတယ်။
ဘဝမှာလည်း
“ငါ ဒီလို ထင်တယ်” ရုံ မလုံလောက်ဘူး။
“ဒါ တကယ် မှန်လား” စစ်ဆေးဖို့ လိုတယ်။
ကိုယ့် ယူဆချက် ကို ကိုယ်တိုင် challenge လုပ်ပါ
ဒါ သိပ္ပံပညာရှင် ဆီကနေ သင်ယူရမယ့် အရာ ဖြစ်တယ်။
၄။ အတွေးအခေါ်ပညာရှင်လို မေးခွန်းထုတ်
Socrates ပြောခဲ့ပါတယ်
“မစစ်ဆေးဘဲ နေတဲ့ ဘဝ
နေသင့်တဲ့ ဘဝ မဟုတ်ဘူး” လို့။
သိပ္ပံပညာရှင် က “ဘာကြောင့်” မေးတယ်
အတွေးအခေါ်ပညာရှင် က “ဒါ မှန်ရဲ့လား” မေးတယ်။
“လူတိုင်း ဒီလို လုပ်ကြတယ်”
ဒါ မှန်ရင်တောင် ကိုယ်လည်း လုပ်ရမလား။
“ဒါ ဒီလို ဖြစ်ရတယ်”
ဘယ်သူ ပြောလဲ ဘာကြောင့် ယုံရမလဲ။
“ဒါ ပုံမှန် ဖြစ်တယ်”
ပုံမှန် ဆိုတာ ဘယ်သူ သတ်မှတ်ထားလဲ။
မေးခွန်း ထုတ်တတ်တဲ့ သူ ကို
ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်တယ်။
လိမ်ဖို့ ခက်တယ်။
လှည့်ဖို့ ခက်တယ်။
ဘာကြောင့်လဲ
သူ “ဟုတ်ကဲ့” မပြောဘဲ “ဘာကြောင့်” မေးလို့။
ဒါ လွတ်လပ်ခြင်း ရဲ့ အစ ဖြစ်တယ်။
ဒါ အတွေးအခေါ်ပညာရှင် ဆီကနေ
သင်ယူရမယ့် အရာ ဖြစ်တယ်။
၅။ အင်္ဂျင်နီယာလို ဘဝကို တည်ဆောက်
အင်္ဂျင်နီယာ က
အိပ်မက် ကို ယူပြီး
လက်တွေ့ ဖြစ်အောင် တည်ဆောက်တတ်တယ်။
ဒီဇိုင်း ဆွဲတယ်။
Plan ချတယ်။
Material ရှာတယ်။
အဆင့်ဆင့် တည်ဆောက်တယ်။
စစ်ဆေးတယ်။
ပြင်ဆင်တယ်။
ဘဝမှာလည်း
အိပ်မက် ရှိရုံ မလုံလောက်ဘူး။
တည်ဆောက်ရတယ်။
“ချမ်းသာချင်တယ်” — ဒါ အိပ်မက်။
“ဒီနှစ် ဝင်ငွေ ဒီလောက် ရအောင် ဒီလို လုပ်မယ်” — ဒါ engineering
“ကျန်းမာချင်တယ်” — ဒါ အိပ်မက်
“နေ့တိုင်း ၃၀မိနစ် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်မယ်” — ဒါ engineering
အိပ်မက်သမား က မက်ရုံ မက်တယ်
အင်္ဂျင်နီယာ က တည်ဆောက်တယ်
ဘဝ ကို အိပ်မက် မမက်ပါနဲ့။
ဘဝ ကို တည်ဆောက်ပါ။
ဒါ အင်္ဂျင်နီယာ ဆီကနေ သင်ယူရမယ့် အရာ ဖြစ်တယ်။
၆။ ဆရာဝန်လို ပြဿနာကို အဖြေရှာ
ဆရာဝန် က
ရောဂါ လက္ခဏာ ကို ကြည့်ပြီး
ရောဂါ အမြစ် ကို ရှာတယ်
ခေါင်းကိုက်တယ် ← ဒါ symptom ရောဂါလက္ခဏာ
ဘာကြောင့် ခေါင်းကိုက်လဲ ← ဒါ diagnosis ရောဂါရှာဖွေရေး
ဒီအတွက် ဒီဆေး ← ဒါ treatment ကုသမှု
Symptom ကို ကုရင် — ခဏ သက်သာတယ် ပြန်ဖြစ်တယ်။
Root cause ကို ကုရင် — ပြီးတယ်။
ဘဝ ပြဿနာလည်း အတူတူ။
ရောင်းအား ကျတယ် ← symptom
ဖောက်သည် ဘာ လိုချင်လဲ မသိတာ ← root cause
Market research လုပ်မယ် ← treatment
Symptom ပြင်ရင် ပြန်ဖြစ်တယ်
Root cause ပြင်ရင် ပြေလည်တယ်။
ဆရာဝန်လို ဘဝ ကို diagnose လုပ်ပါ။
“ဘာ ဖြစ်နေလဲ” ထက်
“ဘာကြောင့် ဖြစ်နေလဲ” မေးပါ
ဒါ ဆရာဝန် ဆီကနေ သင်ယူရမယ့် အရာ ဖြစ်တယ်။
၇။ ရှေ့နေလို ကိုယ့်အမှုကို ကာကွယ်
အသက်တစ်ရာ မနေရ အမှုတစ်ရာ တွေ့ရ
ဆိုတဲ့စကားကြားဖူးလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် ဘဝမှာ
ကိုယ့်ကို ကာကွယ်တတ်ဖို့ လိုတယ်။
ကိုယ့် boundary ကို ကာကွယ်ပါ။
ကိုယ့် အချိန် ကို ကာကွယ်ပါ။
ကိုယ့် စွမ်းအင် ကို ကာကွယ်ပါ။
ကိုယ့် တန်ဖိုး ကို ကာကွယ်ပါ။
ရှေ့နေ တစ်ယောက်က
ကိုယ့် client အတွက်
အကောင်းဆုံး case တည်ဆောက်တတ်တယ်။
ဘဝမှာ
ကိုယ့် client က ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ် ဖြစ်တယ်။
ကိုယ့်အတွက် ကိုယ် ရပ်တတ်ဖို့ လိုတယ်။
“မဟုတ်ဘူး” ပြောရဲဖို့ လိုတယ်။
ကိုယ့် ရပိုင်ခွင့် ကို သိဖို့ လိုတယ်။
ရိုးသားတာ ကောင်းတယ်။
ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကို ကာကွယ်မတတ်ရင်
ရိုးသားပြီး ခံရနေမယ်။
ကာကွယ်တတ်ရင်
ရိုးသားပြီး ခံစရာ မလိုဘူး။
ဒါ ရှေ့နေ ဆီကနေ သင်ယူရမယ့် အရာ ဖြစ်တယ်။
ဒီ ၇ ခု ပေါင်းစပ်ရင်
စက်ရုပ်လို အလုပ်လုပ် — discipline
အနုပညာသမားလို ခံစား — meaning
သိပ္ပံပညာရှင်လို လေ့လာ — curiosity
အတွေးအခေါ်ပညာရှင်လို မေးခွန်းထုတ် — freedom
အင်္ဂျင်နီယာလို တည်ဆောက် — execution
ဆရာဝန်လို အဖြေရှာ — diagnosis
ရှေ့နေလို ကာကွယ် — protection
ဒီ ၇ ခု ထဲ
တစ်ခု ပဲ ရှိရင် မပြည့်စုံဘူး။
၇ ခုလုံး ရှိရင် ရပ်တန့်လို့မရတော့ဘူး။
ပြီးရင် “ဒီ ၇ ခု ဘယ်လို တတ်မလဲ” ထင်တယ်။
တကယ်က တတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။
ကျင့်ဖို့
နေ့တိုင်း —
စက်ရုပ်လို ၁ ခု လုပ်ပါ — ပျင်းလည်းလုပ်ပါ။
အနုပညာသမားလို ၁ ခု ခံစားပါ — သေးငယ်လည်းခံစားကြည့်ပါ။
သိပ္ပံပညာရှင်လို ၁ ခု မေးပါ — ရိုးရှင်းလည်းမေးခွန်းထုတ်ကြည့်ပါ။
အတွေးအခေါ်ပညာရှင်လို ၁ ခု စစ်ဆေးပါ — ထင်ရှားလည်းစစ်ပါ။
အင်္ဂျင်နီယာလို ၁ ခု တည်ဆောက်ပါ — သေးသေးလည်းတည်ဆောက်ပါ။
ဆရာဝန်လို ၁ ခု diagnose လုပ်ပါ — ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဖြစ်ဖြစ်စတင်ပါ။
ရှေ့နေလို ၁ ခု ကာကွယ်ပါ — boundary ၁ ခု ဖြစ်ဖြစ်ထားပါ။
ဒီ ၇ ခု နေ့တိုင်း လုပ်ရင်
ဘဝ ပြောင်းသွားမယ်။
ကိုယ် ပြောင်းသွားမယ်။
ဒါ ယုံကြည်ပါတယ်။
Phyo Paing @ Derek