တက်ကျမ်း Self-help ဖတ်တာ ရပ်ပါ။
စာအုပ် ဖတ်တာ မကောင်းဘူး မဟုတ်ဘူး။
ဖတ်ပြီး ဘာမှ မလုပ်တာ မကောင်းတာ။
ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် တက်ကျမ်း
self-help စာအုပ် ရာနဲ့ချီ ဖတ်ခဲ့တယ်။
Atomic Habits ဖတ်တယ်။
Think and Grow Rich ဖတ်တယ်။
7 Habits ဖတ်တယ်။
ဖတ်ပြီးတိုင်း ခံစားချက်တစ်ခု ရတယ်။
“အင်း — ဒီတစ်ခါတော့ ဘဝပြောင်းပြီ။”
ဒါပေမယ့် ၂ ပတ်ကြာရင်
နဂိုအတိုင်း ပြန်ဖြစ်နေတယ်။
ဒါ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။
လူအများစု ဒီလိုပဲ။
ဘာကြောင့်လဲ။
ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့
self-help တက်ကျမ်းဖတ်တာက
ဦးနှောက်ကို dopamine ဒိုပါမင်းပေးတယ်။
“ငါ တိုးတက်နေပြီ” ဆိုတဲ့ ခံစားမှု ရတယ်။
ဒါပေမယ့် တကယ်တော့ ဘာမှ မပြောင်းသေးဘူး။
ဒါကို “knowledge illusion” လို့ ခေါ်တယ်။
သိတယ်ထင်တာနဲ့ သိတာ မတူဘူး။
ဖတ်တာနဲ့ လုပ်တာ မတူဘူး။
Self-help ၁၀ အုပ် ဖတ်ပြီး ဘာမှ မလုပ်တာနဲ့
၁ အုပ် ဖတ်ပြီး ၁ ခု လုပ်တာ —
ဒုတိယက အမြဲ နိုင်မယ်။
ကျွန်တော့်ဘဝမှာ အပြောင်းအလဲ အတကယ် ဖြစ်ခဲ့တာ
စာအုပ်ဖတ်လို့ မဟုတ်ဘူး။
ဖတ်ပြီး တစ်ခု ယူပြီး
နေ့တိုင်း လုပ်လို့။
Aristotle ပြောတယ်။
“We are what we repeatedly do.”
ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်တာက ကိုယ့်ကို ပုံဖော်တယ်။
ထပ်ခါထပ်ခါ ဖတ်တာက ကိုယ့်ကို ပျော်စေရုံပဲ။
ဒါဆို self-help ကို ဘယ်လို ချဥ်းကပ်ရမလဲ။
နည်းလမ်း ၃ ခု ရှိတယ်။
ပထမ — ဖတ်ပြီးရင် ၁ ခုပဲ ယူ။
စာအုပ်တစ်အုပ်မှာ idea ၅၀ ရှိနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် ၁ ခု ယူပြီး ၃၀ ရက် လုပ်ပါ။
ဒါ ကိုယ့်ဟာ ဖြစ်သွားမယ်။
ဒုတိယ — ဖတ်ထားတာကို သင်ပေးပါ။
သူများကို ရှင်းပြလိုက်တဲ့အခါ
ကိုယ် ဘာသိတယ် ဘာမသိဘူးဆိုတာ ပေါ်လာမယ်။
Teaching က mastery ရဲ့ လမ်းဖြတ်။
တတိယ — ဖတ်တာ ရပ်ပြီး ပြန်ကြည့်ပါ။
ပြီးခဲ့တဲ့ ၆ လ ဖတ်ခဲ့တဲ့ စာအုပ် ၅ အုပ်ထဲက
ဘယ် ၁ ခုက ကိုယ့်ဘဝကို တကယ် ပြောင်းခဲ့လဲ။
ဖြေလို့ မရရင် —
ဖတ်နေတာ ပျော်ဖို့ဖြစ်နေပြီ။
တော်ဖို့ မဟုတ်တော့ဘူး။
ဗုဒ္ဓ ဆုံးမတော်မူတယ်။
“အသိနဲ့ အကျင့် ယှဉ်မှ တန်ဖိုးရှိတယ်။”
ပရိယတ္တိ (theory) ကော
ပဋိပတ္တိ (practice) ကော
နှစ်ခုလုံး ရှိမှ ပဋိဝေဓ (realization) ရောက်တယ်။
Self-help ဖတ်တာ ရပ်ပါ
ဆိုတာ ဖတ်တာကို ရပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး။
ဖတ်ရုံသက်သက် ဖြစ်နေတာကို ရပ်ခိုင်းတာ။
ဖတ်ပါ။
ဒါပေမယ့် ၁ ခု ယူပါ။
ပြီးရင် လုပ်ပါ။
နေ့တိုင်း လုပ်ပါ။
ဒါမှ စာအုပ်က ကိုယ့်ဘဝ ထဲ ဝင်လာမယ်။
မဟုတ်ရင် စာအုပ်က စာအုပ်ထဲပဲ ကျန်မယ်။
ဖတ်လေ သိလေ — ဒါ ပထမအဆင့်။
လုပ်လေ တတ်လေ — ဒါ ဒုတိယအဆင့်။
သင်ပေးလေ ကျွမ်းလေ — ဒါ တတိယအဆင့်။
တတိယအဆင့်ကို ရောက်မှ
ဒါ ကိုယ့်ဟာ ဖြစ်တယ်။
Phyo Paing @ Derek