Advice

လူတစ်ယောက်အကြောင်း စဥ်းစားနေတုန်းသူ့ဆီက ဖုန်းလာတယ်။စာအုပ်တစ်အုပ်အကြောင်း တွေးနေတုန်းတစ်နေရာမှာ အဲ့စာအုပ် တွေ့တယ်။“တိုက်ဆိုင်တာပါ” လို့ ပြောကြတယ်။Carl Jung က မတူဘူး။Synchronicity လို့ ခေါ်တယ်။ Synchronicity ဆိုတာအဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှု။Cause and Effect မဟုတ်ဘူး။သူ စဥ်းစားလို့ ဖုန်းလာတာ မဟုတ်ဘူး။ဒါပေမယ့် ဆက်စပ်နေတယ်။အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်။Jung ပြောတာက –အတွင်းစိတ်နဲ့ အပြင်လောကကတစ်ခါတစ်လေ ထပ်တူကျတယ်။ Jung ရဲ့ နာမည်ကျော် ဥပမာလူနာတစ်ယောက် အိပ်မက်ပြောပြတယ်။ရွှေရောင် Scarab Beetle အကြောင်း။ပြောနေတုန်းပြတင်းပေါက်မှာ Scarab Beetle တစ်ကောင်လာနားတယ်။တိုက်ဆိုင်မှုလား။Jung က Synchronicity လို့ ခေါ်တယ်။ ဘာကြောင့် ဖြစ်လဲJung ရဲ့ အဖြေ –Collective Unconsciousလူသားအားလုံးမှာ မသိစိတ် ရှိတယ်။အဲ့မသိစိတ်က ချိတ်ဆက်နေတယ်။ကိုယ် သူ့အကြောင်း စဥ်းစားနေတယ်။သူလည်း ကိုယ့်အကြောင်း

ဘယ်သူတွေ ရှိသလဲဆိုတာ အရေးကြီးတယ်။Liu Bang ဆိုတာ တရုတ်သမိုင်းမှာHan မင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ဘုရင်။သူက မူလက တောသားလေးတစ်ယောက်ပဲ။ပညာတတ်လည်း မဟုတ်ဘူး။စစ်ပညာလည်း သိပ်မတတ်ဘူး။ဒါပေမယ့် တရုတ်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ခဲ့တယ်။ဘာကြောင့်လဲ။သူ့မှာ ဉာဏ်ရှိတဲ့သူတွေကို နားထောင်တတ်တဲ့စိတ်ရှိတယ်။အထူးသဖြင့် သူ့မိန်းမ Lü Zhi။ Liu Bang ဘုရင်ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်သူ့ရဲ့ မိဖုရား Lü Zhi ကို လျစ်လျူရှုလာတယ်။အသစ်ရတဲ့ မယားငယ် Consort Qi ကို ပိုချစ်လာတယ်။မယားငယ်ရဲ့သားကို သားဦးအစား အမွေဆက်ခံခိုင်းချင်လာတယ်။နန်းတွင်းရေးမှာ ဒါက သေရေးရှင်ရေးပဲ။အမွေဆက်မရရင် သားအမိနှစ်ယောက်လုံး အသက်မရှင်ရတော့တတ်တာ သမိုင်းထဲမှာ အများကြီး။Lü Zhi ဘာလုပ်လဲ။ငိုမနေဘူး။တောင်းပန်မနေဘူး။strategy ရှာတယ်။ သူ ဘုရင့်ထံ တိုက်ရိုက်မသွားဘူး။Zhang Liang ဆိုတဲ့ ဗျူဟာရှင်ကြီးဆီ သွားတယ်။Zhang Liang က Liu Bang

တချို့သူတွေဘယ်လောက် အောင်မြင်မြင်ဘယ်လောက်ချမ်းသာသာကျွန်တော်တို့ တစ်စက်မှ အထင်မကြီးသလိုစိတ်လဲမဝင်စားဘူး။ ကိုယ့်ကိုလဲကိုယ်ဘယ်လောက် အောင်မြင်မြင်ဘယ်လောက်ချမ်းသာသာအထင်မကြီးသလိုစိတ်လဲမဝင်စားတဲ့သူတွေရေတွက်လို့တောင်မရဘူး။ ဒါကြောင့် တခြားသူတွေအမြင်ကိုလိုတာထက်ပို ဂရုစိုက်မနေနဲ့။ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာလုပ်။ကိုယ့်လမ်းကိုယ်ဖောက်။ Phyo Paing @ Derek

အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ကုန်မြန်လဲဆိုကြည့်။ အခုပဲ ၂၃ ရက်ရှိသွားပြီ။ မကြာမီ Jan ကုန်၊ Feb ကုန်။ နောက် ၂၀၂၆ ကုန်မယ်။ နေ့ရက်တိုင်းက သံသရာအတွက်ပါရမီဖြည့်လို့ရတဲ့ အခွင့်အလမ်းပဲ။ ပါရမီဆိုတာ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ဖို့မြတ်သောအသိဉာဏ် (မဂ်ဉာဏ်၊ ဖိုလ်ဉာဏ်) ရရှိဖို့ကျင့်ကြံအားထုတ်ရသော မြင့်မြတ်သောအကျင့်တွေဖြစ်တယ်။ ပါရမီပါရင် ဘုရားရှင်ဆီ တရားတစ်ခွန်းပဲနာပြီး ရဟန္တာဖြစ်သွားတဲ့ ဥပမာတွေအများကြီးကြားဖူးသိဖူးလိမ့်မယ်။ သံသရာအတွက် ရိက္ခာအနေနဲ့စုဖို့ပါရမီဖြည့်။ကိလေသာမီးငြိမ်းပြီးဉာဏ်အလင်းရစေတယ်။ ပါရမီဆယ်ပါးက ဘဝကို ဖြတ်သန်းဖို့ လမ်းပြမြေပုံလိုပဲ။ဒါကို ဘယ်လိုဖြည့်ဆည်းကြမလဲ။ ၁။ ဒါနပါရမီ (Generosity)ပေးကမ်းလှူဒါန်းခြင်း။ကိုယ်မှာရှိတာ ပေးလိုက်ပါ။ ပစ္စည်းဖြစ်ဖြစ်၊ အချိန်ဖြစ်ဖြစ်၊ အသိပညာဖြစ်ဖြစ်။စေတနာသန့်ရင် တန်ဖိုးရှိတယ်။ ၂။ သီလပါရမီ (Morality)ကိုယ်ကျင့်တရားစောင့်ထိန်းခြင်း။ငါးပါးသီလ မြဲမြံအောင်ထိန်းပါ။ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ် သုံးခုလုံးကို ထိန်းနိုင်မှ တကယ့်သီလပဲ။ ၃။ နိက္ခမ္မပါရမီ (Renunciation)ကာမဂုဏ်တို့မှ

ကျွန်တော်ကတော့ဒီအယူအဆနဲ့ပဲ ဘဝကိုဖြတ်သန်းတယ်။ ဘဝဆိုတာ အသက် ၈၂ နှစ်ကျော်လောက်နေရမှရက်ပေါင်း ၃၀၀၀၀ လောက်နေရတဲ့ရှင်သန်မှုဖြစ်စဥ်လေးပဲ။ တချို့လူတွေ ဘယ်လောက်မြင်မြင်ကျွန်တော်တို့အထင်မကြီးဘူး။အဲ့လိုပဲ ကိုယ်ဘယ်လောက်အောင်မြင်မြင်ကိုယ့်ကိုအထင်မကြီးတဲ့သူတွေအများကြီးပဲ။ အရေးကြီးတာ အသက်ရှင်တုန်းကိုယ့်ကိုကိုယ် စိတ်ကျေနပ်မှုရှိရှိ၊အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိနဲ့ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ဖို့။ ဒါကြောင့် ကိုယ်ပျော်တာကိုယ်လုပ်တယ်။ကိုယ့်လိုလူကိုယ့်ဆီဝယ်လိမ့်မယ်။ အများကြီး သိပ်ခေါင်းစားမနေဘူး။အရေးမပါတာကို အရာပေးမနေဘူး။ ပြိုင်ဆိုင်မှုဆိုတာ အဆင့်နိမ့်လေပိုလုပ်ရလေပဲ။မပြိုင်ဘဲနိုင်အောင် လုပ်နိုင်ဖို့ကိုယ့်အထာနဲ့ကိုယ်၊ကိုယ့်မဟာဗျူဟာနဲ့ကိုယ်၊ကိုယ့်အတွေးအခေါ်နဲ့ကိုယ်လိုတယ်။ Phyo Paing @ Derek

စိတ်ကိုထိန်းတာ အာရုံ။အာရုံကိုထိန်းတာ သတိ။သတိကိုထိန်းတာ စေတနာ။စေတနာကိုထိန်းတာ အမြင်။အမြင်ကိုထိန်းတာ ပညာ။ Phyo Paing @ Derek

စေတနာနောက်မှတာဝန်ကျေဖို့ အဓိက။ တခါတလေ စေတနာနဲ့တာဝန်ကိုရောနေတတ်တယ်။ အလုပ်လုပ်တဲ့အခါပထမအဆင့်ကကိုယ်ယူထားတဲ့ငွေအတွက်တာဝန်ကျေဖို့။ဒုတိယ အဆင့်ကမှစေတနာလိုက်တယ်။ အလုပ်တစ်ခုကိုကိုယ့်အတွက် မကိုက်ရင်မလုပ်နဲ့။ ပိုကောင်းတဲ့နေရာရှိရင်ရှာ။ပိုကောင်းတဲ့နေရာမရှိသေးရင်ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြုပြင်။ ကျွန်တော်ကတော့အဲ့ဒီပုံစံပဲ စဉ်းစားဘဝဖြတ်သန်းတယ်။ ယုတ္တိကျဖို့ ပထမ၊ခံစားချက်က ဒုတိယ။ Phyo Paing @ Derek