Advice

လှေ ချလိုက်ပါ။ရှေ့ဆက်ပါ။

ကိုယ့်ကိုကိုယ် ခွင့်လွတ်ပါ။ ─── နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်တရားရုံးထိုင်ပြီး စီရင်ချက် ချနေတာပင်ပန်းပြီ မဟုတ်လား။ တရားသူကြီး — ကိုယ်။တရားခံ — ကိုယ်။ရှေ့နေ — ကိုယ်။သက်သေ — ကိုယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတရားရုံးမှာအပြစ်တင် ဖို့ပဲ ရှိတယ်။လွှတ်ပေးဖို့ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ ─── ကိုယ့်သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက် လာပြောတယ်။ “ငါ အရင်တုန်းက အဲ့လိုလုပ်ခဲ့မိတယ်။ငါ့ကိုယ်ငါ ခွင့်မလွတ်နိုင်ဘူး။” ကိုယ် ဘာပြန်ပြောမလဲ။ “မင်း ညံ့လိုက်တာ။ မင်းပဲ အပြစ်ရှိတာ” လို့ ပြောမလား။ ဘယ်တော့မှ မပြောဘူး။ “ရတယ်ကွ။ လူတိုင်း မှားတာပဲ။ဒါ မင်းကို သတ်မှတ်တာ မဟုတ်ဘူး။ရှေ့ဆက်” လို့ ပြောမယ်။ ဒါဆို ဘာလို့ဒီစကားကို ကိုယ့်ကိုကိုယ် မပြောနိုင်တာလဲ။ ─── ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်တင်နေရင်ဘာဖြစ်လဲ။ […]

လှေ ချလိုက်ပါ။ရှေ့ဆက်ပါ။ Read More »

ဘာ မလုပ်ရဘူးလဲ ရှင်းသွားလို့ဘာ လုပ်ရမလဲ ပိုရှင်းသွားတယ်။

ကားစက်နှိုးတယ်။ဂီယာ ထိုးတယ်။ဘယ်ဘက် ကွေ့မလား ညာဘက် ကွေ့မလား — မသိဘူး။ဒါဆို ဓာတ်ဆီ ကုန်တဲ့ နေရာမှာ ရပ်ရတယ်။ ဒါ ပန်းတိုင် မရှိတဲ့ ဘဝ။ ─── Neuroscience မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ သုတေသန တစ်ခု ရှိတယ်။ ဦးနှောက်ရဲ့ Prefrontal Cortex —ဒါ ကိုယ့်ဦးနှောက်ရဲ့ CEO။ ပန်းတိုင် တိတိကျကျ သတ်မှတ်လိုက်တဲ့အခါPrefrontal Cortex က ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ညွှန်ကြားချက် ပေးတယ်။Attention ကို ပန်းတိုင်ဆီ ညွှတ်ပေးတယ်။မလိုအပ်တဲ့ အရာတွေကို Filter လုပ်ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပန်းတိုင် မရှိရင်Prefrontal Cortex က ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘူး။ဦးနှောက် ကပူပြီး ဘယ်သူ ဘာပြောပြော လိုက်နေတယ်။ Dr.

ဘာ မလုပ်ရဘူးလဲ ရှင်းသွားလို့ဘာ လုပ်ရမလဲ ပိုရှင်းသွားတယ်။ Read More »

တစ်ယောက်ထဲ ထိုင်ပါကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွေ့ပါ။

တစ်ယောက်ထဲ ထိုင်နိုင်တဲ့ လူ ရှားတယ် ဖုန်းမကြည့်ဘဲသီချင်းမဖွင့်ဘဲဘယ်သူ့ကိုမှ မခေါ်ဘဲတစ်ယောက်ထဲ ငြိမ်ငြိမ် ထိုင်နိုင်လား လူအများစု မထိုင်နိုင်ဘူး ဘာလို့လဲ တိတ်ဆိတ်မှု ထဲမှာကိုယ့်အတွေး ကိုယ် ကြားရလို့ ပုံမှန် ဆူညံနေတဲ့ ဘဝထဲမှာအတွေးတွေ ဖုံးကွယ်နေတယ်ဖုန်း ဖွင့်လိုက် ပျောက်သွားတယ်လူတွေနဲ့ စကားပြော ပျောက်သွားတယ်အလုပ်ရှုပ်နေ ပျောက်သွားတယ် ဒါပေမဲ့ ငြိမ်သက်တဲ့အခါဖုံးကွယ်ထားတာတွေ ပေါ်လာတယ် ကိုယ် ရှောင်နေတဲ့ အရာ ပေါ်လာတယ်ကိုယ် မကြည့်ချင်တဲ့ အရာ ပေါ်လာတယ်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လိမ်နေတာ ပေါ်လာတယ် ဒါကြောင့် ဆူညံမှု ကို ရွေးတယ်ငြိမ်သက်မှု ထက် ဆူညံမှု က လွယ်လို့ ဒါပေမဲ့ ကြီးထွားမှု က ဆူညံမှုထဲ မရှိဘူးကြီးထွားမှု က ငြိမ်သက်မှုထဲ ရှိတယ် Pascal ပြောခဲ့တယ်“လူသားရဲ့ ပြဿနာ

တစ်ယောက်ထဲ ထိုင်ပါကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွေ့ပါ။ Read More »

ပိုသင်ပါ။ လျော့မသင်ပါနဲ့။ဒါပေမယ့် ယခုခေတ်မှာ တကယ်အရေးကြီးတာကို သင်ပါ။

“AI ခေတ်မှာ သင်ယူစရာမလိုတော့ဘူး။AI က လုပ်ပေးမှာ။” ဒီစကား ခဏခဏ ကြားနေရတယ်။ကိုယ်ကတော့ ဒါ အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အထင်လွဲမှုလို့ မြင်တယ်။ သင်ယူမှုက အရင်ကထက် ပိုအရေးကြီးလာတယ်။လျော့သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ AI က technical skill တွေကို အစားထိုးနေပြီ။Excel, coding, data analysis,strategic plan တောင် စက္ကန့်ပိုင်းနဲ့ ထွက်လာတယ်။ ကိုယ့်တန်ဖိုးက tool တစ်ခု သုံးတတ်တာပဲ ဆိုရင်ပြဿနာ ရှိပြီ။ဘာလို့လဲဆိုတော့ tool က သူ့ဘာသာ သုံးတတ်သွားပြီ။ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှ မပြောတာ တစ်ခုရှိတယ်။ AI က “ဘယ်လို” ကို ကိုင်တွယ်ပေးတယ်။“ဘာကြောင့်” ကိုတော့ နားမလည်ဘူး။ AI က marketing funnel ကို

ပိုသင်ပါ။ လျော့မသင်ပါနဲ့။ဒါပေမယ့် ယခုခေတ်မှာ တကယ်အရေးကြီးတာကို သင်ပါ။ Read More »

ဘဝက ကိုယ့်ကို ဒီဇိုင်းဆွဲနေတာ ခံမနေနဲ့ကိုယ်က ဘဝကို ဒီဇိုင်းဆွဲပါ

လူတိုင်း ဘဝကို ဒီဇိုင်းဆွဲလို့ ရတယ်ဒါပေမဲ့ လူအများစု ဒီဇိုင်းမဆွဲဘူးသူများ ဆွဲထားတဲ့ ဒီဇိုင်းထဲ နေတယ် မနက် ၇ နာရီ ထရုံးသွားညနေ ၅ နာရီ ပြန်ထမင်းစားဖုန်းကြည့်အိပ် ဒါ ကိုယ့်ဘဝ မဟုတ်ဘူးဒါ သူများ ဆွဲထားတဲ့ အချိန်ဇယားထဲ ကိုယ် ဝင်နေတာ Lifestyle Design ဆိုတာဘယ်ကား စီးမလဲဘယ်အိမ် နေမလဲဆိုတာ မဟုတ်ဘူး ကိုယ့်ရဲ့ တစ်နေ့တာ ဘယ်လို ဖြတ်သန်းချင်လဲဒါကို ကိုယ်တိုင် ရွေးတာ မေးခွန်း ၄ ခု ရှိတယ် ၁။ မနက် ၁၀ နာရီမှာ ကိုယ် ဘာလုပ်နေချင်လဲရုံးထဲ ထိုင်နေချင်လားကော်ဖီဆိုင်မှာ စာရေးနေချင်လားကလေးနဲ့ ကစားနေချင်လား ၂။ ဘယ်သူတွေနဲ့ အချိန်ဖြုန်းချင်လဲကိုယ် မကြိုက်တဲ့လူတွေနဲ့ ၈ နာရီ

ဘဝက ကိုယ့်ကို ဒီဇိုင်းဆွဲနေတာ ခံမနေနဲ့ကိုယ်က ဘဝကို ဒီဇိုင်းဆွဲပါ Read More »

ကိုယ့်လမ်းကို ရှာပါပြီးတော့ လျှောက်ပါ

ကိုယ့်ထဲက လမ်းကို ပြန်ရှာပါ Robert Greene ပြောတယ် “ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး task ကကိုယ့်ထဲက ကိုယ် ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ပြန်ရှာတာ” ငယ်ငယ်တုန်းက ကိုယ့်ထဲ တစ်ခုခု ရှိခဲ့တယ် ပန်းချီဆွဲချင်တယ်စာရေးချင်တယ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ပြင်ချင်တယ်ဂစ်တာတီးချင်တယ်လုပ်ငန်းတည်ဆောက်ချင်တယ် ဘာမှန်း ရှင်းရှင်း မသိဘူးဒါပေမဲ့ ခံစားလို့ ရတယ် ဒီဟာ လုပ်ရင် အချိန် ကုန်မှန်း မသိဘူးဒီဟာ လုပ်ရင် ဘယ်သူ ခိုင်းစရာ မလိုဘူးဒီဟာ လုပ်ရင် ကိုယ့်ထဲ တစ်ခုခု အသက်ဝင်တယ် Greene က ဒါကို “Natural Inclination” လို့ ခေါ်တယ် ကိုယ့်ထဲ မွေးရာပါ ပါလာတဲ့ ဦးတည်ချက် ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ကြီးလာတယ်လူကြီးတွေ ပြောတယ် “ဒါနဲ့ ထမင်း စားလို့

ကိုယ့်လမ်းကို ရှာပါပြီးတော့ လျှောက်ပါ Read More »

The smartest move is sometimesnot to force it.

ရုန်းကန်တာ ထုံးစံဖြစ်တာကိုကျော်လွှားဖို့ ဝူးဝေ။无为 (Wú Wéi) တရုတ်လို 无为 လို့ရေးတယ်။အဓိပ္ပာယ်က “မလုပ်ဘဲ လုပ်ခြင်း” ပါ။ ဒါက Lao Tzu ရဲ့ Tao Te Ching ကနေ လာတယ်။နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ ကျော်ရှိပြီ။ Wu Wei ဆိုတာ ပျင်းလို့ မလုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။Force မလုပ်ဘဲ Flow နဲ့သွားတာ။ ရေစီးကြောင်းကို ကြည့်ပါ။ရေက ကျောက်တုံးကို တွန်းမဖယ်ဘူး။ရှောင်သွားတယ်။ဒါပေမဲ့ နှစ်ထောင်ကြာရင်ကျောက်တုံးက ပြေပြစ်သွားတယ်။ ဒါ Wu Wei ပါ။ လူတွေက ပြဿနာတက်ရင်တွန်းတယ်၊ ဆွဲတယ်၊ အတင်းလုပ်တယ်။ပိုဆိုးသွားတယ်။ Wu Wei က ဘယ်လို သုံးလဲ? ငြင်းခုံနေတဲ့သူကို အတင်းမပြောနဲ့။နားထောင်ပါ။သူ့ဘာသာ သူ မြင်လာလိမ့်မယ်။ Business

The smartest move is sometimesnot to force it. Read More »

အမြင်ပြောင်းရင် အမြင့်ပြောင်းတယ်။

အမြင်မတူရင် အမြင့်မတူဘူး။ လူနှစ်ယောက် တူတူကြည့်တယ်။တစ်ယောက်က ပြဿနာမြင်တယ်။တစ်ယောက်က အခွင့်အလမ်းမြင်တယ်။ မြင်တာမတူလို့ လုပ်တာမတူတယ်။လုပ်တာမတူလို့ ရောက်တာမတူတယ်။ ဒါဆို အမြင်က ဘယ်ကလာသလဲ? နံပါတ် ၁ က ပညာ။စာအုပ်တစ်အုပ်ဖတ်လိုက်ရင်ကိုယ့်မျက်စိမှာ lens တစ်ခု ထပ်တပ်လိုက်တာ။ကမ္ဘာကို ကြည့်တဲ့ angle ပြောင်းသွားတယ်။ Marketing မသိခင်ကိုယ် ပစ္စည်းရောင်းတာ ရောင်းတာပဲမြင်တယ်။Marketing သိပြီးတဲ့နောက်လူတွေရဲ့ စိတ်ပိုင်းခြားမှု မြင်လာတယ်။ Psychology မသိခင်လူတွေဘာလို့ ဒီလိုလုပ်တာလဲ နားမလည်ဘူး။Psychology သိပြီးတဲ့နောက်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင် ပိုနားလည်လာတယ်။ ပညာတစ်ခုတိုးတိုင်းကမ္ဘာက ပိုကျယ်လာတယ်။ နံပါတ် ၂ က SEE။Significant Emotional Event။ဘဝမှာ ဟတ်ထိမိတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု။ ပညာက lens မျက်မှန် ပေးတယ်။SEE ကတော့ lens ကို အတင်းတပ်ပေးလိုက်တာ။ ငွေကုန်ပြီး လုပ်ငန်းပျက်ဖူးတဲ့သူငွေကို

အမြင်ပြောင်းရင် အမြင့်ပြောင်းတယ်။ Read More »

တော်ဖို့ထက်ပျော်ဖို့ အရေးပိုကြီးလာမယ်။

အနာဂတ် ကလေးငယ်တွေတော်ဖို့ထက် ပျော်ဖို့ပိုအရေးကြီးလာမယ်။ အနာဂတ်မှာ တော်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိလာမယ်။AI က လူတိုင်းကို တော်အောင်လုပ်ပေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ပျော်တဲ့သူ နည်းလာမယ်။ တော်တာနဲ့ ပျော်တာ မတူဘူး။ငွေရှိတာနဲ့ စိတ်ချမ်းသာတာ မတူဘူး။အောင်မြင်တာနဲ့ ပြည့်စုံတာ မတူဘူး။ အနာဂတ်မှာ အရေးအကြီးဆုံး skill ကကိုယ့်စိတ်နဲ့ကိုယ် ပျော်တတ်တဲ့ skill ပဲ။ တစ်ယောက်ထဲ ထိုင်နေလို့ရတယ်။ဖုန်းမကြည့်ဘဲ နေလို့ရတယ်။ဘယ်သူမှ like မနှိပ်ဘဲ စိတ်မဆိုးဘူး။ဘယ်သူ့ကိုမှ prove မလုပ်ဘဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် လက်ခံနိုင်တယ်။ ဒါ skill ပဲ။ဒါ မွေးရာပါ မဟုတ်ဘူး။လေ့ကျင့်ရတယ်။ လူအများစုက ပြင်ပကနေ ပျော်ရွှင်မှုရှာတယ်။လူတွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှု။Social media ရဲ့ engagement။ဝယ်လိုက်တဲ့ ပစ္စည်းသစ်။ ဒါတွေက ပျော်ပါတယ်။ဒါပေမဲ့ ခဏပဲ။ တစ်ကယ် ကြာရှည်ခံတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကကိုယ့်အတွင်းထဲက

တော်ဖို့ထက်ပျော်ဖို့ အရေးပိုကြီးလာမယ်။ Read More »

လူတွေကို ဒုက္ခပေးတာလဲ အတွေးပဲ။ပျော်စေတာလဲ အတွေးပဲ။

တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ့်ကို စကားဆိုးပြောတယ်။နာကျင်တာ သူ့စကားကြောင့်မဟုတ်ဘူး။ကိုယ်က ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်တွေးနေလို့။ အဲဒီစကား တစ်ခါပဲကြားရတယ်။ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ခေါင်းထဲမှာအကြိမ် ၁၀၀ ပြန်ဖွင့်တယ်။ ဒုက္ခက အဲဒီ ၉၉ ကြိမ်မှာ။ ပျော်တာလဲ အတူတူပဲ။ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်တယ်။ပြီးသွားပြီ။ဒါပေမယ့် ကိုယ်က ပြန်တွေးတယ်။ပြန်ခံစားတယ်။ပြန်ပျော်တယ်။ အတွေးက ဓားပဲ။ကိုင်တတ်ရင် ဟင်းချက်လို့ရတယ်။မကိုင်တတ်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခုတ်မိတယ်။ ဗုဒ္ဓက ဝိပဿနာ ပေးခဲ့တယ်။အတွေးကို မတွေးနဲ့လို့ မပြောဘူး။အတွေးကို ကြည့်နေလို့ ပြောတာ။ ပုစ္စုပ္ပာန် ရှုတယ်ဆိုတာအတွေးကို ရပ်တာမဟုတ်ဘူး။အတွေးကို ကြည့်ရင်းကိုယ်က အတွေးမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသွားတာ။ ဒါပေမယ့် ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်အသက်ရှင်နေတုန်း မတွေးလို့ မရဘူး။အတွေးက ရှိမှာပဲ။ ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? တစ်ခုပဲ လုပ်ကြည့်ပါ။ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာတိုင်း“ဒါ fact လား၊ story လား” လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်

လူတွေကို ဒုက္ခပေးတာလဲ အတွေးပဲ။ပျော်စေတာလဲ အတွေးပဲ။ Read More »