ခေတ်၊ စနစ်နဲ့ကိုက်တဲ့
အတွေးအခေါ် mental model ကို
ပြန်ပြောင်းယူရတယ်။
အမေက ရိုးသားတယ်။ အဖြူထည်လေး။ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့အတိုင်းပြောတတ်တယ်။လူတွေကို သနားတတ်တယ်။ အမှန်ထင်တာကိုပဲလုပ်တယ်။ အမေက တရုတ်စကားသိပ်မတတ်တဲ့တရုတ်မ။ ကျောင်းဆရာမလဲဟုတ်တယ်။ ပရိယာယ်ဆိုတာမသိဘူး။အဘိဓမ္မာဂုဏ်ထူးနဲ့အောင်တယ်။ဘုရားစာအမြဲရွတ်တယ်။မကြာမကြာတရားထိုင်တယ်။ စေတနာကောင်းရင် ကံကောင်းတယ်ဆိုတာယုံကြည်တယ်။ ယောက္ခမနဲ့ အဆင်မပြေဘူး။ယောင်းမငယ်နဲ့အဆင်မပြေဘူး။ အဖေနဲ့ အမြဲရန်ဖြစ်တယ်။ ဝန်ထမ်းတွေ မမြဲဘူး။ သားသမီးတွေနဲ့အဆင်မပြေဘူး။ ခင်တဲ့သူတွေကို ယုံလို့တစ်သက်ရှာထားတာတင်မဟုတ်အကြွေးတွေတင်လို့ သားအကြီးဆုံးကျွန်တော်ဆပ်ရတာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ပဲ။ စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်းပြောတယ်။ လူတွေကို လူကောင်း၊ လူဆိုးအဖြူနဲ့အမဲပဲမြင်တယ်။ ငယ်ငယ်နှစ်တန်းလောက်ကအဒေါ်နဲ့ ဦးလေးတို့ရဲ့အဆင်မပြေတဲ့ဝန်ထမ်းထုတ်တော့အိမ်ပြန်ချိန်ကားလက်မှတ်ဝယ်ရမှာဝေးလို့စက်ဘီးယူသွားဆိုပြီး စက်ဘီးငှားပေးတယ်။ အဒေါ်တို့က သူတို့နဲ့အဆင်မပြေတဲ့သူကိုငှားပေးတယ်ဒါသူတို့ကို ကြည့်လို့မရလို့စဥ်းစားတယ်။နောက် ယောက္ခမနဲ့အဆင်မပြေတော့ဘူး။ အဒေါ်ကုန်းတိုက်လို့ အဆင်မပြေဘူးသားသမီးတွေကို အမြဲညည်းတယ်။ နောက်အိမ်မှာ အဒေါ့်အမျိုးသားလုပ်တဲ့မန်ကျီးလုပ်ငန်းရွာကအလုပ်သမားတွေနေ့စားလာလုပ်တဲ့ မန်ကျီးသီးစေ့ခွာတာကိုငါလဲ ဒါလုပ်ရင် ပိုက်ဆံရတာပဲ။အလုပ်ဟူသမျှ ဂုဏ်ရှိစွဆိုလုပ်တယ်။ အဖေက သစ်စက်နဲ့။ သူ့ကုန်တင်ကားနဲ့ရှိနေတဲ့အချိန်ကိုယ့်ကို အိမ်မှာလူတွေမြင်တဲ့အမြင်အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ ထည့်မတွက်ပဲလုပ်တယ်။ကျွန်တော့်ဘဝမှာ နားမလည်နိုင်ခဲ့တဲ့အရာတွေ။အိမ်တစ်ခုမှာ ပါဝါတစ်ခုရှိဖို့တချို့အလုပ်တွေက ပိုက်ဆံရတိုင်းလုပ်လို့မရဘူးဆိုတာကလေးဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တောင်သိတယ်။အမေက အဲ့လိုမစဥ်းစားဘူး။ သူများပိုက်ဆံခိုးနေတာမှမဟုတ်တာ။ အားတဲ့အချိန် […]
ခေတ်၊ စနစ်နဲ့ကိုက်တဲ့
အတွေးအခေါ် mental model ကို
ပြန်ပြောင်းယူရတယ်။ Read More »