Akyanpay

၁။ ကိုယ့်လုပ်ငန်းရဲ့ နိစ္စဓူဝလုပ်နေတဲ့ထဲက ထွက်နိုင်ပြီလား။ ၂။ ကိုယ့်လုပ်ငန်းရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုကိုလက်လွဲနိုင်ပြီလား။ ၃။ ကိုယ့်လုပ်ငန်းမှာ အကြံပေးနေရာမှာကိုယ်မရှိပဲ တခြားတစ်ယောက်ထားလို့ရပြီလား။ ကိုယ်မပါပဲ လည်ပတ်ဖို့ ၁။ နိစ္စဓူဝအလုပ်ကို လက်လွဲနိုင်တဲ့အဆင့်၂။ စီမံခန့်ခွဲမှုနေရာလက်လွဲနိုင်တဲ့အဆင့်၃။ အကြံပေး advisory role ကို လက်လွဲနိုင်တဲ့အဆင့် ဆင်ခြေပေးနေသလား၊ရလဒ်ပေးသလား။Reason or Result တစ်ခုပဲရတတ်တယ်။ Akyanpay ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေ တည်ဆောက်ပါ။#akyanpay

Amazon က စာအုပ်နဲ့စတယ်။Facebook က Harvard, Stanford ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်တွေနဲ့စတယ်။Paypal က ebay အသုံးပြုသူတွေနဲ့စတယ်။Salesforce က salesforce automation နဲ့စတယ်။Zappos က ဖိနပ်နဲ့စတယ်။ စတဲ့အခါ niche စျေးကွက်လိုတယ်။ သတ်မှတ်လူတစ်စုရဲ့ပြဿနာကိုသတ်မှတ်အဖြေနဲ့ အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းပေးတဲ့niche market လိုတယ်။ Akyanpay ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေ တည်ဆောက်ပါ။ #akyanpay

ဘဝရဲ့ အရည်အသွေးအရေးကြီးတယ်။ ကိုယ်က လုပ်ငန်းအတွက်မဟုတ်ပဲကိုယ့်လုပ်ငန်းက ကိုယ့်အတွက်ပဲဖြစ်ရမယ်။ လုပ်ငန်းဆိုတာ ကိုယ့်အိမ်မက်တွေဖြည့်ဆည်းဖို့ယာဥ်တစ်စီးပဲ။ ကိုယ့်လုပ်ငန်းက ကိုယ့်အတွက်ဖြစ်ဖို့ကိုယ်က ကိုယ့်လုပ်ငန်းထက်ပိုကြီးနေဖို့လိုတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို ပိုက်ဆံရှာဖို့၊ လူအသိအမှတ်ပြုခံရမှုထက်အများကြီးပိုတယ်လို့စဥ်းစားတယ်။ ကိုယ့်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆိုတာကိုယ့်ကို တိုးတက်စေတဲ့အရာဖြစ်ရမယ်။ သူက လှေကားထစ်ပဲ။လမ်းဆုံးမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်က ဒီလုပ်ငန်းကို လုပ်နေရင်းနဲ့ဘယ်လိုလူဖြစ်လာလဲဆိုတာ ပိုအရေးကြီးတယ်။အဲ့လိုပဲ ယူဆတယ်။ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ လုပ်ငန်းပုံစံ တစ်ခါတည်းဆောက်ပြီးတာနဲ့သူ့လိုလုပ်ငန်းတွေ copy & paste လုပ်တာနဲ့တည်ဆောက်လို့ရနိုင်ရမယ်လို့ခံယူထားတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့လုပ်ငန်းဆိုတာ ကိုယ့်ဘဝတိုးတက်ရေးအတွက်ယာဥ်တစ်စီးလို့ ခံယူထားလို့။ Akyanpay ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေ တည်ဆောက်ပါ။ #Akyanpay

အကြံပေးတွေမှာ ကျင့်ဝတ်လိုတယ်။Client လုပ်ငန်းကို သွား လောဘတက်လို့ မရဘူး။ကိုယ့်တာဝန်က client ပြဿနာဖြေရှင်းရေးကိုကူညီပေးဖို့။ အကြံပေးတစ်ယောက်က သူ့ဖက်က စတင်ပြီးClient လုပ်ငန်းမှာ share ခေါ်အုံးတို့ဘာတို့လုပ်ရင် လုပ်ငန်းရှင်တွေအနေနဲ့ နည်းနည်းစဥ်းစားဖို့လိုတယ်။ ဘာလို့လဲဆို conflict of interest ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ စည်းခြားထားဖို့လိုတယ်။ Akyanpay ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေ တည်ဆောက်ပါ။ #Akyanpay

အဘိုးခေတ်က ဒုတိယကမ္ဘာစစ်တွေ၊လက်ထဲရှိတဲ့ငွေတွေမနက်ဖြန်သုံးလို့မရတော့ဘူးဆိုတဲ့အခြေအနေတွေ၊ပြည်သူပိုင်သိမ်းတာတွေ၊အရေးအခင်းတွေရှိခဲ့တာပဲ။ ဒါကို နှစ်ပေါင်း ၆၀၊ ၇၀ ကျော်ရပ်တည်အောင် ကြိုးစားခဲ့တဲ့ပြည်တွင်း အမှတ်တံဆိပ်တွေလဲ အများကြီးပဲ။ ဒါကို ဒီနေ့ ခေတ်မကောင်းလို့ ကိုယ့်လုပ်ငန်းကြီးအဆင်မပြေဘူးလို့ကိုယ့်ကိုကိုယ် စဥ်းစားမိတော့မယ်ဆို ဟိုးရှေ့ခေတ်က လူတွေဘယ်လိုစဥ်းစားခဲ့ကြလဲ ပြန်တွေးကြည့်မိတယ်။ Akyanpay ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေ တည်ဆောက်ပါ။ #Akyanpay

လုပ်ငန်းငယ်လေးဟာသူ့လက်ရှိအရွယ်အစားထက်အဆ ၁၀၀၀၀ ကြီးနိုင်တယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ ကြက်ကြော်ဆိုင်လေးကိုဆိုင်ပေါင်း ၁၀၀၀၀ ကျော်ဖွင့်နိုင်တဲ့အထိစဥ်းစားကြည့်ကြည့်ပါ။ဥပမာ ဖိလစ်ပိုင်မှာစပြီးအနောက်တိုင်းနဲ့တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာပါအစွမ်းပြခဲ့တဲ့ အင်္ဂျင်နီယာတည်ဆောက်တဲ့ရေခဲမုန့်ကစခဲ့ပြီး ကြက်ကြော်ပါရောင်းနေတဲ့Jollybee. ဒီလို အစ ၁၀၀၀၀ ကြီးဖို့ ကိုယ့်လုပ်ငန်းဘာကြောင့်စခဲ့လဲအဲ့ အိုင်ဒီယာ အကြံဥာဏ်ကို မပျောက်စေနဲ့။ဒါက အုတ်မြစ်တစ်ခုပဲ။ ကိုယ့်လုပ်ငန်းက ဖောက်သည်တွေရဲ့ဘယ်ပြဿနာကိုဖြေရှင်းဖို့စတင်ခဲ့သလဲ။ စီးပွားရေးတစ်ခုကို စီမံတဲ့စဥ်းစားတဲ့ပုံစံဟာအပြင်မှ အတွင်းလာတယ်။ဖောက်သည်၊ ပြိုင်ဖက်၊ သတင်းနဲ့ကုန်ပစ္စည်းပို့ဆောင်ရေးစနစ်၊ ဒီကမှ ကုမ္ပဏီအတွင်းပိုင်းဖြစ်တဲ့ဝန်ထမ်း၊ လုပ်ငန်းဆောင်တာဆောင်ရွက်ပုံလာတယ်။လုပ်ငန်းတစ်ခုဆိုတာ မတူညီတဲ့အစိတ်အပိုင်းပေါင်းများစွာစုစည်းထားတဲ့စနစ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်တယ်။ လုပ်ငန်းတစ်ခုဟာ စီးပွားရေးကောင်းကောင်းမကောင်းကောင်းလည်ပတ်အမြတ်ငွေရဖို့လိုတယ်။ဒါကြောင့် ရွေးချယ်တဲ့အခါဒူပေဒါပေခံပြီး စီးပွားရေးမကောင်း၊နိုင်ငံရေးမကောင်းလို့ ပြုတ်သွားတဲ့လုပ်ငန်းမဟုတ်အောင် စနစ်တကျရွေးချယ်ဖို့လိုတယ်။အစားအသောက်၊ ပညာရေး၊ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေး ဘယ်အပိုင်းတွေ ကူညီနေသလဲ။ ဒီလိုရပ်တည်နိုင်ဖို့ ၁။ သေချာရွေးချယ်၂။ အမြဲတမ်းတိုးတက်အောင်နည်းလမ်းရှာဖွေ၃။ ဖောက်သည်တွေအသံနားထောင်၄။ ကိုယ်မြင်၊ ကြား၊ ခံစားရတဲ့စျေးကွက်ကိုတုန့်ပြန်၅။ အမြင့်ဆုံးစံနှုန်းတစ်ခုထား၆။ ကိုယ့်လုပ်ငန်းရဲ့ရင်ခုန်စရာကောင်းတဲ့ပုံပြင်ကိုရေးထား၇။ ဒီပုံပြင်အတိုင်းနေဖို့အရေးကြီးတယ်။ လုပ်ငန်းသေးလေးတွေဟာ ဝန်ထမ်းတွေ အတွက်သင်တန်းကျောင်းပဲ။သူတို့ကို

လူတွေကို စီမံခန့်ခွဲမှုမှာ“မိသားစု” ဆိုတဲ့ စိတ်ကိုဖျောက်ဖို့လိုတယ်။ဒါကတော့ Netflix မှာ ကျင့်သုံးတဲ့အတွေးအခေါ်ပဲ။ ကျွန်တော်တို့က စက်မှုတော်လှန်ရေးခေတ်အတွေးအခေါ်တွေနဲ့ ရှေ့ဆက်နေကြတယ်တဲ့။ “ဝန်ထမ်း” တွေ လုပ်ငန်းအပေါ်လုပ်ပေးတာကျေးဇူးတင်တယ်ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့နေကြတယ်။ဒါက တစ်ယောက်တည်းလုပ်နေတဲ့လုပ်ငန်းအတွက်ဆို ဟုတ်ကောင်းဟုတ်မယ်။ တကယ်လို့ ဒီလုပ်ငန်းဟာ shareholder တွေနဲ့ သွားနေတဲ့လုပ်ငန်းဆိုရင်စီမံခန့်ခွဲသူတွေရဲ့ တာဝန်ကရေတိုနဲ့ ရေရှည် ပိုင်ရှင်တွေရဲ့အကျိုးစီးပွားကို တိုးတက်အောင်လုပ်ပေးရမည့်တာဝန်ဖြစ်သွားပြီ။ ဒီတော့ ဝန်ထမ်းနဲ့ စနစ်ဆိုတာ ပိုင်ရှင်တွေရဲ့အကျိုးစီးပွားကိုရေရှည်အောင်မြင်တိုးတက်အောင်လုပ်ပေးရမှာဖြစ်သွားပြီ။ ဒီလိုဖြစ်ဖို့ “မိသားစု” ဆိုတဲ့ အစား“အဖွဲ့” team ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့သွားဖို့လိုတယ်။ လုပ်ငန်းရဲ့ပြဿနာတွေကို အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနိုင်သူဆို ဆက်နေ။လုပ်ငန်းရဲ့ ပြဿနာတွေကိုအကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနိုင်တဲ့သူမဟုတ်ရင်အစားထိုး။ ဒါကို Netflix မှာ Keeper Test ဆိုတာလုပ်တယ်။ကိုယ့်ဝန်ထမ်းကို နောက်တစ်နှစ်ဆက်ရှိိနေဖို့အတွက် မန်နေဂျာက အတိုက်အခံလုပ်မလားတဲ့။ ဒီလို အတိုက်အခံလုပ်ပြီးထိန်းထားမယ်ဆိုရင်ဒါက Keeper Test အောင်တယ်။ လုပ်ငန်းရှင်အများစုကလဲ

စွန့်ဦးတီထွင်ဆိုတာ ဖန်တီးသူတွေဖြစ်တယ်။သူတို့ဟာ အခွင့်အလမ်းကိုဝယ်သူမဟုတ်ဘူး။အခွင့်အလမ်းကို ဖန်တီးသူတွေဖြစ်တယ်။သူတို့က ကိုယ့်ကုန်ပစ္စည်း၊ ဝန်ဆောင်မှုတွေကိုဖန်တီးနေရတာကို ပျော်တဲ့သူတွေဖြစ်တယ်။ ဖန်တီးသူတိုင်းက စွန့်ဦးတီထွင်မဖြစ်ပေမယ့်၊စွန့်ဦးတီထွင်တိုင်းကတော့ ဖန်တီးသူဖြစ်တယ်။ဒီလို မဖန်တီးပဲ မနေနိုင်တဲ့သူတွေကိုစွန့်ဦးတီထွင်လို့ခေါ်ပြီးသူတို့ရဲ့ ဖန်တီးမှုတွေရဲ့အောင်မြင်မှုကို တိုးတက်မှု growth နဲ့ တိုင်းတာတယ်။လူတိုင်းဟာ စွန့်ဦးတီထွင်ဖြစ်နိုင်တယ်။ မတူညီတဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးလေးခုကိုလှုပ်နှိုးဖို့တော့လိုတယ်။ ၁။ Dreamer အိမ်မက်မက်သူလုပ်ငန်းတွေဟာ စိတ်ကူးအိမ်မက်တွေကစတင်တယ်။ဒီလို ကုန်ပစ္စည်း၊ ဝန်ဆောင်မှု၊ ဆိုင်၊လုပ်ငန်းလေး စချင်လိုက်တာ စိတ်ကူးယဥ်မှုကစတယ်။ တချို့စိတ်ကူးတွေက ကိုယ့်နှလုံးသားထဲကလာတဲ့တစ်ကိုယ်ရေ တကာရ personal ဆန်တယ်။ ကော်ဖီဆိုင်လေးဖွင့်ချင်တယ်။ဘယ်လို App လေးထုတ်တယ်။ ဘယ်လို Agency အေဂျင်စီလေးဖွင့်ချင်တယ်။စိတ်ယူယဉ်အိမ်မက်တွေ ရှိတတ်တယ်။ ဒါကို personal dream လို့ခေါ်တယ်။ နောက်တစ်ခုကတော့ impersonal dream ပါ။ကိုယ့်ကော်ဖီဆိုင်လေးတွေ လူတွေဘယ်လိုခံစားရမလဲ။ ကိုယ်ထုတ်လိုက်တဲ့ app လေးကြောင့်သူတို့ဘဝ ဘာတွေ အပြောင်းအလဲဖြစ်သွားမလဲ။ကိုယ့်ဖောက်သည်တစ်ယောက်အနေနဲ့ဆို

ကိုယ်က လုပ်ငန်းတစ်ခုကို ဦးဆောင်နေတဲ့သူဆိုရင် ဘယ််လမ်းကြောင်းသွားမလဲဆိုတဲ့direction ချပေးဖို့အရေးကြီးတယ်။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့သွားမလဲဆိုတာကိုတိတိကျကျ ပြတ်ပြတ်သားသားချမှတ်ပေးဖို့လိုတယ်။ တန်ဖိုးထားမှုတွေကဘာလဲ၊ ညိနှိုင်းလို့မရတဲ့ စည်းကမ်းနဲ့လုပ်ရပ်တွေက ဘာဖြစ်မလဲပြတ်ပြတ်သားသားချမှတ်ထားဖို့လိုတယ်။ လုပ်ငန်းဆောင်တာတစ်ခုကို ဘယ်လိုအဆင့်တွေနဲ့ အကောင်အထည်ဖော်မယ်။ဘယ်လိုနည်းနဲ့ အကောင်အထည်မဖော်ဘူးသတ်မှတ်ထားဖို့လိုတယ်။ နောက်ကိုယ့် အဖွဲ့အစည်းကို ဝင်ရောက်မည့်လူတွေရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်၊ အကျင့်စရိုက်ပုံစံကိုကြိုတင်သတ်မှတ်ထားဖို့လိုတယ်။ ဝန်ထမ်းအမြန်အလိုရှိသည်နဲ့မပြီးသွားဘူး။ နောက်ကျွမ်းကျင်မှုရှိပြီးသားလူတွေကိုခေါ်သလို၊ ကျွမ်းကျင်မှုလုံးဝမရှိသေးတဲ့သူတွေကိုအဆင့်ဆင့်သင်သွားပေးတဲ့ သင်ကြားမှုစနစ်လိုတယ်။ လက်တင်သုံးတွေပဲ သုံးပြီးလုပ်ငန်းကို တည်ဆောက်လို့မရဘူး။စစ်တိုက်တတ်တဲ့သူတွေရှိဖို့လိုသလိုဘာမှမတတ်သေးတဲ့သူကို ကိုယ့်လုပ်ငန်းစနစ်ကိုအသုံးချတတ်သွားအောင်သင်ကြားပေးနိုင်တဲ့ စနစ်ရှိဖို့လိုတယ်။ ဒါက functional area လို့ခေါ်တဲ့department ဌာနတိုင်းမှာရှိဖို့လိုတယ်။ လုပ်ငန်းရဲ့လည်ပတ်ပုံကိုထိန်းကျောင်းဖို့ဘယ်သူကို ဘယ်အလုပ်ကိုဘယ်လိုပုံစံလုပ်ပြီးဘယ်သူ့ကို အကြောင်းကြားအစီရင်ခံရမယ်၊ဘယ်သူကတော့ ဘယ်သူ့ကိုညွှန်ကြားပြီးကြီးကြပ်ရမယ်ကို သတ်မှတ်ထားဖို့လိုတယ်။ ဒါကတော့ လုပ်ငန်းတစ်ခုလည်ပတ်ဖို့အတွက်လုပ်ငန်းယဥ်ကျေးမှု Culture တည်ဆောက်တဲ့အခါ မရှိမဖြစ်လုပ်ဆောင်ရမည့် S ခုနှစ်လုံးဖြစ်တယ်။ ဒါကို McKinsey’s Consultant Firm ကတည်ထွင်ခဲ့ပြီး 7S framework လို့ခေါ်တယ်။ Shared

ကိုယ့်လုပ်ငန်းဘာကြောင့် ဖရိုဖရဲ စီမံခန့်ခွဲမှုလုပ်မရသလဲ။ ၁။ ချရေးထားတဲ့ လုပ်ငန်းဖွဲ့စည်းပုံမရှိလို့၂။ ချရေးထားတဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ချင်းစီက ဘာမျှော်လင့်တယ်၊ဘာလိုချင်တယ်၊ ဘာလုပ်ပေးရမယ်၊ဘာပြန်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ စာရွက်စာတမ်းမရှိလို့၃။ ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင် စီမံခန့်ခွဲမှုကို အချိန်ပေးမလေ့လာဖူးလို့။၄။ PAR လို့ခေါ်တဲ့ planning စီမံကိန်းချခြင်းaction လုပ်ဆောင်ခြင်းreporting ပြန်လည်တင်ပြခြင်း ဖြစ်စဥ်မရှိလို့။၅။ ဘယ်လမ်းကြောင်းကို သွားနေလဲဆိုတဲ့ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင် တိတိကျကျ ချရေးထားတာမရှိလို့၆။ ငါ့တို့လုပ်ငန်းမှာ အလုပ်လုပ်ရင်ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ပြုမူနေထိုင်ပြောဆိုရမယ်၊တန်ဖိုးထားမှုတွေက ဘာဆိုတာ ချရေးထားတာ၊ တစ်လလေးခါအနည်းဆုံးအသိပေးတာမရှိလို့။၇။ လူခန့်တဲ့နေရာမှာ အချိန်ပေးမရွေးချယ်လို့။၈။ ကိုယ့်လုပ်ငန်းမှာ လူတွေအလုပ်လာလုပ်ချင်အောင်ကိုယ့်လုပ်ငန်းကို လူတွေစိတ်ဝင်စားအောင်လုပ်ဆောင်တဲ့ နည်းစနစ် မရှိ၊ မသိ၊ မလုပ်လို့။၉။ ဝန်ထမ်းတွေအနေနဲ့ လုပ်ငန်းမှာ လုပ်ဆောင်နေရတာ ဂုဏ်မယူလို့။၁၀။ ပိုင်ရှင်ရဲ့ သြဇာအာဏာမသက်ရောက်လို့။၁၁။ နည်းပညာအသုံးချနိုင်စွမ်းနည်းလို့၁၂။ မီတင်လုပ်တဲ့အခါ ဘယ်ပြီးဘာသွားမယ်format မရှိလို့။၁၃။ ဘယ်သူဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ပြန်လည်ကြီးကြပ်မည့်သူ တိတိကျကျမရှိ၊ အရေးယူမှုမရှိလို့။၁၄။ ဘူကောင်