အလုပ်ဖြစ်တုန်း အလုပ်လုပ်။
အလုပ်က နေ့တိုင်းလုပ်လို့ရတယ်။ အလုပ်က နေ့တိုင်းမဖြစ်ဘူး။ အလုပ်ဖြစ်တုန်း အလုပ်လုပ်။ Phyo Paing @ Derek
အလုပ်က နေ့တိုင်းလုပ်လို့ရတယ်။ အလုပ်က နေ့တိုင်းမဖြစ်ဘူး။ အလုပ်ဖြစ်တုန်း အလုပ်လုပ်။ Phyo Paing @ Derek
အသုံးဝင်အောင်လုပ်။ လူတွေက တန်ဖိုးထားခံချင်တယ်။အသုံးဝင်အောင်တော့လုပ်ဖို့မေ့တတ်တယ်။ ကိုယ်ကစျေးကွက်အတွက်အသုံးဝင်ရင်စျေးကွက်က တန်ဖိုးထားလိမ့်မယ်။ မိသားစုအတွက် အသုံးဝင်ရင်မိသားစုက တန်ဖိုးထားလိမ့်မယ်။ လူတွေအတွက် အသုံးဝင်ရင်လူတွေက တန်ဖိုးထားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ခံစားချက်တွေနဲ့လူတွေက ဘာဖြစ်တယ်၊ညာဖြစ်တယ်မျက်နှာကြီးရာ ဟင်းဖတ်ပါတယ်။လောကကြီးက တရားရစရာကောင်းတယ်။အများကြီးစဥ်းစားမနေနဲ့။ ကိုယ်ကအသုံးဝင်ရင်နေရာပေးခံရမှာပဲ။ အသုံးမဝင်တော့ရင်နေရာမပေးခံရတော့ဘူး။ ဒါက လောကသဘာဝပဲ။ Phyo Paing @ Derek
လူတွေအတွက် အသုံးဝင်ရင်
လူတွေက တန်ဖိုးထားလိမ့်မယ်။ Read More »
မေးခွန်းက “လာမလား” မဟုတ်တော့ဘူး။“ဘယ်လောက် မြန်မလဲ” ဆိုတာပဲ။ ပြောင်းမယ့် အရာများ ၁။ အလုပ်အကိုင်အချို့အလုပ်တွေ ပျောက်မယ်။အချို့အလုပ်တွေ ပေါ်လာမယ်။အများစုက ပြောင်းသွားမယ်။ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်ရတဲ့အလုပ် – AI လုပ်မယ်။စဥ်းစားရတဲ့အလုပ် – လူနဲ့ AI အတူလုပ်မယ်။ဖန်တီးရတဲ့အလုပ် – လူက ဦးဆောင်မယ်၊ AI က ကူမယ်။ ၂။ ပညာရေးအလွတ်ကျက်တာ တန်ဖိုးမရှိတော့ဘူး။Google မှာ ရှာလို့ရတယ်။AI ကို မေးလို့ရတယ်။အရေးကြီးလာမယ့်အရာ –မေးခွန်းကောင်းကောင်း မေးတတ်တာ။AI Output ကို ဆန်းစစ်တတ်တာ။ဖန်တီးနိုင်တာ။ ၃။ စီးပွားရေးလူနည်းနည်းနဲ့ လုပ်ငန်းကြီးကြီး လုပ်လို့ရလာမယ်။တစ်ယောက်တည်း ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာမယ်။AI က ဝန်ထမ်း ၁၀ ယောက်စာ လုပ်ပေးမယ်။ ၄။ ကျန်းမာရေးရောဂါရှာဖွေမှု ပိုတိကျလာမယ်။ဆေးသစ်တွေ ပိုမြန်မြန် ထွက်လာမယ်။ကိုယ်ပိုင် ကျန်းမာရေး
ပိုက်ဆံအများဆုံးရှာတာ မဟုတ်ဘူး။ဘဝအကောင်းဆုံးနေတာ။ဒါက Lifestyle Entrepreneur ရဲ့ ဂိမ်းပဲ။ သူဌေးနှစ်မျိုးသူဌေးတစ်မျိုးရှိတယ်။ပိုက်ဆံအများကြီးရှာတယ်။ဒါပေမယ့် မနက် ၆ နာရီက ည ၁၂ နာရီထိ အလုပ်လုပ်တယ်။မိသားစုနဲ့ အချိန်မရဘူး။ကျန်းမာရေး ပျက်တယ်။Stress တွေနဲ့ နေရတယ်။ဝင်ငွေက များပေမယ့်ဘဝက မပိုင်ဘူး။နောက်သူဌေးတစ်မျိုးရှိတယ်။ဝင်ငွေက ပထမတစ်ယောက်လောက် မများဘူး။ဒါပေမယ့် မနက်ကိုယ်နိုးချင်တဲ့အချိန် နိုး။လိုချင်တဲ့နေရာ သွားလို့ရတယ်။မိသားစုနဲ့ အချိန်ရတယ်။ကိုယ်လုပ်ချင်တဲ့အရာ လုပ်နိုင်တယ်။ဝင်ငွေက နည်းနိုင်ပေမယ့်ဘဝကို ပိုင်တယ်။ဒုတိယတစ်ယောက်က Lifestyle Entrepreneur။ ကျွန်တော် ဘာကြောင့် ဒီလမ်းရွေးခဲ့လဲငယ်ငယ်က ချမ်းသာတာကို အောင်မြင်တယ်လို့ထင်ခဲ့တယ်။ပိုက်ဆံများများရှာ။လုပ်ငန်းကြီးကြီးလုပ်။နာမည်ကြီးကြီးရ။ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားခဲ့တယ်။လုပ်ငန်းတွေ တိုးချဲ့ခဲ့တယ်။ဝင်ငွေတွေ တက်လာတယ်။ဒါပေမယ့် တစ်ခုသတိထားမိတယ်။ပိုက်ဆံ ပိုရလာတယ်။အချိန် ပိုမရတော့ဘူး။စိတ်ဖိစီး ပိုများလာတယ်။ပျော်ရွှင်မှု ပိုနည်းလာတယ်။တစ်ခုခု မှားနေပြီ။အဲ့အချိန်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု မေးမိတယ်။“ငါ ဘာအတွက် ဒီလောက် ရုန်းကန်နေတာလဲ?”အဖြေက ရှင်းတယ်။ပျော်ရွှင်တဲ့ဘဝနေချင်လို့။လွတ်လပ်တဲ့ဘဝနေချင်လို့။အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ဘဝနေချင်လို့။ဒါပေမယ့် ပိုက်ဆံရှာရင်းဒီသုံးခုကို ပျောက်ဆုံးနေတယ်။ဒီကနေ Lifestyle Entrepreneur
လူတစ်ယောက်အကြောင်း စဥ်းစားနေတုန်းသူ့ဆီက ဖုန်းလာတယ်။စာအုပ်တစ်အုပ်အကြောင်း တွေးနေတုန်းတစ်နေရာမှာ အဲ့စာအုပ် တွေ့တယ်။“တိုက်ဆိုင်တာပါ” လို့ ပြောကြတယ်။Carl Jung က မတူဘူး။Synchronicity လို့ ခေါ်တယ်။ Synchronicity ဆိုတာအဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှု။Cause and Effect မဟုတ်ဘူး။သူ စဥ်းစားလို့ ဖုန်းလာတာ မဟုတ်ဘူး။ဒါပေမယ့် ဆက်စပ်နေတယ်။အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်။Jung ပြောတာက –အတွင်းစိတ်နဲ့ အပြင်လောကကတစ်ခါတစ်လေ ထပ်တူကျတယ်။ Jung ရဲ့ နာမည်ကျော် ဥပမာလူနာတစ်ယောက် အိပ်မက်ပြောပြတယ်။ရွှေရောင် Scarab Beetle အကြောင်း။ပြောနေတုန်းပြတင်းပေါက်မှာ Scarab Beetle တစ်ကောင်လာနားတယ်။တိုက်ဆိုင်မှုလား။Jung က Synchronicity လို့ ခေါ်တယ်။ ဘာကြောင့် ဖြစ်လဲJung ရဲ့ အဖြေ –Collective Unconsciousလူသားအားလုံးမှာ မသိစိတ် ရှိတယ်။အဲ့မသိစိတ်က ချိတ်ဆက်နေတယ်။ကိုယ် သူ့အကြောင်း စဥ်းစားနေတယ်။သူလည်း ကိုယ့်အကြောင်း
ဘယ်သူတွေ ရှိသလဲဆိုတာ အရေးကြီးတယ်။Liu Bang ဆိုတာ တရုတ်သမိုင်းမှာHan မင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ဘုရင်။သူက မူလက တောသားလေးတစ်ယောက်ပဲ။ပညာတတ်လည်း မဟုတ်ဘူး။စစ်ပညာလည်း သိပ်မတတ်ဘူး။ဒါပေမယ့် တရုတ်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ခဲ့တယ်။ဘာကြောင့်လဲ။သူ့မှာ ဉာဏ်ရှိတဲ့သူတွေကို နားထောင်တတ်တဲ့စိတ်ရှိတယ်။အထူးသဖြင့် သူ့မိန်းမ Lü Zhi။ Liu Bang ဘုရင်ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်သူ့ရဲ့ မိဖုရား Lü Zhi ကို လျစ်လျူရှုလာတယ်။အသစ်ရတဲ့ မယားငယ် Consort Qi ကို ပိုချစ်လာတယ်။မယားငယ်ရဲ့သားကို သားဦးအစား အမွေဆက်ခံခိုင်းချင်လာတယ်။နန်းတွင်းရေးမှာ ဒါက သေရေးရှင်ရေးပဲ။အမွေဆက်မရရင် သားအမိနှစ်ယောက်လုံး အသက်မရှင်ရတော့တတ်တာ သမိုင်းထဲမှာ အများကြီး။Lü Zhi ဘာလုပ်လဲ။ငိုမနေဘူး။တောင်းပန်မနေဘူး။strategy ရှာတယ်။ သူ ဘုရင့်ထံ တိုက်ရိုက်မသွားဘူး။Zhang Liang ဆိုတဲ့ ဗျူဟာရှင်ကြီးဆီ သွားတယ်။Zhang Liang က Liu Bang
အမှန်တော့ ဒီစကားကကိုယ့်အတွက် မမှန်ဘူး။ အရင်ကဆို လူတွေကိုလိုတာထက် အထင်ပိုကြီးတယ်။ ဘဝမှာ လူတွေကိုပိုတွက်လို့ပဲဒုက္ခရောက်ဖူးတာများတယ်။လျော့တွက်လို့တော့ဒုက္ခရောက်ဖူးတာတော်တော်လေး မရှိသလောက်ပဲ။ ဒါကြောင့် လူတွေကိုပိုမတွက်ပါနဲ့။တချို့တွေ ဒါကိုကောင်းကောင်းနားလည်တယ်။ 😀 Phyo Paing @ Derek
တချို့သူတွေဘယ်လောက် အောင်မြင်မြင်ဘယ်လောက်ချမ်းသာသာကျွန်တော်တို့ တစ်စက်မှ အထင်မကြီးသလိုစိတ်လဲမဝင်စားဘူး။ ကိုယ့်ကိုလဲကိုယ်ဘယ်လောက် အောင်မြင်မြင်ဘယ်လောက်ချမ်းသာသာအထင်မကြီးသလိုစိတ်လဲမဝင်စားတဲ့သူတွေရေတွက်လို့တောင်မရဘူး။ ဒါကြောင့် တခြားသူတွေအမြင်ကိုလိုတာထက်ပို ဂရုစိုက်မနေနဲ့။ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာလုပ်။ကိုယ့်လမ်းကိုယ်ဖောက်။ Phyo Paing @ Derek
ကျွန်တော့်ဘဝတစ်ခုလုံးကဆရာတစ်ယောက်နဲ့တွေ့လိုက်ပြီးလုံးဝပြောင်းလဲခဲ့တယ်။ ကိုးတန်းအရွယ် ဆိုးသွမ်းတဲ့အချိန်ပေါ့။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်တုန်းက ကိုယ့်ကိုမမြင်ဖူးတဲ့ကမ္ဘာတွေကို သင်ပြပြီးအလင်းဖွင့်ပေးခဲ့သလို တခြားသူတွေကို ကိုယ်သိထားတာနဲ့ပြန်လည်မျှဝေပေးဖို့ ဘဝရဲ့ သမိုင်းပေးတာဝန်တစ်ခုထားခဲ့တယ်။ နေ့တိုင်းလဲ ဒီအလုပ်ကို လုပ်နေတယ်။ Phyo Paing @ Derek
လူအများစုရဲ့ ပြဿနာအရင်းခံကစိတ်မရှည်တာပဲ။ တစ်ခုခုဆို မြန်မြန်လိုချင်တယ်။စိတ်ခံစားမှု ရှေ့တန်းတင်တယ်။ခဏတာ ကျဆုံးတာမခံနိုင်ဘူး။အထင်အမြင်လွဲတာကိုချက်ချင်းဖြေရှင်းချင်တယ်။ ဘိုးဘေးတွေ ဆုံးမတာကတော့အလုပ်ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ဖြစ်မြောက်မြောက်လုပ်ဖို့Strategic Patience 战略耐心မဟာဗျူဟာကျကျ စိတ်ရှည်မှုလိုတယ်။ ရေရှည်ရည်မှန်းချက်တစ်ခုအတွက်စည်းကမ်းရှိရှိ၊ စိတ်ရှည်ရှည်အားသာချက်တွေကို တိုးတက်အောင်လုပ်ပြီးလုပ်ရင်းစောင့်တာ။ လူတချို့က ကိုယ့်ကိုကံပိုကောင်းလိမ့်မယ်။တချို့က ဥာဏ်ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ဆယ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်ဆယ်ကစားရတဲ့ပြိုင်ပွဲမှာဒီလူတွေ ဒီလောက်ဇွဲရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ Phyo Paing @ Derek