life

သူတို့ရွေးချယ်မှုအားလုံးရဲ့စုစုပေါင်းပဲလို့ပြောကြတယ်။ ရွေးချယ်မှုပြုလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ရတယ်။ဆုံးဖြတ်ဖို့ decision-making model လိုတယ်အားတီတို့။ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတော့မယ်ဆို ကိုယ်လက်ကိုင်ထားတဲ့ framework မရှိရင်သောက်တလွဲတွေ ဖြစ်တတ်တယ်။ ၁။ ရှုံးနေခြေသတ်မှတ်ခြင်းDownside risk ဘယ်လောက်ရှိမလဲ။ Upside potential ဘယ်လောက်ရှိမလဲ။ ဘယ်လောက်ရှုံးပြီး ဘယ်လောက်ထိအမြတ်ရနိုင်လဲဆိုတဲ့ model ပေါ့။ တစ်ခုခု ဆုံးဖြတ်ချက်ချရတော့မယ်ဆိုတိုင်းဘယ်လောက် ဆုံးရှုံးမယ်၊ဘယ်လောက်ထိတော့ အောင်မြင်နိုင်တယ်။ကြိုတင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားဖို့လိုတယ်။ ၂။ နောက်ပြန်လမ်းရှိသလား။ ဝယ်ယူမှုတစ်ခုဖြစ်လုပ်တဲ့အခါဖြစ်ဖြစ်မှားယွင်းတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမိတဲ့အခါပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ပြန်လမ်းရှိလား။ reversible ရှိသလား စဥ်းစားဖို့လိုတယ်။ ဒီအချက်ကို အသုံးပြုပြီး မားကတ်တင်သမားတွေက ရက်သုံးဆယ်မကြိုက်ရင် ပြန်ပေးလို့ရတာတွေ အသုံးပြုကြတယ်။ ၃။ သတင်းအချက် ဆုံးဖြတ်ချက် မချရင် သတင်းအချက်များနိုင်သမျှ များအောင်စုဆောင်းပြီးရွေးချယ်လို့ရနိုင်တဲ့ options တွေများများ ရှိထားဖို့လိုတယ်။ ရွေးချယ်စရာရှိခြင်းသည် မရှိခြင်းထက်ပိုကောင်းတယ်။ ၄။ အချိန်အလိုက် စဥ်းစားဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို