လဲကျပြန်ထ ဒါဘဝပါ။
အရှုံးကို လက်မခံနိုင်တဲ့ လူနဲ့လူမှုအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကရှေ့ရောက်ဖို့ခက်တယ်။ ဘဝမှာ အမြဲအဆင့် ၁ ရနေမှာမဟုတ်ဘူး။ အရှုံး၊ ကြေကွဲမှု၊ ဒဏ်ရာ၊ဝေဒနာ ဒီအချက်တွေကသင်ခန်းစာယူပြီးဘဝကို တည်ဆောက်ရတာမျိုး။ မွေးကတည်းက စာတော်၊ရုပ်ချော၊အိမ်ကချမ်းသာ၊ဂုဏ်ထူးတွေထွက်၊အကောင်းဆုံးတက္ကသိုလ်တွေတက်၊ပထမဆုံးချစ်ခဲ့တဲ့ချစ်သူနဲ့ညား၊လိုချင်တဲ့ကလေးတွေမွေး၊ကမ္ဘာပတ်၊အိမ်တွေဝယ်၊ ကားကောင်းကောင်းတွေရှိ၊မိဘဆီကအမွေရ၊လူတွေအသိအမှတ်ပြု အောင်မြင်။လိုတိုင်တရ။ ဒီလိုမြင်ရတာ ကိုရီးယားကားနဲ့social media ပေါ်မှာပဲရှိလိမ့်မယ်။ ဘဝမှာ မကျန်းမာတဲ့အချိန်၊အလုပ်ခွင်မှာ စိတ်ညစ်ရတဲ့အချိန်၊လုပ်ငန်းတွေအဆင်မပြေတဲ့အချိန်၊အချစ်ရေးမှာ ကြေကွဲတဲ့အချိန်၊လိုချင်တဲ့အတိုင်းမဖြစ်တဲ့အတွက်စိတ်ညစ်ရတဲ့အချိန်၊လူတွေကိုယ့်ကို ကဲ့ရဲ့တဲ့အချိန်၊အချုပ်အနှောင်တွေနဲ့နေရတဲ့အချိန်ဒါတွေက ဘဝရဲ့တစ်ကွေ့မဟုတ်တစ်ကွေ့မှာ ကြုံရမှာပဲ။ ဒါကို သူများကိုအပြစ်တင်ပြောနေတာနဲ့၊ကိုယ်တိုင်တိတ်တဆိတ်ကြေကွဲလိုက်၊အဖြေရှာလိုက်၊ ကျော်လွှားလိုက်ဒီနှစ်မျိုးပဲကွာကောင်းကွာလိမ့်မယ်။ လောကမှာ ရှင်သန်နေသမျှလောကဓံ ၈ ပါးနဲ့ကြုံနေအုံးမှာပဲ။ အရှုံးတိုင်းက အဆုံးမဟုတ်ဘူး။လမ်းဆုံးမဟုတ်သေးဘူး။အခက်အခဲတိုင်းရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာအခွင့်အလမ်းတွေရှိတယ်။ ဒါကြောင့် တရုတ်လို 危机အကြပ်အတည်းဆိုတဲ့စကားလုံးမှာပထမစကားလုံးက 危 ဝေးက အန္တရာယ်။ဒုတိယစကားလုံး 机 ကျီးက အခွင့်အလမ်း။အခက်အခဲတိုင်းရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာအခွင့်အလမ်းတွေရှိတယ်။ လဲကျပြန်ထ ဒါဘဝပါ။ Phyo Paing @ Derek
