Dr. Phyo Paing

ကိလေသာက လောင်စာဆီပဲ။ ကိလေသာဆယ်ပါးကြောင့်ကမ္မဝဋ်ဖြစ်တယ်။ကမ္မဝဋ်ကြောင့်ခန္ဓာဝဋ် ဖြစ်တယ်။ လည်ပတ်နေတဲ့စက်ဝန်း(သံသရာစက်ဝန်း) ကိုဝဋ် ခေါ်ပါတယ်။ လူတွေရဲ့စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ညစ်ညမ်းမှု၊ ရမ္မက်၊ လောဘ၊ဒေါသ၊ မောဟ စတဲ့ အညစ်အကြေးတွေကိုကိလေသာလို့ခေါ်တယ်။ ဒီကိလေသာကြောင့်သံသရာလည်စေတဲ့ကံစက်ဝန်းကိုကမ္မဝဋ်လို့ခေါ်တယ်။ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်နဲ့ စျာန်သုံးပါးနဲ့လည်ပတ်နေတယ်။ အမြင်၊ အကြား၊ အရသာ၊အထိအတွေ့၊ သိမှု၊ခံစားမှုတွေပါဝင်တဲ့ဖြစ်လိုက်၊ ပျက်လိုက်၊မတည်မြဲပဲ တချိန်ပုပ်ပွမည့်ခန္ဓာကြီးရှိနေတာခန္ဓာဝဋ်ပါပဲ။ ဒီလို ဒစ်လည်နေတာကိုဖြတ်ဖို့အတွက် ကိလေသာမီးငြိမ်းဖို့ကြိုးစားအားထုတ်ကြဖို့ဗုဒ္ဓက ဆုံးမခဲ့တယ်။​ ကမ္ဘာပေါ်မှာ စေတီပုထိုးအများဆုံးတည်ပြီးတလွဲအလုပ်ဆုံးနိုင်ငံပြပါဆိုကိုယ့်ပေါင်ကိုယ်လှန်ထောင်းရမှာပဲဖြစ်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ကိုးကွယ်မှုအသားပေးပြီးကျင့်သုံးမှု အားနည်း လို့ဖြစ်ပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုတာ Secular practiceကျင့်သုံးမှုအသားပေးအဆုံးအမဖြစ်ပါတယ်။ ကိလေသာမီးငြိမ်းဖို့ကိလေသာမီးဆယ်ပါးကိုသိဖို့လိုတယ်။ ၁။ လောဘ – အရာဝတ္ထုများကို စွဲလမ်းတပ်မက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ရာထူး၊ ဂုဏ်သိက္ခာ စတာတွေအပေါ် တွယ်တာစွဲလမ်းခြင်းပါ။ လောဘကြောင့် လူတွေဟာ မရိုးသားတဲ့နည်းတွေနဲ့ ဥစ္စာရှာတတ်ကြပါတယ်။ ၂။ ဒေါသ – စိတ်ဆိုးခြင်း၊ ပူဆွေးခြင်း၊