People

လူတွေက စဥ်းစားတဲ့ mental model မတူကြဘူး။ သာမာန် အခြေခံဝန်ထမ်းတစ်ယောက်စဥြးစားတာ၊ မန်နေဂျာတစ်ယောက်စဥ်းစားတာ၊ လုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်စဥ်းစားတာ မတူသလို၊တော်တဲ့ ဝန်ထမ်း၊ တော်တဲ့ မန်နေဂျာ၊ တော်တဲ့ လုပ်ငန်းရှင်စဥ်းစားတာနဲ့ သာမာန်ဝန်ထမ်း၊ သာမာန် မန်နေဂျာ၊ သာမာန် လုပ်ငန်းရှင်စဥ်းစားတာမတူဘူး။ အလားတူပဲအလုပ်မဖြစ်တဲ့ ဝန်ထမ်း၊ အလုပ်မဖြစ်တဲ့ မန်နေဂျာ၊ အလုပ်မဖြစ်တဲ့လုပ်ငန်းရှင် စဥ်းစားတာလဲမတူကြပြန်ဘူး။ ကိုယ်စဥ်းစားတာ မှန်မမှန်ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ။ လုပ်ငန်းရှင်ဆို ကိုယ့် financial statementsကြည့်လိုက်ရင် ရှင်းနေတာပဲ။ မန်နေဂျာဆိုလဲ လုပ်ငန်းကသတ်မှတ်ထားတဲ့ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ရောက်မရောက်ကြည့်လိုက်။သာမာန်အောက်ခြေဝန်ထမ်းဆိုလဲ ကိုယ်လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လနဲ့ အခုနဲ့ အတူတူပဲလားပြန်လိုက်လိုက်ရင် ရှင်နေမယ်။ Phyo Paing @ Derek

အားနေပြဿာနာကိုအဖြေမရှာပဲဟိုလူ့ထိုင်ဆဲ၊ ဒီလူ့ထိုင်ဆဲတာဟာတာဝန်ယူစိတ်နည်းတဲ့ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သလိုလိုဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လောကမှာ ကိုယ်ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ပြဿနာ၊ ကိုယ်လုပ်နိုင်ခြေဘောင်ထဲမှာမရှိတဲ့ ပြဿနာတွေရှိတယ်။ လောကမှာ အရေးကြီးတာ ကိုယ်ထိန်းချုပ်နိုင်တာ၊ မထိန်းချုပ်နိုင်တာကိုရွေးထိန်းချုပ်နိုင်တာကို လုပ်။ မဟုတ်လို့ အားတိုင်း ဟိုလူ့ဆဲ၊ ဒီလူ့ဆဲဆို ဆဲရင်းဆဲရင်းနဲ့ ဆင်းရဲဆင်းရဲသွားတာမျိုးများဖြစ်နေနိုင်မလား။ စဥ်းစားကြည့်မိတာ ပြောပါတယ်။ 😀 Phyo Paing @ Derek

Seligman’s research ဆဲလမန်း သုတေသနအရ လူတွေမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလိုအပ်ချက်သုံးချက်ရှိတယ်။၁။ အပြုသဘောဆောင်တဲ့စိတ်ခံစားမှုတွေလိုအပ်တာ၂။ ဘဝအဓိပ္ပာယ်နဲ့ရည်ရွယ်ချက်ပေးတဲ့အလုပ်တွေလုပ်ချင်တာ၃။ လူတွေနဲ့ကောင်းမွန်တဲ့ဆက်ဆံရေးရှိနေချင်တာ ဒါကြောင့် Seligman က Positive Emotion, Engagement, Relationships, Meaning, and Accomplishment (PERMA™)ဆိုပြီး သူ့ framework ကို အမှတ်တံဆိပလုပ်ထားတယ်။ ဒီအချက်တွေဖြစ်လာဖို့အတွက်လူတွေဟာ အချိန်အများစု ကိုယ့်အားနည်းချက်တွေကိုပဲပြင်နေလို့မရဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့အားသာချက်တွေပေါ်မူတည်ပြီးနေ့စဥ်လေ့ကျင့်လုပ်ဆောင်နေဖို့လိုတယ်။ စီးပွားရေးလုပ်တဲ့အခါလဲ လူတွေမှာအားသာချက်မတူကြဘူး။တချို့က ကိန်းဂဏန်းတွေကြည့်ရတာပျော်တယ်။တချို့က လူတွေနဲ့စကားပြောရတာပျော်တယ်။တချို့က ကုန်ပစ္စည်းအသစ်ဖန်တီးရတာပျော်တယ်။ လူတွေရဲ့ အားသာချက်တွေမတူကြတဲ့အတွက်ဘဝကိုဖြတ်သန်းတဲ့အခါ ဆရာကျကျအထာကျဖို့ Strength-based strategy (SBS) အားသာချက်အခြေပြု မဟာဗျူဟာနဲ့ဖြတ်သန်းတာ အကောင်းဆုံးနည်းတစ်ခုပဲ။ Phyo Paing @ Derek

တချို့တွေ ဘွဲ့မရဘူး။ Care မလုပ်တော့ ဒါက သူ့အတွက် Case တစ်ခုမဟုတ်ဘူး။ တချို့လူတွေကိုယ့်ကို ချီးမွမ်းတယ်။လူတချို့က ဒီချီးမွမ်းလိုက်တာလေးကိုCare လုပ်တော့ ပျော်တယ်။ ကဲ့ရဲ့တာ Care လုပ်တော့ စိတ်ညစ်တယ်။ လူတွေ တစ်ရက်တစ်ရက်ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပမှာ ပဋိပက္ခ တွေကြောင့် သေကြေပျက်စီးနေကြတယ်။ ဒါကို care မလုပ်တဲ့သူအတွက်ဒါက case မဟုတ်ဘူး။ care လုပ်တဲ့သူက နာကျင်ဝမ်းနည်းရတယ်။ အရေးကြီးတာ ကိုယ် care တဲ့အရာတွေကိုကိုယ်လိုချင်တဲ့ ပုံစံတည်ဆောက်ဖို့ လုပ်ဆောင်တဲ့ choice တွေပဲ။ ဒါကြောင့် စိတ်ညစ်စရာတစ်ခုကြုံရင်ငါ ဒါကို လိုတာထက်ပို ဂရုစိုက်နေလို့လားမေးကြည့်။Care ရင် Case ဖြစ်တယ်။ မ Care ရင် Case မဖြစ်ဘူး။ Phyo Paing @

လူတွေအကြောင်းပိုသိလာလေလေလူတွေကို ပိုစာနာတတ်လာလေလေ။ လူတိုင်းက ငယ်ဘဝနာကြင်မှုတွေနဲ့ကြီးပျင်းလာကြတာ။ဒါကို သတိမထားမိတော့ အသက်ကြီးလာတော့လဲ တိုင်ပတ်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် NLP မှာ timeline therapy ဆိုတာရှိတယ်။ငယ်ဘဝ သို့ ပထမမှတ်ဥာဏ် SEE လို့ခေါ်တဲ့ Significant emotional event ကို သွားပြင်တာ။ လူတွေကို စာနာတတ်ဖို့ အရေးကြီးတယ်။ Phyo Paing @ Derek