ဒီခရီး (ToeTet Insider’s Note) ကို စလာရက်ပေါင်း ၁၈၁ ရက်ရှိပြီ။ပြေးမရရင် လမ်းလျှောက်မယ်။လမ်းလျှောက်သွားမရရင် တွားသွားမယ်။ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂုဏ်ယူတဲ့အလုပ်တွေနေ့စဉ်လုပ်နေဖို့လိုတယ်။နေ့စဉ် စွမ်းပကားကို အကောင်းဆုံးအသုံးချဖို့လိုတယ်။ကိုယ်လုပ်နေတဲ့အလုပ် နယ်ပယ်မှာအကောင်းဆုံးပေးနိုင်တဲ့သူဖြစ်ရမယ်။ဒါကြောင့်လဲ နေ့တိုင်းဘာပဲဖြစ်နေနေ တိုးတက်အောင် လုပ်နေရတယ်။ Phyo Paing @ Derek
သာမာန်စံနှုန်းထက် ရလဒ်ပိုကောင်းတာကိုအောင်မြင်မှုလို့ သတ်မှတ်လို့ရနိုင်တယ်။ စံနှုန်းဆိုတာ မိသားစု၊အသိုင်းအဝိုင်း၊အရင်ရလဒ်ပေါ်မူတည်ပြီးဖြစ်လာတယ်။ ကျောင်းပြီးစ လူငယ်အတွက်ကုမ္ပဏီကောင်းကောင်းမှာအလုပ်ရတာ အောင်မြင်မှုဖြစ်နိုင်တယ်။ လုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်အတွက်သူ့လုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှာအများစုရထားတဲ့ ရလဒ်ထက်ပိုကောင်းအောင်ရနိုင်တာကိုအောင်မြင်မှုလို့ခေါ်နိုင်တယ်။ အောင်မြင်မှုရဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက်ကရှုံးနိမ့်မှု မဟုတ်ဘူး။ရှုံးနိမ့်မှုဆိုတာ အောင်မြင်မှုသွားလမ်းက ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲ။အောင်မြင်မှုအတွက် ရန်သူကသာမာန် average ပဲ။ ဒါကြောင့် အရာရာအဆင်သင့်ဖြစ်မှ စတင်မယ်ဆိုတဲ့သာမာန်အတွေးကို ဖျောက်ဖို့လိုသလိုအောင်မြင်မှုဆိုတာ အိမ်ငှါးသလိုပဲဘယ်တော့မှ အစိုးမရဘူး။အိမ်ငှါးခ မပေးနိုင်ရင်ကန်ချခံရမှာပဲ။ Phyo Paing @ Derek
ဆရာ့ကိုဆရာ မလုပ်မိဖို့ကအလုပ်ရဲ့ ကျင့်ဝတ်ပထမပဲ။လူလုပ်တဲ့အခါ အမြင့်ရောက်ချင်ရင်ဥပဒေသလေးတွေရှိတယ်။ Robert Greene ရဲ့ 48 laws of power မှာလဲပါတယ်။ကိုယ့်ဆရာ၊ boss ထက်သာကြောင်းအရမ်းကာရော မပြချင်နဲ့။ဒါကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်ဆီးရာရောက်တယ်။ဒါကို never outshine your master လို့ခေါ်တယ်။ အလုပ်ခွင်ဝင်ကတည်းကဒါကို သတိထားတယ်။Meeting မှာ၊ လူကြားသူကြားမှာကိုယ့်ဆရာနဲ့ ပခုံးချင်းယှဉ်ပြီးလမ်းလျှောက်တာ၊ Level တူပြတာ ဘယ်တော့မှမလုပ်ခဲ့ဘူး။ ကိုယ်က အသိအမှတ်ပြုခံချင်တဲ့အတွက်လူကြားသူကြားမှာ ဆရာနဲ့ တန်းတူနေပြတာ၊သူထက်တတ်ကြောင်းပြတာဟာကိုယ့်ကိုကိုယ်ဖျက်ဆီးရာရောက်တယ်။ကိုယ့်အနာဂတ်ကို ပိတ်ဆို့ရာရောက်တယ်။ အကြောင်းကတော့ လူတိုင်းမှာ Ego အတ္တ ရှိတယ်။ဒါကြောင့် ကိုယ်လိုချင်တဲ့အဆင့်မရောက်ခင်ခေါင်းငုံ့၊ သည်းခံ၊ စိတ်ရှည်ပြီးကိုယ့်အလှည့်ရောက်ဖို့မဟာဗျူဟာကျကျစောင့်ပြီးပြင်ဆင်နေဖို့လိုတယ်။ ခေါင်းငုံ့သည်းခံပြီးအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြင်ဆင်နိုင်တာEQ ကောင်းတာပဲ မဟုတ်လား။ Phyo Paing @ Derek
Apple အနေနဲ့ Privacy အတွက်ရပ်တည်တယ်။FBI က backdoor လုပ်ခိုင်းလဲ မလုပ်ဘူး။Google က democratizing informationအတွက်ရပ်တည်တယ်။တရုတ် China firewall ကြောင့်အမြတ်များလှတဲ့ တရုတ်ကိုကျောခိုင်းခဲ့တယ်။ Xiaomi က လူတိုင်းတီထွင်ဆန်းသစ်မှုအနှစ်သာရကိုရဖို့Innovation for Everyone ဆိုပြီးစျေးသက်သာအရည်အသွေးကောင်းပစ္စည်းတွေထုတ်တယ်။Alibaba က 相信小的伟大 ဆိုပြီးSmall is beautiful ဆိုပြီးSME တွေအတွက် ရပ်တည်တယ်။ စာရွက် စာတီဖီကိတ်ပဲရှိပြီးစကေးမရှိတာကို မုန်းတယ်။အမြင်လှပြီး တကယ်မတတ်တာကိုလူ့ပေါက်ပန်းလို့ နာမည်ပေးထားတာမမှားဘူးလို့ထင်တယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ တကယ့် serious ဖြစ်တဲ့Passionate ဖြစ်တဲ့PwP (People with Passion) ကိုပဲservice ပေးဖို့ YEC Learning Center ကိုစတင်ခဲ့တယ်။နာမည်ကြီးဖို့မလိုဘူး။နေရာတိုင်းမှာရှိဖို့မလိုဘူး။ကိုယ်လိုချင်တဲ့အပြောင်းအလဲကိုဖော်ဆောင်နိုင်ဖို့ပဲလိုတယ်။ Phyo Paing @ Derek
Professor တွေ case study လုပ်နိုင်ဖို့Entrepreneur တွေက စီးပွားရေးအသစ်တွေcreate လုပ်ကြရတယ်။ အိန္ဒိယနဲ့ တရုတ်ကို ဥပမာထားကြည့်ရင်Entrepreneurial spirit ပိုရှိတဲ့ society ကပိုတိုးတက်တာတွေ့ရလိမ့်မယ်။ ရေခွက်ထဲ ရေတစ်ဝက်ရှိတယ် မရှိဘူးအငြင်းပွားနေချိန် Entrepreneur ကရှိတဲ့ရေနဲ့ ဘာလုပ်ရမလဲ စဉ်းစားနေပြီ။ Positive Thinking, Negative Thinking အပြင်Opportunistic Thinking လည်းအရေးကြီးတယ်။ Entrepreneur တွေဟာ နေ့စဉ် အခွင့်အရေးတွေနဲ့ပတ်ပတ်လည်ဝိုင်းနေတယ်လို့ယုံကြည်တယ်။ နိုင်ငံရေးမကောင်းလို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုနိုင်ငံရေးကောင်းတုန်းက ဘယ်လောက်အဆင်ပြေခဲ့သလဲ? နိုင်ငံရေးကောင်းမှဆို နောက်ကျကုန်ပြီဆိုတာလူတိုင်းသိတယ်။ Phyo Paing @ Derek
Positive Thinking, Negative Thinking အပြင် Opportunistic Thinking လည်းအရေးကြီးတယ်။ Read More »
ကိုယ့်လုပ်ငန်းက Covid-19 နဲ့Coup အတွင်းမှာ ရှင်သန်ရင်ကိုပဲတော်တော်လေး ခံနိုင်ရည်မြင့်တဲ့ဦးဆောင်တဲ့သူလို့ ပြောလို့ရနေပြီ။ Omicron ဖြစ်လို့အပြင်မထွက်သူတွေနဲ့အိမ်မှာနေရင်းနဲ့ Mobile Internetမရတဲ့ စားသုံးသူတွေကြားရိုးရိုးသားသား ကြိုးစားကြံဆပြီးကိုယ့်လုပ်ငန်းဘယ်လိုရှင်သန်ကြီးထွားခဲ့လဲဆိုတာ ကိုယ်နောက်လူတွေပြန်ပြောပြရင် တစ်ထောင့်တစ်ညပုံပြင်တွေ ဖြစ်နေတော့မယ်။ ကိုယ့်သေအောင် မသတ်နိုင်တဲ့အရာကပိုသန်မာစေတာပဲလေ။ Phyo Paing @ Derek
အနာဂတ်ကို မြင်တဲ့ အမြင်က အတိတ်ကိုမှတ်မိတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထက် ရှင်းလင်း ပြတ်သားနေတဲ့အခါ ဘ၀က ပို ရင်ခုန်ဖို့ ကောင်းလာတယ်။
ငယ်ငယ်က မြန်မာဇာတ်ကားတွေမှာအနောက်တိုင်းက ပြန်လာတဲ့အခါလူတွေမမှတ်မိလောက်အောင်တိုးတက်ပြောင်းလဲလာတာကိုတွေ့ရမှာ ဖြစ်သလိုငယ်ငယ်က မြန်မာ့စာပေတွေမှာမောင်လူအေး ဘိလပ်ကပြန်လာတော့မြန်စာစကားမပြောတတ်တော့ပဲ“ရေချမ်းချမ်းတစ်ခွက်ပေးပါ” ဆိုတဲ့ဝတ္တုထဲကအကြောင်းအရာမျိုးလေးတွေဖတ်ဖူးလိမ့်မယ်။ ဆယ်တန်းပြီးတော့ Thomas Friedman ရဲ့The world is flat ဆိုတဲ့စာအုပ်ဖတ်လိုက်ရတဲ့အခါ အနာဂတ်အကြောင်းဘယ်လိုတွေ ဖြစ်နိုင်လဲဆိုတာခပ်ရေးရေးပုံဖော်လို့ရလာတယ်။ ၂၀၀၅ မှာ Internet ကို မန္တလေးမှာသုံးလို့ရတဲ့နေရာ KMD နဲ့ဆေးကျောင်းရှေ့က Japan Store ပဲရှိတယ်။KMD က တစ်နာရီ လေးရာ။စောင့်ပြီးသုံးရတယ်။asl pls ဆိုတဲ့ MIrc နဲ့ Meboo ခေတ်ကပေါ့။KMD က ညနေ ၆ နာရီပိတ်တော့Japan Store ညနေသွားတဲ့အခါတစ်နာရီငါးထောင်နဲ့ သွားသုံးခဲ့ရတဲ့ အချိန်တွေ။ YouTube သုံးနိုင်ဖို့အတွက်ဆိုတာDtunnel တို့လို Freedom VPN နဲ့မကောင်းတဲ့ line ကြားကဘာညာကျော်ခွရတဲ့အချိန်။ Metaverse ခေတ်မှာသူများတွေ Unreal
ဥာဏ်ပဲကောင်းနေလို့မရဘူး။အိမ်စာလုပ်ဖို့လဲလိုတယ်။အိမ်စာမလုပ်ရင်နောက်တစ်တန်းတက်မှာမလုပ်ဘူး။တိုင်ပတ်နေကျ ပြဿနာပဲပြန်တက်နေရင် တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။မနေ့ကပြဿနာက ဒီနေ့အတွက်ကလေးကစားစရာဖြစ်နေဖို့ကအိမ်စာလုပ်မှရမယ်။ Phyo Paing @ Derek
