Dr. Phyo Paing

အနာဂတ်ပြဿနာကို ကြိုတင်ဖြေရှင်း။ တချို့ပြဿနာတွေကဖြစ်တဲ့အချိန်မှ ဖြေရှင်းရင်အချိန်ပိုကြာတယ်။ ပျက်ပြီးမှ ပြင်ရင်အချိန်ပိုကြာတယ်။ ဒါကြောင့် ပြဿနာအများစုမဖြစ်ချင်ကတည်းက ကြိုတင်အဖြေရှာတာပိုကောင်းတဲ့အကျင့်တစ်ခုပဲ။ ဒီလိုလုပ်ဖို့ အနာဂတ်ကိုကြိုတင်ခန့်မှန်းထားဖို့လိုတယ်။ ဒီလိုကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ဖို့ကိုယ့်သမိုင်း၊ တချို့သူတွေရဲ့သမိုင်းကိုပြန်ကြည့်ဖို့လိုလာတယ်။ သေချာတယ် အနာဂတ်မှာ အားလုံး အိုကြမှာပဲ။ဒီနေ့က အသက်အငယ်ဆုံးနေ့။မှန်ကြည့်တိုင်း ရုပ်ရင့်လာမှာပဲ။နာကြမှာပဲ။ ဖျားမယ်၊ အရိုးအဆစ်တွေမသန်းတော့ဘူး။ဂရုမစိုက်ရင် နာတာရှည်ရောဂါဖြစ်နိုင်တယ်။သေကြမှာပဲ။ သေဖို့မကျင့်ထားရင် အသက်ထွက်မှရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေမယ်။ ဘာသာတရား သို့ ကိုယ်ယုံကြည်တဲ့အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုခုလိုတယ်။ ဒီနေ့မှာ အဆင်ပြေနေတိုင်းမနက်ဖြန်မှာ အဆင်ပြေဖို့မသေချာဘူး။ ဒီလို အခက်အခဲတွေအတွက်ကြိုတင်အဖြေရှာထားဖို့လိုတယ်။ ဆေးကျောင်းတက်နေရင်းနဲ့ငါ ကျောင်းပြီးလို့ ဆေးကုတဲ့အလုပ်မလုပ်ဖြစ်ရင်ဘာလုပ်မလဲ။ တခြားပညာရပ်တစ်ခုကို အသက်မွေးမှုအနေနဲ့ပြန်လေ့လာရမယ်။ဒီတော့ ဆေးကျောင်းတက်ရင်းသင်ယူမှုမြန်နှုန်းမြင့်အကြောင်း accelerated learning ကို လေ့လာထားမယ်။ အဲ့လိုပဲ အလုပ်သင်ဆရာဝန်လုပ်နေရင်းငါနောက်နှစ်ဆို ဘွဲ့ရပြီ။ဘွဲ့ရပြီး ဆေးကုတဲ့အပိုင်းမသွားရင်ငွေရှာဖို့အခြေကျတဲ့လုပ်ငန်းလုပ်ရမယ်။ဒါနဲ့ Getmebook linux tablet တွေစရောင်းတယ်။ iPhone Software တွေ freelance လုပ်တယ်။အဲ့ခေတ်က

လွတ်ချလိုက်။ ဘဝရဲ့ အဆင်မပြေမှုတော်တော်များများက မလွတ်ချနိုင်လို့ပါ။ ဘာလို့ မလွတ်ချနိုင်လဲဆို တွယ်တာတပ်မက်နေလို့။ ဘာလို့တွယ်တာတပ်မက်နေလဲဆို ငါဆိုတဲ့အတ္တကြောင့်။ ဒီလိုလွတ်ချလိုက်ရင်လူတွေငါ့ကို ဘယ်လိုထင်နေမလဲ။ ဒီ identity ငါဆိုတဲ့အချက်က လူတွေကိုလွတ်ချနိုင်မှုက အတားအဆီးဖြစ်စေတယ်။ ဒါကြောင့်အပြောင်းအလဲလုပ်ချင်တိုင်း“ငါ” ဆိုတဲ့အရာကို ပြန်ပြန်လွတ်ချရပြန်တယ်။ Phyo Paing @ Derek