Dr. Phyo Paing

တချို့သူတွေရဲ့ဘဝမှာကအကုသိုလ်ကံတွေအရမ်းများနေတတ်တယ်။အပြစ်တင်စိတ်၊အပြစ်မြင်စိတ်တွေအရမ်းများတတ်တယ်။လောကကြီးကို စိတ်တိုင်းမကျ။ စိတ်ပူပန်မှုတွေနဲ့။ စိုးရိမ်သောက ဗျာပါဒတွေနဲ့။ လုပ်တိုင်းလဲမဖြစ်။တခြားသူတွေလွယ်လွယ်ရတာကိုအရမ်းအားထုတ်ရတယ်။ထုတ်သော်လဲမရတာမျိုးဖြစ်တတ်တယ်။ ကိုယ်ရှာသော်လဲကိုယ့်အတွက်မဖြစ်လိုက်တာမျိုးဖြစ်တတ်တယ်။ သူတို့နားနေတဲ့သူတွေက အနားကပ်ရင်ကို ပူလောင်တဲ့ဓာတ်ကိုခံစားရတတ်ကြတယ်။စကားပြောလိုက်ရင်ကိုစိတ်ရှုပ်ထွေး၊ စိတ်ညစ်၊ စိတ်ကသိကအောင့်ဖြစ်သွားတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကြောင့်ဆိုတာမြင်နိုင်တဲ့ ဥာဏ်ကလဲ အကုသိုလ်ဖုံးနေတတ်တယ်။ မျက်နှာကြည့်လိုက်ရင်စိုးရိမ်ပူပန်မှုအပြည့်။ဘဝကို စိတ်တိုင်းမကျမှုအပြည့်။ စိတ်မှာလဲ မကောင်းတဲ့စေတသိတ်တွေအမြဲခြယ်လှယ်ပြီး ညစ်ညူးနေတတ်တယ်။ ဘုရားစာထိုင်ရွက်တိုင်းလဲဒီအကုသိုလ်ကံက ပျောက်မသွားတတ်ဘူး။ ဒါကို ကျော်လွှားဖို့ကအကုသိုလ်ကံကိုလျော့ဖို့လိုတယ်။ ဒီလိုလုပ်ဖို့ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ ဒီသုံးခုလိုတယ်။ ကိုယ့်မှာရှိတာလေးကို တကယ်လိုနေသူတွေကို စွန့်ကြဲပေးကမ်းတာမျိုး။ ပညာရှိရင်ပညာ၊ ဥစ္စာရှိရင် ဥစ္စာ။ တခြားသူတွေကို မပြစ်တင်တာ၊အပြစ်မြင်တာကိုလျော့ပြီးမေတ္တာဘာဝနာပွားများဖို့လိုတယ်။ကိုယ့်ကိုကိုယ် နက်နက်နဲနဲထိုးထွင်းသိမြင်ဖို့ဝိပဿနာဘာဝနာကျင့်ဖို့လိုတယ်။ ကိုယ်နဲ့တွေ့တဲ့သူတွေကို မနောကံ စိတ်ဖြင့်အပြစ်တင်ခြင်းဝဇီကံ နှုတ်ဖြင့်အပြင်တစ်ခြင်းကာယကံ ကိုယ်ထိလက်ရောက်စိတ်ညစ်အောင်လုပ်ခြင်းဒါတွေကို လျော့ဖို့၊ ရှောင်ရှားဖို့လိုတတ်တယ်။ Phyo Paing @ Derek