Life

လူတွေရဲ့စိတ်ကအမှိုက်တွေနဲ့ရှုပ်ပွနေတယ်။မယုံရင် ခဏလောက်ဒီအတိုင်းလေးထိုင်ပြီးနှာသီးဖျားမျာ ဝင်လေထွက်လေမှတ်ကြည့်။ပုံတွေ၊ အသံတွေ၊ အတွေးပေါင်းစုံရောက်လာလိမ့်မယ်။ လူတွေက ကိုယ့်စိတ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လို့ထင်တာ။အမှန်တော့ ဗုဒ္ဓအဆုံးအမအရစိတ်ကို စေတသိတ် ၅၂ ပါးကအစဥ်ခြယ်လှယ်နေတယ်။ ကောင်းတဲ့စေတသိတ်တွေအပြင်မကောင်းတဲ့ စေတသိတ်တွေပါပါတယ်။ သဒ်ဒါ၊ သတိ၊အကောင်းမှုပြုလုပ်ရမှာရှက်ခြင်း ဟီရိ၊သနားညာတာတဲ့ ကရုဏာ၊သူတစ်ပါးဝမ်းသာမှုကို ဝမ်းမြောက်တဲ့ မုဒိတာ၊အမှန်ကိုသိမြင်သောဉာဏ် ပညာကို ပွားများတာကောင်းတဲ့စေတသိတ်တွေကိုပွားများတာပဲ။ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊မာန၊ မနာလိုခြင်းဖြစ်တဲ့ ဣဿာ၊မှားယွင်းသောအယူ ဒိဋ္ဌိ၊မကောင်းမှုပြုရန် မရှက်ခြင်း အဟိရိကဒါတွေကို ကိုယ်စိတ်နှုတ်ကနေလုပ်ပြီးပွားများနေခြင်းကမကောင်းတဲ့စေတသိတ်တွေပွားနေတာပဲ။ လူမှုကွန်ယက် social media ဆိုတာအလိုမပြည့်ခြင်း၊​ လောဘ၊ဒေါသ၊ မောဟ ကို လောင်စာဆီသုံးတဲ့အခါပိုမိုပေါက်ကွဲတယ်။ သံသရာခရီးသည်ဖြစ်တဲ့အတွက်ဒီသံသရာခရီး ဒီဘဝနဲ့အဆုံးသတ်နိုင်ဖို့နေ့စဥ်အမှိုက်ရှင်းဖို့လိုတယ်။ နောက်ပြီးနေ့စဥ်သတိ၊ ပညာ၊ သဒ္ဒါပွားများနိုင်ဖို့လိုတယ်။ ကိုယ့်စိတ်ကိုယ်တောင် မပိုင်တာ၊တခြားသူတွေကို အပြစ်ပြောနေတာလဲထိရောက်မှု အများကြီးရှိချင်မှရှိမယ်။​ ကိုယ်စိတ်ထဲ့က အမှိုက်တွေနေ့စဥ်ရှင်းနေဖို့လဲလိုတယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတိပေးရင်းမှတ်စုထုတ်ဖြစ်တာလေး ပြန်မျှဝေဖြစ်တာ။ Phyo Paing @

ဘဝမှာက ဒုက္ခတွေသိပ်များတယ်။ဒုက္ခတွေနဲ့ ဘဝကိုနေတတ်အောင်တော်တော်လေ့ကျင့်ယူရတယ်။ သူတပါးအလုပ်လုပ်လဲ ဒုက္ခ။ကိုယ်တိုင်အလုပ်လုပ်လဲ ဒုက္ခ။ လောကမှာ လူဖြစ်နေသမျှဒုက္ခတွေရှိနေမှာပဲ။ အိုမယ်၊ နာမယ်၊ သေမယ်။ဖြစ်မယ်၊ ပျက်မယ်။ ပျက်ပြီးရင် ပြန်ဖြစ်မယ်။ သုခဖြစ်လိုက်၊ ဒုက္ခဖြစ်လိုက်မှာဖြစ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒတွေများပြီးဖြစ်မလာတဲ့အခါ ဒုက္ခတွေသိပ်များတယ်။ ဒါကြောင့် တခါတလေဖြစ်ချင်တာနဲ့ ဖြစ်နိုင်တာနဲ့နှစ်ခုကို ချိန်ငြိရတယ်။ ဖြစ်ချင်တာတွေများပြီးဖြစ်နိုင်တာနည်းရင် ဒုက္ခရောက်တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာများပြီးမဖြစ်ချင်ရင်လဲ အစွမ်းအစအကုန်မထွက်ပြန်ဘူး။ ဘဝဆိုတာ ကြိုးတန်းပေါ်လမ်းလျှောက်နေသလိုပါပဲ။ သုခနဲ့ပဲ ချစ်ကျွမ်းဝင်လို့မရဘူး။ဒုက္ခတွေနဲ့လဲ မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့လိုတယ်။ ဘဝရဲ့သရုပ်လက္ခဏာကဒုက်ခပဲ။ စိတ်တော်တော်ထားတတ်ဖို့လိုတယ်။ ကိုယ်လိုချင်တာမရရင်ပိုကောင်းတာရလိမ့်မယ်လို့ပဲနှလုံးသွင်းလိုက်တယ်။ အရာရာပိုကောင်းဖို့ဖြစ်လာတာပါလို့ပဲအကျွမ်းမဲ့ယုံကြည်ထားလိုက်တယ်။ Phyo Paing @ Derek

တန်ဖိုးရှိတဲ့သူဖြစ်ဖို့ပညာတတ်ဖို့လိုတယ်။ ကောင်းရုံနဲ့မရဘူး။တော်ဖို့လိုတယ်။ စိတ်ရင်းစေတနာကောင်းတာကူညီတတ်တာ လူကောင်း။ လိုချင်တာရအောင်ယူနိုင်တာလူတော်။ လိုချင်တာကို မတရားနည်းနဲ့ယူတာကလူယုတ်မာ။ ဘဝဆိုတာ ဒုက္ခဖြစ်တဲ့အတွက်အသက်ရှင်နေသမျှ ဒုက္ခဆိုတာရှိမှာပဲ။အလင်းရှိသလို အမှောင်ရှိတယ်။အကောင်းရှိသလို အဆိုးရှိတယ်။သုခရှိသလို ဒုက္ခရှိတယ်။ လိုချင်တာမရတာက ဒုက္ခ။ရထားတာမလိုချင်တာလဲ ဒုက္ခ။မလိုချင်ဘဲရတာကလဲ ဒုက္ခ။ လောကုတ္တရာကိုသွားရင်“ချင်တာ” ဆန္ဒတွေကိုဖျောက်လို့ရတယ်။လောကီမှာက အသက်ရှင်ရအုံးမှာ။ နေဖို့၊ စားဖို့၊ သွားဖို့၊ လာဖို့၊ သုံးဖို့“ချင်တာ” တွေရှိနေအုံးမှာ။ လိုချင်တာရဖို့ တော်ဖို့လိုတယ်။တော်ဖို့ ပညာတတ်ဖို့လိုတယ်။ အဖျားသက်သာချင်တယ်။ဆေးပညာတတ်က ကုပေးဖို့လိုတယ်။လောကပြဿနာတွေအဖြေရှာချင်တယ်။ဒီပြဿနာတွေ အဖြေရှာဖို့လူသားအဆင့်ဆင့်လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ပညာဆိုတာရှိတယ်။ ဒီပညာတတ်ဖို့ ကျောင်းတတ်ဘွဲ့ရရုံနဲ့မပြီးသွားဘူး။ အမြဲသင်ယူသွားဖို့လိုတယ်။ Life-long learning လိုတယ်။ခေတ်ပြောင်း၊ စနစ်ပြောင်းကြားမှာစကေးအဟောင်းနဲ့ဆို ကြာလေဝေးလေဖြစ်လာမယ်။ နေ့စဥ်လေ့လာဖို့ တစ်ရက်ကို ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်တော့အချိန်ပေးဖို့လိုနိုင်တယ်။ Phyo Paing @ Derek

စီးပွါးရေးလုပ်နည်းမသင်ခင်လူလုပ်နည်းသင်ပါတဲ့။ တရုတ်လို做人比做事重要 တဲ့။လူလုပ်နည်းကစီးပွါးလုပ်နည်းထက်ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ဟောင်ကောင်သူဌေးလီကာရှင်းကလဲပြောခဲ့တယ်။ လူ့ကျင့်ဝတ်မသိ၊လူမလုပ်တတ်ရင်လူတောတိုးမှာ မဟုတ်ဘူး။စကားနောက်တရားပါဆိုတာအမှန်ပဲ။ ကိုယ်တိုင်ကလဲတောင်ပေါ်သားဆိုတော့တာဇံမဖြစ်အောင်တော်တော်သတိထားလူ့ကျင့်ဝတ်နားလည်အောင်ပြင်ယူရတယ်။ အသက်ရှင်အုံးမယ်ဆိုလူတောတိုးဖို့လိုသေးတယ်လေ။ Phyo Paing @ Derek drphyopaing

ကိုယ်အခုရှူရှိုက်နေတဲ့အောက်ဆီဂျင်ရဲ့ဆယ်မိနစ်စာကစိန်ရွှေသန်းပေါင်းများစွာထက်တန်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲ။ဆယ်မိနစ် အသက်မရှူရင်ဘယ်လောက် လေ့ကျင့်ထားထားသေဆုံးမှုစတင်မယ်။​ အောက်ဆီဂျင်မရှိရင်အသက်ငင်နေရမယ်။ ကိုယ့်မှာ အကြွေးတွေလဲမရှိဘူး။စားဖို့သောက်လို့လဲဒီနေ့အတွက်သာမကအနာဂတ်အတွက်လဲမပူရဘူး။ဒါဆိုရင် လွတ်လပ်မှုပဲ။ မွန်းကြပ်တဲ့ဒဏ်ကို ခံစားဖူးမှလွတ်လပ်မှုဒဏ်ကို သေချာခံစားတတ်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို ချုပ်နှောင်ထားတာအတွေးတွေပဲ။လွတ်မြောက်မှုပေးတာကလဲအတွေးတွေပဲ။ လူတွေကို အတွေးအခေါ်နဲ့လွတ်မြောက်မှုပေးနိုင်တာအတွေးအခေါ်ပညာပဲ။ Phyo Paing @ Derek