ဘဝမှာ အခက်အခဲဆုံးတစ်ခုက
“ကိုယ့်ကိုကိုယ် နားလည်ဖို့”ပဲ။ ဘဝမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်သေချာနားမလည်ခဲ့တော့အမှားတွေ အများကြီးလုပ်ခဲ့တယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ခိုင်းလို့မရဘူး။လိုချင်တာရအောင် ဒီ စိတ်၊ ခန္ဓာ၊ အသိဥာဏ်နဲ့ စွမ်းအားတွေကို အကောင်းဆုံးအသုံးမချနိုင်ခဲ့ဘူး။ လူတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံတဲ့အခါတော်တော် အခက်အခဲတွေ့တယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် နားမလည်တော့လူတွေကို နားလည်အောင်ကြိုးစားဖို့ခက်တယ်။နားလည်ရခက်တယ်။ ဘဝရဲ့ အချိန် အများစုက“ကိုယ့်ကိုကိုယ်နားမလည်လို့”တိုင်ပတ်ခဲ့တာများတယ်။ မသေခင် တစ်သက်လုံးအတူနေရမည့် စိတ်နဲ့ ခန္ဓာကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်ဖို့ကိုယ့်ကိုကိုယ် နားလည်ဖို့ကြိုးစားရတယ်။ ဖြစ်ချင်တော့ ကိုယ်လေးစားသူတွေကလဲအများနဲ့မတူဘူး။ ငယ်ဘဝဖြတ်သန်းမှုကလဲမတူဘူး။ ရင်ခုန်စေတဲ့အရာတွေက အများနဲ့မတူဘူး။ကိုယ့်အတွေးတွေက အများနဲ့ မတူဘူးဖြစ်နေတယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် နားလည်စပြုလာတော့ခိုင်းတတ်လာတယ်။လိုချင်တာရအောင် ကြံစည်နိုင်လာတယ်။ လူတွေ အများစုဖြစ်တဲ့ပြဿနာကကိုယ့်ကိုကိုယ် နားမလည်တာကစတယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်နားမလည်တဲ့အခါကိုယ့်အစွမ်းအစကို အကောင်းဆုံးအသုံးမချနိုင်ဘူး။ ဒီတော့ လောကမှာ နေ မပျော်ဘူး။ စားဝတ်နေရေး၊ အချစ်ရေး၊စီးပွားအလုပ်အကိုင်၊အပေါင်းအသင်း၊အတွေးအခေါ်ပိုင်းမှာ တိုးတက်မှုမရှိတဲ့အခါ မပျော်ကြဘူး။ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ပျော်ရွင်မှုဆိုတာ တိုးတက်မှုကလာတယ်။ ဒါက အရာရာကိုပြောင်းလဲဖို့ကြိုးစားတာထက်ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့အဓိက