Dr. Phyo Paing

နေရာဟောင်းမှာ အိမ်သစ်ဆောက်ဖို့အိမ်ဟောင်းကို ဖြိုဖို့လိုတယ်။ ပိုကောင်းတဲ့အနာဂတ်အတွက်အတိတ်က အတွေးအခေါ်အယူအဆဟောင်းတွေကို စွန့်လွတ်ရတဲ့ အချိန်တွေရှိတယ်။ သမီးရည်းစားကွဲသွားတဲ့အခါလူအများသိထားတဲ့ ပေါင်းစည်းထားတဲ့identity ကို စွန့်လွတ်ဖို့ကြိုးစားရတယ်။ အစွဲတွေ ချွတ်ဖို့ အရင်အတွေးအခေါ်အယူအဆတွေကို စွန့်လွတ်ရတယ်။ ဘောင်အပြင်ဖက်ကနေတွေးနိုင်ဖို့ ဘောင်ကို စွန့်လွတ်ရတယ်။ စွန့်လွတ်နိုင်တဲ့ သတ္တိရှိသွားရင်လောကဓံကို ရင်ဆိုင်တဲ့နေရာတော်တော်လေး အထာကျသွားပြီ။ Phyo Paing @ Derek

စိတ်ဆိုတာ အတွေး၊ အမြင်၊ ခံစားချက်၊စေတသိတ် တွေကိုပေါင်းထည့်ထားတဲ့ ကော်ဖီခွက်နဲ့တူတယ်။ နောက်ပြီး စေတသိတ်ဆိုတာ အတွေးပိတ်ဆကို အရောင်ခြယ်ပေးတဲ့ မှင်နဲ့တူတယ်။ ကိုယ်ဆိုတာ ဦးနှောက်၊ အသည်း၊ ကျောက်ကပ်၊ ကလီစာ အစရှိတဲ့ ဆဲလ်တွေနဲ့ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေ။ ဒီစိတ်နဲ့ ကိုယ်ကချိပ်ဆက်နေတယ်။စိတ်က ဒေါသထွက်ရင်ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသက်ရှူတာမြန်လာမယ်။လေသံတွေမာလာမယ်။အသားတွေ တဆက်ဆက်တုန်လာမယ်။ ခန္ဓာကိုယ်နေမကောင်း၊ မကျန်းမာရင်စိတ်လဲထိုင်းမှိုင်းမယ်။ ဒီစိတ်နဲ့ ခန္ဓာက ချိပ်ဆက်နေတယ်။ ဒုက္ခဆိုတာ မအီမသာဖြစ်တဲ့ခံစားချက်၊နာကျင်မှု၊ မနှစ်မြိုမှု။ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက အိမ်ဆိုစိတ်က အိမ်ပိုင်ရှင်။ အိမ်ပိုင်ရှင်က အိမ်ဆိုတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ထားထားပြီးအတွေးတွေနဲ့ ခရီးတွေလွန်နေတတ်တယ်။ အိမ်မီးလောင်တဲ့အခါမှအိမ်ပြန်လာတတ်တာမျိုး။ အဲ့လို စိတ်နဲ့ ခန္ဓာက မီးလောင်တဲ့အခါဝေဒနာပေါ်တယ်။ ဝေဒနာပေါ်တော့ သတိက မကပ်လို့ မရတော့ဘူး။ သာမာန်အချိန်အများစုမှာလူအများစုက အိမ်ကြီးကိုထားပြီးအတွေးနယ်ချဲ့နေတဲ့အတွက်ကိုယ်အသက်ရှူတာ၊ ခြေလှမ်းလှမ်းတာ၊ စကားပြောတော့ ပါးစပ်လုပ်တာခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကိုသတိမပြုမိဘူးဖြစ်နေတယ်။ ဒုက္ခရဲ့

အဓိက Relationship ကတော့ကိုယ့်ကိုကိုယ်နဲ့ပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုနဲ့ ဆက်ဆံရေးအဆင်ပြေမှ တခြားသူနဲ့အဆင်ပြေမှာ။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆက်ဆံရေးအဆင်ပြေဖို့ကိုယ့်အတွေးတွေ၊ ယုံကြည်မှုတွေ၊လောကအမြင်တွေကို ပြန်ဆန်းစစ်ပြီးသတိနဲ့ ပြန်နေဖို့လိုလာတယ်။ If you don’t have a good relationship with yourself, it’s challenging to have a good relationship with the world. To achieve a positive connection with yourself, you need to mindfully watch your thoughts and beliefs. Phyo Paing @ Derek

ဒုက္ခကို အင်္ဂလိပ််လို suffering တဲ့။ ဗုဒ္ဓက ဒုက္ခဆိုပြီး ဘဝကိုဟောကြားခဲ့တယ်။ ဒုက္ခဆိုတာ ကိုယ်၏ဆင်းရဲခြင်း၊စိတ်၏ဆင်းရဲခြင်းကိုဆိုတယ်။ ဗုဒ္ဓက ဘဝဆိုတာ ဒုက္ခဆိုတဲ့ဟောကြားမှုက ဘဝဆိုတာ ဒုက္ခတွေပဲရှိတယ်လို့ဟောကြားခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ အဓိပ္ပာယ်က ဘဝမှာကောင်းတဲ့အတွေ့အကြုံတွေဖြစ်တဲ့ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာခြင်း၊ပျော်ရွင်ခြင်း၊ တက်ကြွခြင်း၊ကာမဂုဏ်အာရုံတွေက အမြဲရှိနေမှာမဟုတ်ဘူး။ ခဏတာပဲ ခံတယ်။ ရေပွက်ပမာပဲလို့ဟောကြားခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် ဗုဒ္ဓက equanimityဆိုတဲ့ အချက်ကို အဓိက ဟောကြားတယ်။မြန်မာလို တိုက်ရိုက်ပြန်တဲ့စကားလုံးတော့မတွေ့မိဘူး။ ယောနိသောမနသိကာရ ဆိုတဲ့ ပါဠိ စကားလုံးတော့ရှိတယ်။ အဓိပ္ပာယ်က ပြင်ပ ပယောဂဘယ်လောက်ဆိုးဆိုးတည််တည်ငြိမ်ငြိမ် အိန္ဒြေရှိရှိဖြတ်သန်းတာ။ အတွင်းပိုင်း စိတ်အခြေအနေဘယ်လိုရှိရှိ သတိ၊ အသိနဲ့ တည််တည်ငြိမ်ငြိမ် အိန္ဒြေရှိရှိဖြတ်သန်းတာ။ လူငယ်၊ လူလတ်ပိုင်းဆိုတော့ ဝုန်းတာတော့ ဝုန်းနေအုံးမယ်။တပြိုင်တည်းမှာပဲ ဗုဒ္ဓလမ်းပြတဲ့ equanimity နဲ့တည််တည်ငြိမ်ငြိမ် အိန္ဒြေရှိရှိဖြတ်သန်းဖို့ နှလုံးသွင်းတယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်လည်ရှာဖွေဖို့လမ်းပြတဲ့ ဆရာတွေအများကြီးရှိတယ်။ဗုဒ္ဓအနေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့စိတ်တစ်သားတည်းဖြစ်နေဖို့