အတော်ဆုံး ဘောလုံးသမားနဲ့သာမာန် ဘောလုံးသမားစွမ်းဆောင်ရည် ကွာသလိုကြေးလဲ ကွာတယ်။ဒါက Pro နဲ့ Average ကွာစေတဲ့အချက်ပဲ။ တစ်ခုခု လုပ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးရင်Pro ဖြစ်ဖို့ ရေဆုံရည်ဖျားလေ့လာကြိုးစားအားထုတ်ရမှာပဲ။သာမာန်လိုနေ၊ သာမာန်လိုတွေး၊သာမာန်အတွေးအခေါ်၊သာမာန် စည်းကမ်း၊သာမာန် အမြင်နဲ့ဆိုရင်သာမာန်ပဲ ဖြစ်မှာပဲ။ Pro တစ်ယောက်အတွက်average ဆိုတာ ရှုံးနိမ့်ခြင်း formula ပဲ။ Phyo Paing @ Derek
Marketing ဆိုတာ ဘာလဲ။ Sales နဲ့ ဘာကွာသလဲ။ Marketing ရဲ့ တာဝန်က Sales ကို လွယ်ကူအောင်လုပ်ပေးတာဖြစ်တယ်။ Marketing ရဲ့ တာဝန်က ကိုယ့်ဖောက်သည်တွေရဲ့ လိုအပ်ချက်နဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိရှိ ဖြည့်ဆည်းပေးတာလို့ ဆိုခဲ့ကြတယ်။ လူတွေ လိုအပ်တာ၊ လိုချင်တာတွေက အမြဲအပြောင်းအလဲဖြစ်နေတဲ့အတွက် ဒီ definition က ပိုပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာတယ်။ မားကတ်တင်းဆိုတာ သတင်းအချက်အလက်ကို ပြန့်အောင်လုပ်တဲ့ game တစ်ခုဖြစ်တယ်။ ဒီလို ပြန့်အောင် ကြော်ငြာတွေလုပ်ကြတယ်။ လူတွေဝယ်ချင်အောင် promotion တွေလုပ်ကြတယ်။ မသိသေးတဲ့သူတွေဆီသွား မိတ်ဆက်ပြီးရောင်းချမှုမျိုးလုပ်ခဲ့ကြတယ်။ တစ်ဆင့်စကားတစ်ဆင့်နားပြန့်အောင် ကိုယ့်လုပ်ငန်းအကြောင်း ပြောပေးပါအုံးဆိုတဲ့ခေတ်ကနေ check-in ဝင်ရင် ဘာ promotion ပေးမယ်ဆိုတာမျိုး၊ ကိုယ့်ဝက်ဝက်ကွဲ ပုရိသတ်တွေပျော်အောင် ပွဲတွေ
ဒီစနစ်တွေ သေချာလည်ပတ်မှခန္ဓာကိုယ် ဂေဟစနစ် ကောင်းမယ်။ အစားအသောက်၊ အတွေးအခေါ်၊ အမူအကျင့်နဲ့ အသက်အရွယ်အပြောင်းအလဲက ဒီစနစ်အပေါ်လွမ်းမိုးမှုရှိတယ်။ ဒီစနစ်ကြီးက အသက်အရွယ်တစ်ခုရောက်လာလေလေ ယိုယွင်းလာလေလေပဲ။ဒီ ယိုယွင်းမှု aging process ကိုစောစောကာကွယ်ထားမှယိုယွင်းတာ နှေးသွားမယ်။ နှစ်ပေါင်း ၈၀ နေရရင်ရက်ပေါင်း ၂၉၂၀၀ နေရမယ်။ အသက် ၃၃ နှစ်ဆိုရင်ရက်ပေါင်း ၁၂၀၄၅ နေပြီးပြီ။ ဘဝဆိုတာ တိုတိုလေးပဲ။ တစ်နှစ်ဆိုတာ ဖင်လှည့်ခေါင်းလှည့်နဲ့ ဘယ်လို ကုန်သွားမှန်းမသိတတ်ဘူး။ ကိုယ့် ခန္ဓာကိုယ် ဂေဟစနစ်ကိုပျက်စီးစေတဲ့အရာ ဘယ်အရာကိုမှ မလုပ်မိဖို့ သတိနဲ့ နေတာ ရက်ပေါင်း ၃၁၇ ရက်ရှိပြီ။ Phyo Paing @ Derek
ခုချိန်က လုပ်နေကျ အလုပ်တွေထက်စျေးကွက် သတင်းအချက်အလက်အတွက်မျက်စိကိုဖွင့် နားစွင့်ထားရမည့်အချိန်။လုပ်ငန်းအတွက် မရှိမဖြစ် ပစ္စည်းတွေကိုကြိုတင်စုဆောင်းထားရမည့်အချိန်။ Akyanpay ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေ တည်ဆောက်ပါ။#akyanpay
ကိုယ့်လုပ်ငန်းကို ထုတ်ကုန်တစ်ခုလို စဥ်းစားပါ။ ကိတ်မုန့်ဆရာက ကိတ်မုန့်ဆိုင်ဖွင့်တဲ့အခါ မုန့်ဖုတ်တဲ့အပိုင်းကိုပဲ ဝင်လုပ်နေလို့မရတော့ဘူး။ ကိတ်မုန့်ဖုတ်တယ်ဆိုတာ သူ့လုပ်ငန်းရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ဒေသပဲဖြစ်သွားတဲ့အတွက် ဒီအပိုင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်မယ်ဆိုရင် လုပ်ငန်းတစ်ဖက်စောင်းနင်းဖြစ်ပြီးရှေ့ရောက်သင့်သလောက်မရောက်ဖြစ်မယ်။ ကိတ််မုန့်ဆရာက ကိတ်မုန့်ဆိုင်စဖွင့်တာနဲ့သူ့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းဟာ ကိတ်မုန့်လုပ်ငန်းဖြစ်သွားပြီ။ ပုံမှန်ရောင်းနေကျ ကိတ်မုန့်ဖုတ်တာအပြင် ဖောက်သည်အသစ်ရှာတာ၊ဖောက်သည်တွေကို လေ့လာပြီးကြိုက်နိုင်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းအသစ်ထုတ်တာ၊ဖောက်သည်တွေနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်တာ၊ဝန်ထမ်းနေရာချထားမှုနဲ့ စီမံခန့်ခွဲတာ၊ စာရင်းဇယားအပိုင်း၊ ကုန်ပစ္စည်းဝယ်ယူမှုအပိုင်း အစရှိတာတွေဟာသူနဲ့ သက်ဆိုင်လာပြီ။ ဒီအပိုင်းတွေကို အစပိုင်းမှာ ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်ကြတယ်။နောက်ပိုင်းကျ တခြားသူတွေကို တာဝန်လွဲပြောင်းပေးကြတယ်။ ဒီကမှ တစ်ဆင့် လုပ်ငန်းတွေထပ်ချဲ့ကြတယ်။ လုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက် လုပ်မယ်ဆိုရင်လုပ်ငန်းရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်ဖို့ ကိုယ်ဟာ ကိုယ့်လုပ်ငန်းထက်ကြီးတယ်ဆိုတာ သေချာ သိထားရပါမယ်။ ကိုယ်ကတိုးတက်မှုတွေမရှိပဲ ကိုယ့်လုပ်ငန်းက ကံကောင်းပြီးကြီးထွားသွားတဲ့အခါ လုပ်ငန်းရှင်အများစုက ရထားတဲ့ အောင်မြင်မှုလေးပြန်ကျသွားမှာ ကြောက်တတ်ကြတယ်။ ဒီလို မဖြစ်ဖို့ စီးပွားရေးရေလှိုင်းတွေကြားမှာ တစ်နေရာက တစ်နေရာရောက်ဖို့
ရွေးချယ်စရာ မများလို့။ ဥပမာ ကိုယ်က အခုချိန်မှာ ကြိုက်တဲ့နိုင်ငံကို ပြောင်းပြီးနေလို့ ရတဲ့ ရွေးချယ်မှုရှိတယ်ဆိုပါတော့။ ဒါမှ မဟုတ် ကိုယ်လိုချင်တာကို လိုချင်တဲ့အချိန်မှာ ကောက်ဝယ်လို့ရတဲ့ရွေးချယ်မှုရှိတယ်ဆိုပါတော့။ ဒီတော့ ဒီလို ရွေးချယ်မှုတွေများဖို့ လူတွေ ပိုက်ဆံရှာကြတယ်။ ပိုက်ဆံက တော်တော်များများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်တာ မှန်တယ်။ နောက်တစ်ခုကတော့ ရွေးချယ်မှုတွေများအောင် ကူညီပေးနိုင်တဲ့အရာကပညာနဲ့ သတင်းအချက်အလက်ပဲ။ ကိုယ်က ငွေကြေးချမ်းသာနေပါစေအုံး။သတင်းအချက်အလက်မရှိရင်ရွေးချယ်စရာနည်းနေနိုင်တယ်။ တချို့ စွန့်ဦးတီထွင်တွေက နိုင်ငံတကာသွားလို့ရတဲ့ passport တစ်ခုရှိပြီးနေချင်တဲ့နေရာမှာ PR လိုမျိုးလုပ်လာကြတယ်။ ဘဝမှာ အသက်ကြီးလာလေငွေပိုရှာ၊ အတွေးအခေါ်ပိုရှိလာလေရွေးချယ်နိုင်မှု ပိုများလေဖြစ်လာရမယ်။ Phyo Paing @ Derek
စဥ်းစားကြည့်ကြည့် လူအများစု ဘာကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲလဲ? Read More »
ကိုယ့်ကိုကိုယ် မြင်တာထက် ကောင်းတာတွေ မြင်တာမျိုးတွေ့ရတတ်တယ်။ကိုယ်တောင် မစဉ်းစားမိတဲ့ ရှူဒေါင့်ကနေ ကိုယ့်ကို မြင်တာမျိုး။ အမြဲအထင်ကြီး၊ အကောင်းမြင်တာမျိုး။ ပြဿနာ ကြုံတဲ့အချိန် အမြဲကိုယ့်ဖက်က ရပ်တည်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတာမျိုး။ နောက်တစ်မျိုးက ကိုယ့်ကို အမြဲအားမရ ဖြစ်တတ်တဲ့ သူမျိုး။ ချစ်တော့ချစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ပိုကောင်းစေချင်တာမျိုး။ အားမရ တာမျိုး။ အားရ၊ ကျေနပ်ရင်တောင် ထုတ်မပြောတာမျိုး။ လူတွေ ချစ်ပုံချစ်နည်းမတူကြဘူး။ Phyo Paing @ Derek
Gym ရောက်တော့ စဉ်းစားမိတာ။တစ်ခုခု ပေါက်ပေါက်ရောက်ရောက်လုပ်ဖို့အတွက်ဆိုတာ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ရောက်ဖို့ တစ်ခါလုပ်လိုက်တဲ့ အပြုအမူထက်နေ့စဉ် လုပ်ဖြစ်တဲ့Lifestyle ထဲကို ထည့်မှရတယ်။English စာ၊ တရုတ်စာ၊စာဖတ်တာ၊ စာရေးတာ၊အတတ်ပညာ လေ့လာတာနေ့စဉ် lifestyle ထဲ integrate လုပ်မှရတယ်။ Phyo Paing @ Derek
ကိုယ်မသေသေးဘူးဆိုရင်မြန်မာပြည်မှာပဲ ရှိချင်ရှိနေမယ်။တခြားနေရာမှာလဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။ကိုယ်နေ့စဉ်လုပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေအတွက်ဂုဏ်ယူနေမလား။ငါဥာဏ်နည်းခဲ့တယ်လို့ ပြန်ပြောမလား။ ကိုယ်ငယ်ငယ်ကတော့ ဥာဏ်နည်းတာတွေလုပ်ခဲ့ပြီးပြီ။အရာရာကို တွေးကြောက် ဘူပိတ်ပြီးအလုပ်မလုပ်နိုင်တာမျိုးပေါ့။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကိုယ့်ဘဝရဲ့သမိုင်းပေးတာဝန်ကို သေချာသိပြီးနေ့ရက်တိုင်း ဘယ်လောက်ကြမ်းတမ်းနေပါစေနေ့စဉ် ဂုဏ်ယူတဲ့ တစ်ရက်တာဖြတ်သန်းလို့ရနိုင်တယ်။ Phyo Paing @ Derek
မရှုပ်သင့်တဲ့အရှုပ်ကို ရှုပ်မိတတ်တယ်။ စီးပွါးရေးတစ်ခုမှာ model မှားရင်မယ်တော်လဲ မကယ်နိုင်ဘူး။ တချို့ လွယ်လွယ်လုပ်လို့ရတဲ့ကိစ္စတွေကိုခက်ခက်ခဲခဲ လုပ်မိနေတတ်တယ်။ ဒါကိုတော့ အတွေ့အကြုံက သင်ပေမယ့်မှတ်ဥာဏ်က မေ့မေ့နေတတ်တယ်။ Phyo Paing @ Derek
