မကျေနပ်ချက်တွေနဲ့ကြီးလာတဲ့လူတွေက
လူတောမတိုးဘူး။
မကျေနပ်ချက်တွေနဲ့ကြီးလာတဲ့လူတွေကလူတောမတိုးဘူး။ ဥပမာ ငယ်ငယ်က ကိုယ်တိုင်ပဲဖြစ်ခဲ့တယ်။ အိမ်မှာ ညှင်းဆဲမှုတွေကြားမကျေနပ်ချက်တွေများတဲ့အခါကျောင်းမှာလဲ ဒါကလာသက်ရောက်မှုရှိတယ်။ လူတွေနဲ့ အဆင်မပြေဘူး။ antisocial လိုဖြစ်လာတယ်။ ကျောင်းပြေး၊ ရန်ဖြစ်၊ လူတွေနဲ့ အဆင်မပြေ။ ခင်တဲ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်ပဲရှိ။ လောကကြီးလည်ပတ်နေတာကြီးကဟုတ်မနေဘူးလို့စဥ်းစား။ အဲ့လိုလူတွေက အသက်ကြီးလာတဲ့အခါInstitution အဖွဲ့အစည်းတွေကို မယုံတာ၊ စနစ်နဲ့ အစဥ်အလာတွေကိုလိုက်နာရမှာမလုပ်ချင်ဘူး။ သမရိုးမကျမဟုတ်တဲ့ဘဝ၊ အလုပ်ဖြတ်သန်းချင်တယ်။ အတွေးအခေါ်ကလဲ အများနဲ့မတူတဲ့အခါနည်းနည်းအံဝင်ဖို့ ခက်တတ်တယ်။ လူအများစုလုပ်နေတာကို အပိုလို့ထင်နေတတ်သလိုလူတွေကလဲ ကိုယ်ဘာလုပ်နေလဲမသိဘူး။ Hacker လိုမျိုး စနစ်ယိုပေါက်ကိုကြည့်ဒါကို အသုံးချ အဲ့လိုလူတွေဖြစ်လာတတ်တယ်။ လူတွေရဲ့လောကအမြင်က မိဘဘိုးဘေးရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ၊ဘဝဖြတ်သန်းလာမှု၊ သင်ယူလေ့လာမှု၊ အပေါင်းအသင်းအသိုင်းအဝိုင်းဒီပေါ်မူတည်ပြီးဖြစ်လာတယ်။ ဒီ program ပရိုဂရမ်ကိုပြောင်းလို့ရတယ်။ ဖက်တွယ်ပြီး အကောင်းဆုံးသုံးလို့ရတယ်။ တခါတလေ အရာရာပိုကောင်းဖို့ဖြစ်လာတာလို့ကြည့်ရင်ဘဝရဲ့ပေးထားချက်တွေကို တွေ့လာမယ်။ Phyo Paing @ Derek