Dr. Phyo Paing

သူတပါးနဲ့ နှိုင်းယှဥ်ပြီးစိတ်ညစ်စရာမလိုပါဘူး။လူတိုင်းမှာ ပါရမီပါပါတယ်။​ ကိုယ့်မှာ ပါရမီ မရှိဘူး မဟုတ်ပါဘူး။ပါရမီကို မသိတာ မတူးဖော်တာ မသုံးတာပါ။ လူတိုင်းမှာမွေးရာပါ ပါရမီ တစ်ခုခု ပါတယ်။ တစ်ချို့က ပြောတတ်တယ်။တစ်ချို့က ရေးတတ်တယ်။တစ်ချို့က တွက်တတ်တယ်။တစ်ချို့က လူတွေကို ဖတ်တတ်တယ်။တစ်ချို့က ဘာမှ မပြောဘဲ နေရာကို ငြိမ်သက်စေနိုင်တယ်။ ဒါတွေ အကုန်လုံး ပါရမီ ပါ။ ဒါပေမယ့် လူအများစုကကိုယ့်မှာ ပါရမီ မရှိဘူး ထင်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲ — ပါရမီ ၃ ဆင့် ရှိတယ်။သိဖို့ — ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ — အသုံးချဖို့။ လူအများစုက ပထမဆင့်မှာ ရပ်နေတယ်။ကိုယ့် ပါရမီ ဘာလဲ မသိဘူး။ မသိတာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာက —ကိုယ့်အတွက် သဘာဝ ကျနေတာကိုပါရမီ […]

ပြင်ဆင်ပါ — အဆိုးဆုံးတွေအတွက်။မျှော်လင့်ပါ — အကောင်းဆုံးတွေကို။နေပါ — ပစ္စုပ္ပန်မှာ။ စကား သုံးခွန်း။တစ်ခွန်းနဲ့ တစ်ခွန်းပြောင်းပြန်ဆန့်ကျင်နေသလို ထင်ရပါတယ်။ တကယ်တော့လူ့ဘဝ တည်မြဲနိုင်ဖို့အတွက်အရေးအကြီးဆုံး သော့ချက်သုံးခုဟာဒီသုံးခွန်းထဲမှာ အပြည့်အစုံ ရှိနေတယ်။သိပ္ပံက သက်သေပြပြီးပြီ။ တစ် — အဆိုးဆုံးကို ကြိုတင် ကြည့်ပါ ရောမ အတွေးအခေါ်ပညာရှင် စနီကာ Senecaနှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော်က ရေးခဲ့တာ — “မတော်တဆ ဖြစ်တဲ့အခါ အံ့အားသင့်တဲ့ လူဟာကြိုတင် မတွေးထားခဲ့တဲ့ လူ။” သူ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းကို“ကြိုတင်၍ ဆိုးတာကို စိတ်ကူးခြင်း”Negative Visualizationလို့ ခေါ်တယ်။ နေ့စဉ် မိနစ်အနည်းငယ်အဆိုးဆုံး ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကိုရင်ထဲမှာ ကြိုတင်ကြည့်ရှု။ ဒီအတွေးကိုဝယ်စ္စလီကောလိပ်က စိတ်ပညာရှင်ဂျူလီယာ နိုရမ် ကသိပ္ပံနည်းကျ လေ့လာခဲ့တယ်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ် စာတမ်းမှာအဆိုးဆုံးကို ကြိုတင်တွေးထားတဲ့သူတွေဟာ“အားလုံး အဆင်ပြေလိမ့်မယ်”