အမှန်တော့ တကယ်ပြဿနာအစစ်ကကိုယ် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေတတ်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပြဿနာဆိုတဲ့ အိမ်ကလူတွေရဲ့ ဦးနှောက်ပဲ။ အတွေးတွေ မရှင်းရင်ပြဿနာတွေနဲ့ တိုင်ပတ်မယ်။ စဥ်းစားတာ မရှင်းရင်ပြဿနာတွေနဲ့ တိုင်ပတ်မယ်။ ကိုယ်လိုချင်တာ ပြတ်ပြတ်သားသားမသိရင် ပြဿနာတွေနဲ့ တိုင်ပတ်မယ်။ ပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ဖြစ်တဲ့ကိုယ့်ကိုကိုယ် မတည်ဆောက်ရင်ပြဿနာက ပြီးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ Phyo Paing @ Derek
တခါတလေပြဿနာဆိုတာ ရေနဲ့တူတတ်တယ်။လူဖြစ်ပြီးရေနစ်ရင် မွန်းကြပ်တတ်တယ်။ ရေပေါ်မှာ ရေလှိုင်းစီးတတ်ရင်သူ့အထာနဲ့တူ ဘဝက ညင်ညင်သာသာ နဲ့ လိုရာခရီးရောက်တယ်။ ဒီပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့လူအများစုက frequency 12.5 and 30 Hz ကြားရှိတဲ့Beta Brain Wave တွေပဲ အသုံးများကြတယ်။Beta ဆိုတာ သတိပြုမိတဲ့ ယုတ္တိကျကျ စဥ်းစားတဲ့အခါ ဖြစ်တဲ့ ဖြစ်တဲ့ ဦးနှောက်လှိုင်း။ Frequency 8 နဲ့ 12 Hz ကြားရှိတဲ့Alpha Brain Wave ကျတော့တည်ငြိမ်ပြီး တီထွင်ဆန်းသစ်မှုရှိတဲ့Calm, Creative and Capturing information လို့ခေါ်တဲ့ မြန်နှုန်းမြင့် သင်ယူမှုမှာ အသုံးပြုလို့ရတယ်။ လူအများစုက သာမာန် beta brain wave တွေနဲ့သမရိုးကျ ပြဿနာတွေနဲ့ တိုင်ပတ်နေတယ်။ ဆေးလိပ်ဖြတ်လို့
တချို့တွေ မသိသေးတဲ့သူအပေါ်ဆိုအရမ်းကောင်းတတ်၊ အားနာတတ်ပြီးကိုယ်နဲ့သိတဲ့သူတွေအပေါ်ဆို မညာတာတတ်တာ တွေ့ဖူးလိမ့်မယ်။ တချို့လူတွေက တစ်ခုခု လုပ်တော့မယ်ဆိုအရမ်းတတ်ကြွ ရင်ခုန်ပြီးအချိန်တစ်ခုကြာရင် ပျင်းသွားတတ်တာတွေ့ဖူးကြလိမ့်မယ်။ လူတွေက ကိုယ့်အတွေးအခေါ်Pattern တွေရဲ့ သားကောင်ပဲ။ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ ကိုယ့် pattern တွေကိုသိမှ လိုချင်သလို ဘဝကို program လုပ်လို့ရမှာ။ ကိုယ်နဲ့ ပေါင်းသင်းတဲ့သူရဲ့အတွေးအခေါ် pattern သိမှလဲcommunication က အောင်မြင်မှာ။ ဒီ pattern သိမှ ကျန်တာတွေပြင်လို့ရမှာလေ။ Phyo Paing @ Derek
လူတွေက ကိုယ့်အတွေးအခေါ်
Pattern တွေရဲ့ သားကောင်ပဲ။ Read More »
ဒီလို ဖျက်စီးနေတာကို လုပ်မိစေတဲ့အချက်က သတိ မမူမိတာပဲ။ ပါးစပ်ထဲကို ထည့်တဲ့အစာ၊ခေါင်းထဲထည့်တဲ့ စာ၊ ပေါင်းတဲ့အပေါင်းအသင်း၊ နေ့စဥ်လုပ်ဆောင်နေတဲ့အရာတွေ။ ဒီအရာတွေက ကိုယ့်ဘဝကို အဆုံးအဖြတ်ပေးတယ်။ ဒီလုပ်ရပ်တွေကို သတိပြုမိဖို့လိုတယ်။ လူဆိုတာ စနစ်တစ်ခုပဲ။ စိတ်နဲ့ ခန္ဓာနှစ်ခုနဲ့ လည်ပတ်နေတယ်။ ဒီစနစ်ကြီးကို လေ့လာပြီးကောင်းအောင်တည်ဆောက်နေမှ ပိုကောင်းလာမှာပေါ့။ သေချာတာတစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကcell တွေပွားနေပြီး အချိန်နဲ့အမျှ အိုမင်းရင်းရော်နေတယ်။telomere တွေတိုနေတယ်။တချို့အပြုအမူတွေက mTor ဆိုတဲ့ protein ကို နှိုးဆွပြီး အိုမင်းရင့်ရော်မှုကိုမြန်ဆန်စေတယ်။ ဒီ process ကြီးကို ထိန်းနိုင်မှတော်ကာကျမှာ။ နေသလို ဖြစ်တဲ့ဘဝမှာဖြစ်သလို မနေမိဖို့လိုတာပဲ။ Phyo Paing @ Derek
၂၀၁၃ ကတည်းက စာသင်တယ်။ရုံးဆင်းရင် part-time စာသွားသင်တယ်။MBA တက်တယ်။ဖုန်း software service တွေလုပ်ပေးတယ်။ ကြားထဲ တရုတ်က ပစ္စည်းတွေသူငယ်ချင်းနဲ့ပေါင်းပြီးသွင်းတယ်။ ကိုယ်လိုချင်တာမှန်သမျှ အလကားရတယ်ဆိုတာဘဝမှာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့တဲ့အတွက်ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်တည်ရမယ်ဆိုတာကောင်းကောင်းနားလည်ထားတယ်။ စာသင်တာကို နာရီပေါင်း တစ်သောင်းပြည့်ဖို့တစ်ရက်ကို ၂ နာရီ သုံးချိန်ကိုနေ့ရက်တော်တော်များများ သင်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆို တစ်ရက်ကို ၆ နာရီသင်ရင်တစ်နှစ် ရက်သုံးရာ၊ ခြောက်နှစ်ဆို နာရီပေါင်း ၁၀၈၀၀ ပြည့်တယ်။ အမှန်တော့ teaching ဆိုတာ learning ပဲ။ ကိုယ့်ဘဝ ကိုယ်တည်ဆောက်ရမှာပဲ။ တကယ်တမ်း ဘဝမှာ လိုအပ်ချိန်ဆို ဘယ်သူမှ လာကူတာမဟုတ်ဘူး။ ဂျေးမီပြောသလို ကိုယ့်ဘဝနဲ့ကိုယ်ပဲ။ ဒါကြောင့်နေ့တိုင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပိုကောင်းအောင် လေ့ကျင့်နေဖို့လိုတယ်။ Phyo Paing @ Derek
ကိုယ်အကောင်အထည်ဖော်ချင်တဲ့ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ကို မြန်မြန်ဖြစ်အောင်လုပ်။ အသက်ကြီး စိတ်သွားတိုင်းကိုယ်မပါတော့တဲ့အခါ စိတ်ထားတတ်အောင် အလေ့အကျင့်ပြုလုပ်။ ငယ်ရွယ်တုန်း သန်တုန်းမြန်တုန်းမှာဆာလောင်မှု လိုတယ်။ အသက်ကြီးတဲ့အခါ အေးချမ်းမှုလိုတယ်။ ငယ်ရွယ်တုန်း ဆာလောင်မှုကြောင့် ရှာထားတဲ့ ဥစ္စာက အသက်ကြီးတဲ့အခါ အေးချမ်းမှုတရားဓမ္မနဲ့နေတဲ့အခါ အထောက်အကူပြုနိုင်မယ်။ Phyo Paing @ Derek
လုပ်ချင်တဲ့အရာတစ်ခုကို အသက်အရွယ်တစ်ခုမှာမလုပ်လိုက်ရတဲ့အတွက်အချိန်တစ်ခုရောက်မှနောင်တရတတ်ကြတယ်။ နောင်တဆိုတာ ငါအဲ့တုန်းကဒါကို မလုပ်ခဲ့ရင်ကောင်းမှာပဲ၊ဒါမှမဟုတ် အဲ့တုန်းက ဒါကို လုပ်ခဲ့ရမှာဆိုတာပြန်စဥ်းစားပြီးတနှုံ့နှုံဖြစ်တဲ့ ခံစားချက်ဖြစ်တယ်။ ငယ်တုန်းမှာ သွားချင်တဲ့နေရာသွား၊ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုလုပ်ချင်ရင်ကိုယ့်အတွက်လဲ ရေရှည်ဒုက္ခမရောက်ဘူး၊သူတပါးလဲ မထိခိုက်သွားဘူးဆိုရင်လုပ်သာလုပ်ချလိုက်။ သူငါ့ကို ဘယ်လိုထင်နေမလဲသိပ်စဥ်းစားမနေနဲ့။ မဟုတ်လဲ ဘဝက တိုတိုလေးပဲ။ မြန်မာပြည်မှာ အသက် ၇၀ ကျော်လောက်နေရမှာ သက်တမ်းက ရက်ပေါင်း ၂၅၀၀၀ ကျော်ကျော်လေးနေရတာ။ အသက်သုံးဆယ်ဆိုရင်ကို ရက်ပေါင်း၁၀၉၅၀ လောက်နေပြီးပြီ။ ဒါကြောင့် ဘဝမှာ တွေဝေနေဖို့အချိန်မရှိဘူး။ လုပ်ချင်ရင် ထလုပ်လိုက်။ ပြောချင်တဲ့စကားကို ပြောချင်တဲ့သူကိုပြောလိုက်။ အလုပ်ဖြစ်ရင် Good.. အလုပ်မဖြစ်ရင် move on.. လူအများစုက ကိုယ်မလုပ်လိုက်တာကိုနောင်တပိုရတတ်တယ်တဲ့။ In the end, we only regret the chance we didn’t take
ဘဝမှာ တချို့အရာတွေကို လက်လွတ်လိုက်တာနဲ့ပိုကောင်းတဲ့အရာတွေ ရောက်လာတတ်တယ်။ တခါတလေ အဆင်မပြေပေမည့်လဲသူနဲ့ သည်းခံပြီး ပြုပြင်ဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာကြိုးစားတဲ့အခါတွေလူတိုင်းမှာရှိတတ်ကြတယ်။ ဒါကို သမီး၊ ရည်းစား၊ လင်မယားကစလို့မိဘ၊ ဝန်ထမ်းလူအမျိုးမျိုးမှာဖြစ်နိုင်တယ်။ စတင်ခဲ့တဲ့ project တစ်ခုကို သံယောဇဉ်နဲ့ စိတ်မဖြတ်ရဲတာမျိုးလဲဖြစ်တတ်ကြတယ်။ ဒီအရာတွေကို ခြေထောက်ကိုသံကြိုးခတ်ထားသလို မွန်းကြပ်မှုတွေကို ပေးတယ်။ ရှေ့သွားတိုင်းမရောက်။အနောက်ကို ပြန်ပြန်ကြည့်နေရပြီးကြည့်တိုင်း အားမရ စိတ်ညစ်ရတတ်တယ်။ ဒါကြောင့် တချို့အချိန်တွေမှာ letting go ဆိုတဲ့ စကားကအကောင်းဆုံးဖြစ်တတ်တယ်။ Phyo Paing @ Derek
လွှတ်ချလိုက်တာက
အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု
ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နေနိုင်တယ် Read More »
တသင်္ဂသာယာမှုအတွက်ကိုယ့်အတွက် အနာဂတ်မှာဒုက္ခဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အလုပ်တွေမလုပ်မိဖို့ Not-to-do list လိုတယ်။ ဆေးမသုံးဘူး။ ကိုယ့်ကို ဘဝပျက်သွားစေမည့်အလုပ်ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ချစ်ရင်ကိုယ်ဒုက္ခရောက်စေမည့်အလုပ်တွေမလုပ်နဲ့။ Phyo Paing @ Derek
ဘဝကို တိုင်းတာက ၁။ ဘာတွေ ဖန်တီးဖူးလဲ? ၂။ ကိုယ့်ဖန်တီးမှုက လူဘယ်လောက်ကို အကျိုးပြုလဲ? ၃။ ကိုယ့်အစွမ်းအစ စစ်စစ် နဲ့ ကိုယ်ဘယ်လောက် ပိုက်ဆံရှာဖူးလဲ? ၄။ ကိုယ်သေသွားခဲ့ရင် ကိုယ့်ရဲ့ industry မှာ အပြောင်းအလဲဖြစ်မလား? ၅။ ကိုယ်မွေးခဲ့ ကြီးပြင်းခဲ့တဲ့နေရာမှာပညာရေး၊ အလုပ်အကိုင်၊ ငွေရေးကြေးရေးသာမာန်ထက် ကျော်သလား? ၆။ ကိုယ့်ဘဝမှာ ရောက်ချင်တဲ့နေရာတွေသွားဖူးပြီလား။ ၇။ လိုချင်တဲ့ experience တွေ ရပြီးပြီလား။ ၈။ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့ စိတ်၊ ခန္ဓာဖြစ်ပြီလား။ ၉။ နိစ္စဓူဝ အသက်ရှင်ရတာ လတ်ဆတ်သလား။ ဒီ ကိုးခုက ဘဝကို တိုင်းတာတဲ့ metrics ပဲ။ Phyo Paing @ Derek
