action

အမေက ရိုးသားတယ်။ အဖြူထည်လေး။ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့အတိုင်းပြောတတ်တယ်။လူတွေကို သနားတတ်တယ်။ အမှန်ထင်တာကိုပဲလုပ်တယ်။ အမေက တရုတ်စကားသိပ်မတတ်တဲ့တရုတ်မ။ ကျောင်းဆရာမလဲဟုတ်တယ်။ ပရိယာယ်ဆိုတာမသိဘူး။အဘိဓမ္မာဂုဏ်ထူးနဲ့အောင်တယ်။ဘုရားစာအမြဲရွတ်တယ်။မကြာမကြာတရားထိုင်တယ်။ စေတနာကောင်းရင် ကံကောင်းတယ်ဆိုတာယုံကြည်တယ်။ ယောက္ခမနဲ့ အဆင်မပြေဘူး။ယောင်းမငယ်နဲ့အဆင်မပြေဘူး။ အဖေနဲ့ အမြဲရန်ဖြစ်တယ်။ ဝန်ထမ်းတွေ မမြဲဘူး။ သားသမီးတွေနဲ့အဆင်မပြေဘူး။ ခင်တဲ့သူတွေကို ယုံလို့တစ်သက်ရှာထားတာတင်မဟုတ်အကြွေးတွေတင်လို့ သားအကြီးဆုံးကျွန်တော်ဆပ်ရတာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ပဲ။ စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်းပြောတယ်။ လူတွေကို လူကောင်း၊ လူဆိုးအဖြူနဲ့အမဲပဲမြင်တယ်။ ငယ်ငယ်နှစ်တန်းလောက်ကအဒေါ်နဲ့ ဦးလေးတို့ရဲ့အဆင်မပြေတဲ့ဝန်ထမ်းထုတ်တော့အိမ်ပြန်ချိန်ကားလက်မှတ်ဝယ်ရမှာဝေးလို့စက်ဘီးယူသွားဆိုပြီး စက်ဘီးငှားပေးတယ်။ အဒေါ်တို့က သူတို့နဲ့အဆင်မပြေတဲ့သူကိုငှားပေးတယ်ဒါသူတို့ကို ကြည့်လို့မရလို့စဥ်းစားတယ်။နောက် ယောက္ခမနဲ့အဆင်မပြေတော့ဘူး။ အဒေါ်ကုန်းတိုက်လို့ အဆင်မပြေဘူးသားသမီးတွေကို အမြဲညည်းတယ်။ နောက်အိမ်မှာ အဒေါ့်အမျိုးသားလုပ်တဲ့မန်ကျီးလုပ်ငန်းရွာကအလုပ်သမားတွေနေ့စားလာလုပ်တဲ့ မန်ကျီးသီးစေ့ခွာတာကိုငါလဲ ဒါလုပ်ရင် ပိုက်ဆံရတာပဲ။အလုပ်ဟူသမျှ ဂုဏ်ရှိစွဆိုလုပ်တယ်။ အဖေက သစ်စက်နဲ့။ သူ့ကုန်တင်ကားနဲ့ရှိနေတဲ့အချိန်ကိုယ့်ကို အိမ်မှာလူတွေမြင်တဲ့အမြင်အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ ထည့်မတွက်ပဲလုပ်တယ်။ကျွန်တော့်ဘဝမှာ နားမလည်နိုင်ခဲ့တဲ့အရာတွေ။အိမ်တစ်ခုမှာ ပါဝါတစ်ခုရှိဖို့တချို့အလုပ်တွေက ပိုက်ဆံရတိုင်းလုပ်လို့မရဘူးဆိုတာကလေးဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တောင်သိတယ်။အမေက အဲ့လိုမစဥ်းစားဘူး။ သူများပိုက်ဆံခိုးနေတာမှမဟုတ်တာ။ အားတဲ့အချိန်

နားလည်မှုက လွတ်မြောက်မှုကိုပေးတယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်နားလည်ရင်ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဒုက္ခပေးနေတာကလွတ်မယ်။ လူတွေကို နားလည်ရင်လူတွေကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲတာကလွတ်မယ်။ သံသရာနားလည်ရင်သံသရာကလွတ်မယ်။ နားမလည်ရင် မှားမယ်။ Phyo Paing @ Derek

တဖြေးဖြေးသိလာတာ လူတွေကို ပိတ်ထားတဲ့အတားအဆီးက“အတွေးအခေါ်” ပဲ။ ကျွန်တော်ကတော့ လုံးဝ အတွေးအခေါ်မတူညီတဲ့မိဘနှစ်ပါးနဲ့ ကြီးတယ်။ အမေက တစ်ခုခုဝယ်တော့မယ်ဆို အခုထိ စျေးကြည့်ပြီးအရာရာကို ခက်ခဲနေတယ်လို့ထင်တဲ့မိသားစုကလာတယ်။ အဖေက တစ်ခုခုဆို အကောင်းဆုံးကို ဝယ်တယ်။ အရာရာ ဖန်တီးလို့ရတယ်လို့ထင်တယ်။ လေးတန်းကနေ ဆေးကျောင်းပထမနှစ်လောက်ထိကမပြည့်မစုံနေခဲ့ရပေမယ့် ကိုယ်လိုချင်တာရဖို့ ခက်ခဲတယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မစဥ်းစားမိဘူး။ လိုချင်တာရှိရင် ဖန်တီးယူလို့ရတယ်ဒီနေ့အထိ အကြွင်းမဲ့ယုံကြည်တယ်။ ကားမရှိဘူး သေချာကြံဆရင်ဝယ်လို့ရတယ်။ အိမ်မရှိဘူး။ မြေမရှိဘူး။ကျွမ်းကျင်မှုမရှိဘူး။ လုပ်ငန်းမရှိဘူး။ငွေမရှိဘူး။ အကုန်လုံးက ကြံဆဖန်တီးယူလို့ရတယ်။ ဒီလောကအမြင်က အဖေဆီကရတာလို့လဲယူဆတယ်။ ငယ်ငယ် ညနေဗီဒီယိုဇာတ်ကားကြည့်ပြီးတိုင်းဆန်ချိုအေးဆို ၅ ကျပ်တန်မသောက်နဲ့၁၀ တန်သောက်။ သူနဲ့ မူဆယ်၊ မန္တလေး သူ့ကားနဲ့အမြဲလိုက်သွားတာ၊ မျက်စိရှေ့မှာ အိမ်ဝယ်၊ ကားဝယ်၊ ၁၂ ဘီးကားကနေသစ်စက်နဲ့ လုပ်ငန်းဖန်တီးတာမြင်ခဲ့ရတော့စီးပွားရေးလုပ်တာ ဘာမှခက်မနေဘူလို့အမြဲယူဆတယ်။ ကိုယ့်ကိုပျက်စီးစေနိုင်တဲ့ဆေးဝါးတို့ ဂရုစိုက်တယ်။

ဘဝဟာ ခဏပါ။ ဒီခဏတာဘဝကိုသာမညအဖြစ်နဲ့ဖြတ်သန်းသွားဖို့ကသဘာဝမကျဘူးလို့ ထင်တယ်။ လူတိုင်းမှာကိုယ်ပိုင် ပါရမီတစ်ခုခု ရှိတယ်။ အဲဒီပါရမီကိုအသုံးမချဘဲလောကထဲက ထွက်သွားတာကနှမြောစရာပဲ။ ကျွန်တော်ကတော့လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကိုဒီအဆင့် (၃) ဆင့်နဲ့ ကြည့်တယ်။ ၁။ ကိုယ့်ပါရမီကို ကိုယ်တူးဖော်ပါ။ ကိုယ်ဘာကို သဘာဝကျကျ လုပ်နိုင်လဲ။ကိုယ်ဘာလုပ်ရင် အချိန်မေ့သွားလဲ။ကိုယ်ဘယ်လို တန်ဖိုးပေးနိုင်လဲ။ ၂။ ကိုယ့်ပါရမီကို နေ့စဉ် ဖြည့်တင်းပါ။ စာဖတ်ပါ။လေ့ကျင့်ပါ။စမ်းသပ်ပါ။အတွေ့အကြုံယူပါ။ ပါရမီကလေ့ကျင့်မှုနဲ့ပဲ ကြီးထွားတယ်။ ၃။ လူတွေအတွက် အသုံးဝင်အောင် လုပ်ပါ။ ပါရမီကကိုယ့်အတွက်ပဲ မဟုတ်ဘူး။ လူတွေရဲ့ ပြဿနာကိုဖြေရှင်းပေးနိုင်တဲ့အခါအဲဒီပါရမီကတန်ဖိုးဖြစ်လာတယ်။ ဘဝက ခဏပဲ။ ဒါကြောင့်ကိုယ့်ပါရမီကိုရှာဖွေပါ။ဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်ပါ။လူတွေအတွက် အသုံးဝင်အောင် အသုံးချပါ။ ဒါမှဘဝက အဓိပ္ပာယ်ရှိလာမယ်။ Phyo Paing @ Derek

ဘဝကံကြမ္မာတွေက မတူကြဘူး။ တချို့ကျတော့ မွေးကတည်းကရုန်းကန်ရတယ်။ ရုန်းကန်သလောက်လဲလာဘ်လာဘပေါများတာမဟုတ်သလို လူချစ်လူခင်ပေါတာလဲမဟုတ်ပြန်ဘူး။ တချို့တွေက ရှာစရာမလို သူ့အလိုလိုလာကြတယ်။ ဒါက ဥာဏ်နဲ့လဲဆိုင်တာမဟုတ်ဘူး။ မွေးရာပါ ကံနဲ့ဆိုင်တာ။ လူတိုင်းမွေးရာပါ ကံကြမ္မာလေးတွေပါလာတယ်။ တချို့သူတွေရောက်လာရင်တိုးတက်မှု၊ ရှင်သန်မှု၊ ကြီးထွားမှုတွေဖြစ်တတ်ကြတယ်။ တချို့က ဒီလူရောက်လာရင်ကို ဘူတတ်ကြတဲ့ pattern လေးတွေလဲရှိပြန်တယ်။ ဒီကံကြမ္မာတွေကို ပြင်ဖို့ထက်ကိုယ်ကံကြမ္မာကို မြင်ဖို့လိုတယ်။ ဥပမာ တချို့လူတွေဆို သူ့ဘဝမှာ ဖြစ်ချင်တာ ဘာတစ်ခုမှ ဖြစ်မလာဘူး။ဖြစ်လာပြန်တော့လဲ ခဏနဲ့ ပြန်ပြိုလဲတာမျိုး။ တချို့ကျတော့ ကံဆိုးမ သွားရာ မိုးလိုက်လို့ရွာဆိုသလိုပဲ။ တချို့က ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရင်ဇွဲနဲ့ကြိုးစားရင်တော့ဖြစ်လာတယ်။ တချို့က ကြိုးစားရင်ဖြစ်လာတယ်။ အဲ့ဖြစ်လာတဲ့အရာ ကိုယ့်အတွက် မဟုတ်တာဖြစ်တတ်တယ်။ကြိုးစားပြီး ငွေကြေးဥစ္စာရှာရလဲရရော သူတပါးအတွက်ဖြစ်။ တချို့တွေများ ရုန်းကန်တာထုံးစံဖြစ်နေတတ်တယ်။ တချို့တွေကျတော့ လူမြင်ရင်ချစ်ခင်ဖြစ်တတ်ကြတယ်။ ကိုယ်ကံကိုယ် မပြင်နိုင်ခင်မြင်နိုင်ဖို့လိုတယ်။ ဘဝတစ်ခုဆိုတာ တိုလွန်းတယ်။

ဘာတွေဖြစ်ဖြစ် Move On လုပ်နိုင်ဖို့အရေးကြီးတယ်။ ဘဝမှာ အောင်မြင်မှုတွေရှိသလိုကျဆုံးမှုတွေလဲရှိမယ်။ အလုပ်မဖြစ်တာ၊ အရေးနိမ့်တာ၊ ထင်ထားသလိုမဖြစ်တာ၊ကြေကွဲစရာတွေကို သင်ခန်းစာယူပြီး ပိုကောင်းတဲ့အနာဂတ်တည်ဆောက်နိုင်ဖို့Move On လုပ်နိုင်ဖို့လိုတယ်။ ဘဝမှာ မြန်မြန် Move On လုပ်ပြီးလဲကျ မြန်မြန်ပြန်ထဘဝကို ပြန်စနိုင်သူကခရီးပိုရောက်သူပဲ။ Phyo Paing @ Derek