လမ်းစဥ်လိုတယ်။
ကိုယ်ပိုင်ချမှတ်ထားတဲ့လမ်းစဥ်က “လူတွေမမှတ်မိလောက်အောင်တိုးတက်ပြောင်းလဲပါ။”“နေသလိုဖြစ်တဲ့ဘဝမှာ ဖြစ်သလိုမနေပါနဲ့။”“ဘူကောင်တွေကိုရှောင်။”“ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့လုပ်ငန်းတည်ဆောက်ပါ။”“အိပ်နေလဲငွေဝင်နိုင်တဲ့ လုပ်ငန်းတည်ဆောက်ပါ။”“ကိုယ်ဂုဏ်ယူတဲ့အလုပ်တွေ နေ့စဥ်လုပ်ပါ။”“လုပ်ရင်းသိသွားလိမ့်မယ်။”“အတွေးအခေါ်ဘေးချော်ရင် အရေးပေါ်ပြင်ဖို့လိုတယ်။”“မပြိုင်ဘဲနိုင်အောင်လုပ်လို့ရတယ်။”“ဘဝမှာ အရေးအကြီးဆုံးက စိတ်ချမ်းသာဖို့။”“အတွေး၊ အကြံ၊ အလုပ်ကို ဂရုစိုက်။”“အရေးမပါတာတွေကို အရာမပေးနဲ့။”“အမြင်မတူရင် အမြင့်မတူနိုင်ဘူး။”“ဘဝဆိုတာ စမ်းသပ်မှုတွေလုပ်တဲ့နေရာတစ်ခုပဲ။”“ကိုယ်ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ၂၄ နာရီပဲ။ ဒါကိုဂရုစိုက်။”“ကိုယ့်ဘဝကို ကန့်သတ်ထားတာ ကိုယ်ပဲ။”“ကိုယ့်စိတ်ကိုပြောင်းနိုင်ရင် ကျန်တာလွယ်သွားပြီ။”“ခံယူချက်က ခံစားချက်ကိုကျော်နိုင်ဖို့လိုတယ်။” လမ်းမြင်ဖို့ လမ်းစဥ်လိုတယ်။မြန်မာလိုဆို လောကနီတိရှိတယ်။အင်္ဂလိပ်လိုဆို principle လို့ခေါ်ပြီးတရုတ်လိုဆို “道理” (Dàolǐ) သောက်လီလို့ခေါ်တယ်။ သူက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကမ္ဘာလောကကြီးကိုအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုအပေါ် လွမ်းမိုးထားတယ်။ ဥပမာ လောကနီတိမှာဆို အတတ်နှင့်တူသော ဥစ္စာသည်မရှိ။ အတတ်ကိုခိုးသူတို့သည် မယူနိုင်ကုန်။သူတော်ကောင်းတို့နှင့်သာလျှင် ပေါင်းဖက်ရာ၏။ သူယုတ်တို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကို စွန့်လော့။ ဒါကိုတော့ စတုရင်္ဂဗလ အမတ်ကြီးရေးခဲ့တယ်။ အနောက်တိုင်းမှာ ယုတ္တိကျကျစဥ်းစားတွေးတောတတ်ဖို့ Rationalism. လူတစ်ယောက်ရဲ့လွတ်လပ်မှု Individualism. ကျားမလိင်အင်္ဂါမရွေးတန်းတူ Equality. တရုတ်မှာတော့ ကိုယ့်မိဘဘိုးဘေးကိုစောင့်ရှောက်ဖို့