Dr. Phyo Paing

ဆရာတော် သစ်နော့ဟန်ကို အင်္ဂလိပ်ဂျာနယ်လစ်တစ်ယောက်ကမေးတယ်။ဆရာတော်ဘုရား ကမ္ဘာပေါ်မှာအဓိကဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာက ဘာလို့ ထင်ပါသလဲ ဘုရား။ အငတ်ဘေးလား၊ ဆင်းရဲမွဲတေမှုလား၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ပြဿနာလား။ ဆရာတော သစ်နော့ဟန်ကဒါနဲ့ အင်္ဂလိပ်ဂျာနယ်လစ်ကိုမေးတယ်။“သင်က ဘယ်သူလဲ?”ကျွန်တော်က ဂျာနယ်လစ်လေ။ ဒါက “သင့်ရဲ့ အလုပ်လေ”။ကျွန်တော်က အင်္ဂလိပ်လူမျိုး။ ဒါက “သင့်ရဲ့ လူမျိုး”။ဒါဆို ကျွန်တော်က လူပေါ့။“ဒါက သင့်ရဲ့ species မျိုးရိုး”။ ဟင် ဒါဆို ကျွန်တော်က ဘယ်သူလဲ။ အဲ့ဒါပဲလို့ ဆရာတော် သစ်နော့ဟန်ကဆိုတယ်။လောကမှာ ကြုံတွေနေရတဲ့ အကြီးမားဆုံးပြဿနာက လူတွေကကိုယ်ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိတဲ့ပြဿနာပဲတဲ့။ ဗုဒ္ဓကတော့ “ငါ”ဆိုတာမရှိဘူး။ “အနတ္တ”လို့ ဟောတယ်။“အနိစ်စ၊ ဒုက်ခ၊ အနတ်တ”။ အနတ်တဆိုတာ non-self. ဒီနေ့မှာ ကိုယ့်ရဲ့အချစ်ဆုံးမိသားစု၊ သမီးရည်းစား၊ လင်မယားကလဲတချိန် ခွဲခွာရမှာပဲ။ ရှင်ကွဲနဲ့ သေကွဲပဲကွာတယ်။

ဆယ်တန်းဆန်းတယ် သတိထားကြိုးစားဆိုတော့စာကို စိတ်မပါပေမယ့် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရိုသေရမယ့်အဆင့်တစ်ခုဖြစ်အောင်တော့လုပ်လိုက်တယ်။ တက္ကသိုလ်တစ်ခုတက်ရမယ်။သင်သမျှ အကုန်စိတ်ပါချင်မှပါမယ်။စပြီးတဲ့အလုပ် အဆုံးသတ်ရမယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ပြီးအောင် မြန်မြန်လုပ်တယ်။ စိတ်ဓာတ်ခဏခဏ ကျတတ်တယ်။တွေဝေတတ်တယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားမလိုအားမရဖြစ်တယ်။အချိန်ဆွဲတယ်။ လူရှေ့သူရှေ့စကားမပြောရဲဘူး။ ပြင်ဖို့လိုတယ်ဆိုတော့ ပြင်တယ်။ မွေးကတည်းက ကျောင်းပြီးတဲ့အထိEnglish လိုသင်ခဲ့ရတာလဲမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်ဆရာ၊ ဆရာမမှ English လိုမသင်ဘူး။ ကိုယ်တိုင်လေ့လာမှရမယ်ဆိုပြီးလေ့လာလာတယ်။ အဖေက သုံးတန်းပြီးကတည်းမရှိဘူး။ ပိုက်ဆံကမရှိဘူး။ သုံးချင်တော့ ပိုက်ဆံရှာဖို့လုပ်ရပြန်တယ်။ နိုင်ငံတကာ ကုမ္ပဏီအလုပ်လုပ်ချင်တယ်။အတွေ့အကြုံကမရှိပြန်ဘူး။အလုပ်လုပ်အတွေ့အကြုံရဖို့ နည်းလမ်းရှာရပြန်တယ်။ ဘဝမှာ အခွင့်အလမ်းတွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြဿနာအယောင်ဆောင်ပြီး လာနေမှာပဲ။ ပြဿနာလာပြီဆိုရင် အခွင့်အလမ်းလို့သာ မြင်လိုက်။ သင်္ချာပုစ္ဆာတွေလိုပဲပေးထားတဲ့ ပြဿနာဖြေရှင်းပြီးတိုင်းနောက်တစ်ဆင့်တက်တယ်။ Phyo Paing @ Derek

အတွေ့အကြုံ experience က ဘဝမှာ အရေးအကြီးဆုံးပဲ။ ဒါကြောင့် ဘဝမှာ လုပ်ပြီးသားပျင်းစရာကြီးတွေ ထပ်ခါထပ်ခါမလုပ်ချင်တော့ဘူး။ နည်းနည်းပိုရင်ခုန်စရာကောင်းတဲ့experience တွေလိုတယ်။ Variety is the spice of life ဆိုတဲ့အီဒီယမ်ရှိတယ် မဟုတ်လား။ ဘဝမှာ တချို့သူတွေအတွက်ဘောင်ထဲမှာနေရတဲ့ဘဝက အဆိုးဆုံးပဲ။ Social structure နဲ့ Career structure တွေကြားမှာဖောက်ပြီးသားလမ်းမှာ သွားရတာထက်Jungle တောထဲမှာ အရောက်အပေါက်နည်းတဲ့နေရာမှာကိုယ့်ကမ္ဘာကိုယ်တည်ဆောက်တဲ့ အရသာကဘာနဲ့မှ လဲလို့မရပြန်ဘူး။ Phyo Paing @ Derek

ကိုယ့်အတွက် အချိန်တိုင်းက တန်ဖိုးရှိတယ်။ဒါကြောင့် အရေးမပါတဲ့အရာတွေကိုအရာပေးဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ Phyo Paing @ Derek