Dr. Phyo Paing

အခုလိုအချိန်မှာ နိုင်ငံရေးအရကိုယ်ဖြစ်စေချင်သလို မဖြစ်တာကြေကွဲရတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေတစ်ပတ်တစ်ခါလောက်မြင်နေကြားနေ ခံစားနေရတတ်တယ်။ ဒီ reality ကနေ escape ဖြစ်ဖို့အပြောင်းအလဲအတွက်အချိန်အများကြီးလိုတယ်နားလည်ထားတယ်။ခရီးလဲသွားဖို့ မဖြစ်နိုင်သေးသလို၊လွတ်မြောက်ရာထွက်ပေါက် လိုက်ရှာတော့အလုပ်ကိုသွားတွေ့တယ်။ ငယ်ငယ်ကစိတ်ညစ်ရင် ဂိမ်းနှိပ်တယ်။ပျင်းရင် ဂိမ်းနှိပ်တယ်။ဂိမ်းနှိပ်ရင် အာရုံအရမ်းစိုက်ထားတဲ့အတွက်ပတ်ဝန်းကျင်ကိုမေ့သွားတယ်။ အချိန်အများစုက အလုပ်ထဲမှာကုန်တတ်တော့အလုပ်ကို ဂိမ်းတစ်ခုလို ဖန်တီးဖို့စဉ်းစားမိတယ်။ ကိုယ်မကြိုက်တဲ့ ဂိမ်းကိုအကြာကြီးမဆော့နိုင်သလိုကိုယ်မကြိုက်တဲ့အလုပ်ကိုလုပ်တာကိုယ့်ကိုကိုယ် ညင်းဆဲရာကျတယ်။ဒါကြောင့်ကိုယ်ချစ်တဲ့အလုပ်ကိုပဲ လုပ်မယ်လို့ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ်ချစ်တဲ့အလုပ်ကိုရွေးချယ်ပါ။အလုပ်ကို ဂိမ်းတစ်ခုလိုလုပ်ပါ။စိတ်ညစ်ရင် အလုပ်ပိုလုပ်ပါ။ Phyo Paing @ Derek

တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက ဆေးကျောင်းသား၊အလုပ်ခွင်ဝင်တော့ ဆရာဝန်။ဆေးကုမ္ပဏီဝင်တော့ အရောင်းသမား။အချိန်ပိုင်းစာသင်တော့ သင်တန်းဆရာ။ဖောက်သည်တွေရအောင် ကူညီပေးတော့မားကတ်တင်း ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်။ ကိုယ်တိုင်လုပ်ငန်းစတော့ အလုပ်ရှင်။ကိုယ်တိုင်သင်တန်းကျောင်းဖွင့်တော့သင်တန်းကျောင်း ပိုင်ရှင်။တိုင်ပင်ဆွေးနွေးအကြံပေးလုပ်တော့ အကြံပေး။Website တွေ၊ App တွေလုပ်တော့Digital Entrepreneur ဘာညာ။ လူတွေက ကိုယ်ဒီနေ့ လုပ်နေတဲ့ အလုပ်ကိုကြည့်ပြီးတံဆိပ်ကပ်ကြတယ်။ တချို့လူတွေမသိတာကToeTeter တွေကလူတွေ မမှတ်မိလောက်အောင်တိုးတက်ပြောင်းလဲနေဖို့ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ထား၊ ရရှိထားတဲ့ အရာတွေကိုစွန့်လွတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်လည်ဖန်တီးရတဲ့အချိန်တွေ ရှိတယ်။ စွန့်လွတ်ရတဲ့အထဲမှာ အတွေးအခေါ်အဟောင်း၊ယုံကြည်မှုဟောင်း၊ လုပ်ပုံကိုင်ပုံအဟောင်း၊လုပ်နေကျအဟောင်းတွေပါဝင်တယ်။You have to give up to grow up. ကိုယ်နေ့စဉ် လုပ်နေတဲ့အရာတွေကကိုယ့်ကို next level ရောက်အောင်ကူညီပေးနိုင်ရမယ်။ Phyo Paing @ Derek