Advice

မသိတဲ့သူတွေနဲ့ စကားပြောပြီးတိုင်းငါဘာအမှားလုပ်မိပြီလဲအမြဲပြန်ပြန်စဉ်းစားဖြစ်တယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် လူအသစ်တွေနဲ့မတွေ့ချင်ဘူး။ဘာကြောင့်လဲဆိုကိုယ်အမှားလုပ်မိလိုက်တယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်တင်မိလို့။ ဒီစိတ်က အသက် ၃၀ ကျော်ကျော်လောက်ထိဖြစ်တယ်။ နောက်ပိုင်းပြန်ဆန်းစစ်ကြည့်တော့ဘဝရဲ့ဖြတ်သန်းမှုကအမြဲအပြစ်တင်ခံရတာနဲ့ကြီးပြင်းလာတဲ့အခါကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းမှာအပြစ်တင်ခံရမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကအမြဲလွမ်းမိုးနေတယ်။ ကိုယ်တိုင်ကလဲ super toxic ဖြစ်ခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်း မားကတ်တင်းကိုလေ့လာရင်းစိတ်ပညာပိုင်းတွေလေ့လာဖြစ်သွားတယ်။psychoanalysis ပိုင်းတွေရောက်တော့ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်သိလာတယ်။ တော်တော်ပြုပြင်ရတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ တချို့အလုပ်တွေကိုယ်မကြိုက်ပေမယ့်လုပ်ဖို့လိုလာရင်ကိုယ့်ကိုကိုယ် စဉ်းစားတွေးခေါ်ပုံပြောင်းပြီးမဖြစ်ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ အလေ့အကျင့်လုပ်တယ်။ လူတိုင်းက ပရိုဂရမ်တွေနဲ့ လည်ပတ်နေတယ်။ဒီ ပရိုဂရမ်ကို ကံလို့ ခေါ်ကြည့်မယ်ဆိုကာယကံ၊ ဝဇီကံ၊ မနောကံတိုင်းကဒီ ပရိုဂရမ်းကို လည်ပတ်နေစေတယ်။ Phyo Paing @ Derek

အဖြေက ရိုးရိုးလေးပဲ။တော်၊ ပျော်၊ ပွား၊ ပေး။ တော်လူဆိုတာ ရပ်နေလို့ မရဘူး။ရပ်နေရင် ဆုတ်နေတာ။ရေက စီးနေတယ်။ကိုယ်က ရေဆန် ကူးနေရတာ။နေ့တိုင်း နည်းနည်းပဲဖြစ်ဖြစ် ရှေ့ဆက်။မနေ့က ကိုယ်ထက် ဒီနေ့က ကိုယ် ပိုတော်ရမယ်။Aristotle ပြောတယ်။“Excellence is not an act, but a habit.”တော်တာက တစ်ခါလုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။နေ့တိုင်း လုပ်တာ။ ပျော်ပျော်ရွှင်မှုကို နောက်ဆို ရှာမယ်လို့ မထားနဲ့။အောင်မြင်မှ ပျော်မယ်။ချမ်းသာမှ ပျော်မယ်။ဒါ ထောင်ချောက်။ပျော်ရွှင်မှုက ခရီးဆုံးမှာ မရှိဘူး။ခရီးလမ်းမှာ ရှိတယ်။Buddha ကဆုံးမခဲ့တယ်။“There is no path to happiness. Happiness is the path.”ဒီနေ့ မပျော်နိုင်ရင်ဘယ်နေ့မှ မပျော်နိုင်ဘူး။ ပွားပွားတာ ငွေတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။ဉာဏ်ပညာ ပွားနိုင်တယ်။ဆက်ဆံရေး

တချို့လူတွေက ကိုယ့်ဖက်ကပဲပိုယူချင်တာ။တစ်ဖက်ကို ပိုပေးလိုက်ရမှာအရမ်းကြောက်တတ်ကြတယ်။ အလုပ်ခွင်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊စီးပွားရေးမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊အချစ်ရေး၊ဘဝအရေးမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်အတူတူပဲ။ အဲ့ဒီ စိတ်နဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ဘဝတည်ဆောက်ဖို့မလွယ်ဘူး။Always go extra miles ပဲ။ Phyo Paing @ Derek

တစ်နေရာ လုံးဝအဆင်မပြေတော့ရင်နောက်တစ်နေရာပြောင်း။အလုပ်တစ်ခု လုံးဝအဆင်မပြေနိုင်တော့ရင်နောက်အလုပ်တစ်ခုပြောင်း။ဒီလူနဲ့လုံးဝအဆင်မပြေနိုင်တော့ရင်နောက်လူပြောင်း။ ဘဝက တိုတိုလေး။ဘာတွေ အပိုတွေစဥ်းစားနေမလဲ။ ဒီနေရာက ကိုယ်လိုချင်တာမပေးရင်ပေးတဲ့နေရာ သွားရမှာပဲ။ ကိုယ့်အတွက် အကျိုးမရှိတာတွေကိုသံယောဇဥ်ဖြတ်နိုင်တဲ့အရည်အချင်းတော့လိုတာပေါ့။ Phyo Paing @ Derek

ပိုက်ဆံအများဆုံးရှာတာ မဟုတ်ဘူး။ဘဝအကောင်းဆုံးနေတာ။ဒါက Lifestyle Entrepreneur ရဲ့ ဂိမ်းပဲ။ သူဌေးနှစ်မျိုးသူဌေးတစ်မျိုးရှိတယ်။ပိုက်ဆံအများကြီးရှာတယ်။ဒါပေမယ့် မနက် ၆ နာရီက ည ၁၂ နာရီထိ အလုပ်လုပ်တယ်။မိသားစုနဲ့ အချိန်မရဘူး။ကျန်းမာရေး ပျက်တယ်။Stress တွေနဲ့ နေရတယ်။ဝင်ငွေက များပေမယ့်ဘဝက မပိုင်ဘူး။နောက်သူဌေးတစ်မျိုးရှိတယ်။ဝင်ငွေက ပထမတစ်ယောက်လောက် မများဘူး။ဒါပေမယ့် မနက်ကိုယ်နိုးချင်တဲ့အချိန် နိုး။လိုချင်တဲ့နေရာ သွားလို့ရတယ်။မိသားစုနဲ့ အချိန်ရတယ်။ကိုယ်လုပ်ချင်တဲ့အရာ လုပ်နိုင်တယ်။ဝင်ငွေက နည်းနိုင်ပေမယ့်ဘဝကို ပိုင်တယ်။ဒုတိယတစ်ယောက်က Lifestyle Entrepreneur။ ကျွန်တော် ဘာကြောင့် ဒီလမ်းရွေးခဲ့လဲငယ်ငယ်က ချမ်းသာတာကို အောင်မြင်တယ်လို့ထင်ခဲ့တယ်။ပိုက်ဆံများများရှာ။လုပ်ငန်းကြီးကြီးလုပ်။နာမည်ကြီးကြီးရ။ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားခဲ့တယ်။လုပ်ငန်းတွေ တိုးချဲ့ခဲ့တယ်။ဝင်ငွေတွေ တက်လာတယ်။ဒါပေမယ့် တစ်ခုသတိထားမိတယ်။ပိုက်ဆံ ပိုရလာတယ်။အချိန် ပိုမရတော့ဘူး။စိတ်ဖိစီး ပိုများလာတယ်။ပျော်ရွှင်မှု ပိုနည်းလာတယ်။တစ်ခုခု မှားနေပြီ။အဲ့အချိန်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု မေးမိတယ်။“ငါ ဘာအတွက် ဒီလောက် ရုန်းကန်နေတာလဲ?”အဖြေက ရှင်းတယ်။ပျော်ရွှင်တဲ့ဘဝနေချင်လို့။လွတ်လပ်တဲ့ဘဝနေချင်လို့။အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ဘဝနေချင်လို့။ဒါပေမယ့် ပိုက်ဆံရှာရင်းဒီသုံးခုကို ပျောက်ဆုံးနေတယ်။ဒီကနေ Lifestyle Entrepreneur