ဘဝမှာ လုပ်စရာမလိုပဲလုပ်နေမိတဲ့ အလုပ်တွေရှိသလား။ ကိုယ့်ဘဝမှာ အရေးမပါတာကိုအရာပေးနေမိလား။ကိုယ်ဖြစ်သင့်တဲ့အကောင်းဆုံးပုံစံဖြစ်ဖို့ဘယ်အရာတွေကတားဆီးနေသလဲ။ဘဝကို ကိုယ်ဘယ်လိုမြင်သလဲ။ကျွန်တော်ကတော့ ဘဝဆိုတာစမ်းသပ်မှုတွေပြုလုပ်တဲ့နေရာလို့ပဲမြင်တယ်။ Phyo Paing @ Derek
NLP ဆိုတာ အဘိဓမ္မာအခြေခံပြီးထွက်လာသလားထင်ရတယ်။ NLP ဆိုတာneuro-linguistic programming ဖြစ်တယ်။သိပ္ပံတု Pseudo-science လို့ဆိုကြတယ်။ လူတွေပိုပျော်အောင်၊လိုချင်တဲ့အမူအကျင့်ဖြစ်အောင်ကူညီပေးဖို့ neuro ဦးနှောက်linguistic စကားလုံးဘာသာစကားသုံးပြီးprogramming ပရိုဂရမ်သွင်းတာဖြစ်တယ်။ဆေးလိပ်ဖြတ်တာကစလို့ကိုယ့်အတွေးတွေကိုပြောင်းတာအဆုံးသုံးကြတယ်။ သူ့မှာ NLP model of communication ဆိုတဲ့framework အပေါ်အခြေခံတယ်။သတင်းအချက်အလက် -> အာရုံ ->အထင်အမြင် -> ခံစားချက် -> လုပ်ရပ် ဒီလိုသွားတယ်။ အဘိဓမ္မာမှာကျ စိတ်ဆိုတာအာရုံကို သိခြင်းလို့အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်တယ်။သူ့မှာ အသိအာရုံ consciousness နဲ့စေတသိက် mental states ဆိုတဲ့နှစ်ပိုင်းရှိတယ်။စေတသိက် ၅၂ ပါးရှိပြီးအကြမ်းလေးမျိုးခွဲလို့ရတယ်။ NLP ရဲ့အယူအဆမှာကလူတွေက တစ်စက္ကန့်ကို သတင်းအချက်အလက်၂ သန်း bits ကိုထိတွေ့နေပြီး၁၃၄ bits ကိုပဲလက်ခံနိုင်တယ်။သတင်းအချက်အလက်ကို အာရုံငါးပါးနဲ့သွားတယ်။VAKOG အမြင်၊ အကြား၊ အတွေ့၊ အနံ့၊ အရသာ
စီးပွားရေး လုပ်တယ်ဆိုတာပိုက်ဆံရှာတာတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘူးလို့ယူဆထားတယ်။ စီးပွားရေးဆိုတာ spiritual pursuit တစ်ခုပဲ။ ကိုယ်ပိုက်ဆံဘယ်လိုရှာလဲဆိုတာအရေးကြီးတယ်။မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးမှာလဲ သမ္မာအာဇီဝ မှန်သောအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုနဲ့အသက်မွေးဖို့ ပါတယ်။ နိုင်ငံကို ဒုက္ခရောက်အောင်လုပ်ပြီးပိုက်ဆံရှာတာ သမာအာဇီဝ ကျမကျလူတိုင်းသိပါတယ်။ သူများတွေကို လိမ်ပြီး မျက်ရည်ကြီးငယ်ကျအောင်လုပ်ပြီးစီးပွားရေးလုပ် ငွေရှာတာဟာဗုဒ္ဓအဆုံးအမနဲ့လဲ မညီဘူး။ ဒါကြောင့်ကိုယ်က သမာအာဇီဝနဲ့စီးပွားရေးလုပ်နေတယ်ဆို ဒါက ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခုပါ။ ငွေကိုဖြစ်တဲ့နည်းနဲ့ရှာမယ်။နောက်ဘဝပိုကောင်းအောင်ဖိလှူမယ်ဆိုတာ ဗုဒ္ဓအဆုံးအမနဲ့မညီဘူးလို့ ထင်တာပဲ။ ချမ်းသာတဲ့သူတိုင်းကို မထင်မကြီးပဲသမာအာဇီဝနဲ့ စီးပွားဖြစ်တဲ့သူကိုပဲလေးစားအားကျကြတာ ဒီအချက်ကြောင့်လို့ ထင်တယ်။ ဘယ်လိုအခြေအနေဖြစ်ဖြစ်ကိုယ့်ရဲ့တန်ဖိုးထားမှုတွေအတွက်ရပ်တည်တဲ့သူတွေက လေးစားရမည့်သူတွေဖြစ်နိုင်တယ်။ Phyo Paing @ Derek
အခွင့်အလမ်းတွေ က အများကြီး။အရေးကြီးတာ ကိုယ်က ဘယ်အခွင့်အလမ်းကိုအဓိကအမိအရယူမလဲဆိုတာပဲ။ လူတိုင်းက အကုန်လုံးမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကွန်ဖြူးရှပ်ပြောသလို ယုန်တွေအများကြီးစိတ်များပြီးဖမ်းချင်တဲ့သူက တစ်ကောင်မှမမိတတ်ဘူးတဲ့။ ဝါဝါမြင်တိုင်းရွှေထင်ပြီးလိုက်ယောင်တာထက် ကိုယ်ဘယ်သူလဲ ကိုယ်ဘာလုပ်နေလဲဘာကျွမ်းကျင်လဲ ဘာလုပ်ချင်လဲကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်ပေါ်မူတည်ပြီးလုပ်ဆောင်တာက တချို့တွေအတွက်အကောင်းဆုံးဖြစ်နိုင်တယ်။ နောက်ဆုံးအရေးကြီးတာလိပ်ပြာလုံလုံနဲ့ အသက်ရှင်ဖို့ပဲ။ Phyo Paing @ Derek
နောက်ဆုံးအရေးကြီးတာ
လိပ်ပြာလုံလုံနဲ့ အသက်ရှင်ဖို့ပဲ။ Read More »
ကိုယ့်ရဲ့အားသာချက်အားနည်းချက်သေချာသိဖို့လိုတယ်။အားသာချက်ကို ပိုကောင်းအောင်လုပ်နိုင်ဖို့လိုတယ်။ Phyo Paing @ Derek
တချို့တွေက တော်တော်လေးလက်တွေ့ကျတယ်။ဖြစ်နိုင်စွမ်း probability နဲ့ပဲအလုပ်လုပ်တယ်။အရှိနဲ့အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်အောင်စဥ်းစားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချကြတယ်။ ဘဝမှာ ဖြစ်နိုင်စွမ်း probability နဲ့မတူတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေ possibility လဲလိုတယ်။ တခါတလေ ကိုယ့်ရဲ့ intelligence ဥာဏ်တစ်ခုတည်းသုံးတာမဟုတ်ပဲအလိုလိုသိစိတ်ရဲ့အစွမ်း intuition နဲ့စိတ်ကူးယဥ်ဖို့ imagination လဲလိုတယ်။ Phyo Paing @ Derek
ဘဝမှာ ဖြစ်နိုင်စွမ်း probability နဲ့
မတူတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေ possibility လဲလိုတယ်။ Read More »
ဘဝမှာ လူတစ်လုံးသူတစ်လုံးကိုယ်သက်သောင့်သက်သာရှိတဲ့ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံရှိဖို့ Money လိုတယ်။ ဒါပြည့်စုံပြီးရင် ဘဝနေထိုင်မှုအဓိပ္ပာယ်Meaning လိုတယ်။ Money မရှိပဲ Meaning ရှာဖို့ခက်သလို၊Meaning ရှိပြီး Money မရှိပြန်လဲမရဘူး။ Money ရှိပြီး Meaning မရှိရင်လဲဘဝရဲ့ တကယ့်လတ်ဆတ်မှုပျောက်နေမယ်။ Phyo Paing @ Derek
အာရုံတွေ လွင့်နေရင် အလုပ်မပြီးဘူး။ကိုယ်လုပ်တဲ့အလုပ် အာရုံမစိုက်နိုင်ရင်အကောင်းဆုံးဆိုတာကို ဘယ်တော့မှဖန်တီးနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ကိုယ်လုပ်နေတဲ့ အလုပ်ကို 100% အာရုံလိုတယ်။ Phyo Paing @ Derek
ကိုယ်မပါပဲ လည်ပတ်တဲ့လုပ်ငန်းတည်ဆောက်တဲ့ 3S Business Model ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ စမ်းသပ်ပြီးFramework တစ်ခုထုတ်ထားတယ်။ဒါကတော့ ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့လုပ်ငန်း ဒီဇိုင်းလုပ်တဲ့ framework ပေါ့။ အကြီးဆုံးချဲ့မည့် empire-building နဲ့ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့ money-machine မတူဘူး။ ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့လုပ်ငန်း ဖန်တီးတဲ့အခါ အခြေခံစဥ်းစားတာ niche market ဖြစ်ပြီးအကြီးဆုံးချဲ့တဲ့လုပ်ငန်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကmass market လူတိုင်းကိုဖြစ်တယ်။ ကိုယ်မပါပဲလည်ပတ်တဲ့လုပ်ငန်းကဘူစတမာတွေ (Bustomer) ဘူကောင်ဖောက်သည်တွေကို ရှောင်ရတယ်။အင်ဘာယာတည်ဆောက်တဲ့လုပ်ငန်းကCustomer is King ဖောက်သည်ကဘုရင်ပဲ။ အခြေခံယူဆချက်တွေ မတူဘူး။ Niche market ကိုလူပြိန်းနားလည်အောင်ရှင်းပြရရင် Yoga သင်တယ်ဆိုပါတော့။ကိုယ်က ဗိုက်ကြီးသည်တွေအတွက်ပဲသီးသန့်သင်တဲ့ Yoga မျိုး။ ကိတ်မုန့်ရောင်းရင်တောင်ကလေးတွေအတွက် Birthday Cake ကိုပဲအဓိကလုပ်တာမျိုး။ သင်တန်းသင်တဲ့အခါ ၇ နှစ်အောက်ကလေးဦးနှောက်ဖွင့်ဖြိုးဖို့တစ်ခုတည်းသင်တာမျိုး။ ဒီအခြေခံ အယူအဆကိုသိပြီဆိုရင်ကိုယ့်လုပ်ငန်းရဲ့ business model ကိုစဥ်းစားရပြီ။ Business
လူငယ်ဆို နည်းပညာ ကုန်ပစ္စည်းထုတ်။ ကိုယ်က အသက် ၄၀ အောက်ဆို နည်းပညာ ကုန်ပစ္စည်းထုတ်ဖို့စဥ်းစားကြည့်။ နည်းပညာကုန်ပစ္စည်းဆိုတာ Website တို့၊ App တို့ပါတယ်။ Asset (ပိုင်ဆိုင်မှု) ဆိုတာ ကိုယ့်အိတ်ထဲကို ငွေထည့်ပေးတဲ့အရာ။ ဒီနေ့ခေတ် ကိုယ့်အိပ်ထဲငွေထည့်ပေးတဲ့အရာကအိမ်၊ ခြံ၊ မြေတစ်ခုတည်းမဟုတ်တော့ဘူး။ မြေက တန်ဖိုးရှိတာမဟုတ်ဘူး။လူအများစုနေတဲ့ နေရာမှာရှိတဲ့ မြေကပဲတန်ဖိုးရှိတာ။ သေချာစဥ်းစားကြည့်လေ ရှင်းလေပဲ။ လူမနေတဲ့နေရာမှာရှိတဲ့ မြေက တန်ဖိုးသိပ်မရှိဘူး။လူများများ၊ လူစည်ကားတဲ့နေရာမှာရှိတဲ့မြေက ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်။ ဒီသဘောတရားအတိုင်းပဲ ဒီဂျစ်တယ်ကုန်ပစ္စည်းတိုင်းက တန်ဖိုးရှိတာမဟုတ်ဘူး။လူများများသုံးနေတဲ့ ဒီဂျစ်တယ်ကုန်ပစ္စည်းတွေဖြစ်တဲ့Website/ App တွေက တန်ဖိုးရှိတာ။ အဖိုး၊ အဖေ၊ အမေခေတ်က တန်ဖိုးထားခဲ့တဲ့ ရွှေ၊ မြေ၊ လက်ဝတ်ရတနာတွေကသူ့ဟာနဲ့ သူ တန်ဖိုးရှိသလို ဒီနေ့ခေတ်က ဒီဂျစ်တယ် ပိုင်ဆိုင်မှု digital asset
