အတွေးကို ဖမ်းထားလို့ မရဘူး။ရေးချလိုက်မှ ကိုင်တွယ်လို့ရတာ။
အတွေးကို ရေးချကြည့်ပါ။ ခေါင်းထဲမှာ ရှိနေတုန်းအတွေးတွေက ရှုပ်နေတယ်။ထွက်လမ်းမရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် — စာရွက်ပေါ် ရေးချလိုက်တာနဲ့အတွေးတွေက စီတန်းလာတယ်။ ခေါင်းထဲမှာ တစ်ထောင်ရှိတယ်ထင်တာရေးကြည့်လိုက်ရင် ဆယ်ခုပဲ။ဆယ်ခုထဲက အရေးကြီးတာ သုံးခုပဲ။သုံးခုထဲက ဒီနေ့လုပ်ရမှာ တစ်ခုပဲ။ ရေးတာက စဉ်းစားတာနဲ့ မတူဘူး။ စဉ်းစားတာက ဝိုင်းပတ်နေတယ်။ရေးတာက ရှေ့ဆက်နေတယ်။ ၁၉၈၆ ခုနှစ်မှာ —တက္ကဆက်တက္ကသိုလ်က စိတ်ပညာပါမောက္ခJames Pennebaker ကသုတေသနတစ်ခု စတင်ခဲ့တယ်။ ကျောင်းသား ၄၆ ယောက်ကိုအုပ်စုနှစ်ခု ခွဲခဲ့တယ်။ တစ်အုပ်စုကရိုးရိုးအကြောင်းအရာတွေ ရေးရတယ်။ နောက်တစ်အုပ်စုကကိုယ့်ဘဝမှာ ခံစားခဲ့ရတဲ့ခက်ခဲမှုတွေ၊ နာကျင်မှုတွေကိုနေ့စဉ် ၁၅ မိနစ်၊ရက်ဆက်တိုက် ၄ ရက် ရေးခိုင်းခဲ့တယ်။ ရလဒ်က — အံ့သြစရာ။ ခံစားချက်တွေကို ရေးချခဲ့တဲ့ အုပ်စုဟာနောက် ၆ လအတွင်းမှာဆရာဝန်ဆီ သွားရတာ ထက်ဝက်လောက်
အတွေးကို ဖမ်းထားလို့ မရဘူး။ရေးချလိုက်မှ ကိုင်တွယ်လို့ရတာ။ Read More »
